1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ευλογημένο ψέμα * Ο μύθος του εαυτού * Όταν σκοτώνουν έναν βασιλιά * 228 ημέρες μισθωμένης φιλανθρωπίας * All in * Ντέστινι * Αιθέρια * Παράπλευρες απώλειες * Το δώρο της ζωής ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Οι γρίλιες * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες ** Ποίηση: Λαξεμένοι ψίθυροι * Αυτονόητα * Τ' ανείπωτα ** Νουβέλα: Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται * Όσο κρατάει μια στιγμή * Εκδίκηση ** Άλλα: Έξι τίτλους των εκδόσεων Ελκυστής ** Παιδικά βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Με τη σκέψη μου αγκαλιάζω τον κόσμο * Ένα χαμόγελο για τη Χαρά και Ο μαγικός καθρέφτης της Εβίτας

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

Μαύρο είναι το χρώμα το μαλλιών της

Black is the color of my true love’s hair
Παραδοσιακό σκωτσέζικο τραγούδι

Το μόνο που θυμάμαι είναι τα μαύρα της μαλλιά. Αυτό το μαύρο. Τα μαλλιά της είχαν αυτό το μαύρο που νιώθεις όταν χάνεις κάποιον δικό σου. Αυτό το μαύρο που έχω τώρα στη ψυχή μου. Τώρα που δεν είναι πια κοντά μου. Το μόνο που μου έχει απομείνει είναι μια τούφα από τα μαύρα της μαλλιά.

Είναι σαν μια παλιά ιστορία, που κάποιος βρίσκει μια τούφα μαλλιά σε ένα ξεχασμένο μπαούλο, ψάχνει να βρει την προέλευση τους, λίγο λίγο τα ερωτεύεται και στο τέλος μην μπορώντας να βρει την γυναίκα που της άνηκαν τρελαίνεται κ’ αυτοκτονεί.

Εγώ την είχα. Ήταν δική μου. Αγαπούσα το έδαφος που ακουμπούσε, και τον αέρα που ανάσαινε. Και τώρα έχω μόνο αυτή την μαύρη τούφα. Αυτό που θαύμαζα περισσότερο σ' εκείνη. Όχι το χαμόγελο της. Όχι τα ευγενικά της χέρια, ούτε τη μικρή της μύτη. Όχι το άσπρο της δέρμα, ούτε τις χιλιάδες μικρές ελιές της.

Τα μαύρα της μαλλιά.

Αυτή η μικρή τουφίτσα είναι ό,τι μου έχει απομείνει.

Την έχω πάντα κάτω από το μαξιλάρι μου όταν κοιμάμαι.

Όταν φοβάμαι την αναζητώ, και όταν κλαίω την ποτίζω με τα δάκρυα μου.

Όταν πεθάνω μια τελευταία φορά, θέλω να με θάψουν με αυτή τη μικρή τουφίτσα. Μέχρι τότε θα επιζώ με αυτό που κάποτε ήταν τα μαύρα της μαλλιά. Αυτά που τώρα έχουν, το χρώμα της ψυχής μου.


Johny Cash των πάμφτωχων

Το έργο συμμετέχει στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό koukidaki.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Αιθέρια, Παύλος ΣκληρόςAll in, Γιώργος ΠερισανίδηςΜε τη σκέψη μου αγκαλιάζω τον κόσμοΌσο κρατάει μια στιγμή, Φιλίτσα ΚουβατσίδουΑυτονόητα, Μαρία Γεωργαλά-ΚαρτούδηΒιβλία για παιδιά από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Παράπλευρες απώλειες, Λευτέρης ΣοφίαςΟι γρίλιες, Πέτρος ΦούρναρηςΕκδίκηση, Μαρία ΜελεμενήΕυλογημένο ψέμα, Μαρία ΠαπαδάκηΝτέστινι, Γιώργος ΖώτοςΤ' ανείπωτα, Ελένη ΤζιώγαΌταν σκοτώνουν έναν βασιλιά, Ερμιόνη Βλαχίδου
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηΠαιδικά βιβλία Γιώργου Μπουμπούση
Το δώρο της ζωής, Γιώτα ΜπατιστάτουΟ μύθος του εαυτού, Βαγγέλης Κατσούπης228 Ημέρες μισθωμένης φιλανθρωπίας, Δ. ΤσιολακίδηςΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας