1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτείται *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Ανθρω-Ποινές * Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

Μαύρο είναι το χρώμα το μαλλιών της

Black is the color of my true love’s hair
Παραδοσιακό σκωτσέζικο τραγούδι

Το μόνο που θυμάμαι είναι τα μαύρα της μαλλιά. Αυτό το μαύρο. Τα μαλλιά της είχαν αυτό το μαύρο που νιώθεις όταν χάνεις κάποιον δικό σου. Αυτό το μαύρο που έχω τώρα στη ψυχή μου. Τώρα που δεν είναι πια κοντά μου. Το μόνο που μου έχει απομείνει είναι μια τούφα από τα μαύρα της μαλλιά.

Είναι σαν μια παλιά ιστορία, που κάποιος βρίσκει μια τούφα μαλλιά σε ένα ξεχασμένο μπαούλο, ψάχνει να βρει την προέλευση τους, λίγο λίγο τα ερωτεύεται και στο τέλος μην μπορώντας να βρει την γυναίκα που της άνηκαν τρελαίνεται κ’ αυτοκτονεί.

Εγώ την είχα. Ήταν δική μου. Αγαπούσα το έδαφος που ακουμπούσε, και τον αέρα που ανάσαινε. Και τώρα έχω μόνο αυτή την μαύρη τούφα. Αυτό που θαύμαζα περισσότερο σ' εκείνη. Όχι το χαμόγελο της. Όχι τα ευγενικά της χέρια, ούτε τη μικρή της μύτη. Όχι το άσπρο της δέρμα, ούτε τις χιλιάδες μικρές ελιές της.

Τα μαύρα της μαλλιά.

Αυτή η μικρή τουφίτσα είναι ό,τι μου έχει απομείνει.

Την έχω πάντα κάτω από το μαξιλάρι μου όταν κοιμάμαι.

Όταν φοβάμαι την αναζητώ, και όταν κλαίω την ποτίζω με τα δάκρυα μου.

Όταν πεθάνω μια τελευταία φορά, θέλω να με θάψουν με αυτή τη μικρή τουφίτσα. Μέχρι τότε θα επιζώ με αυτό που κάποτε ήταν τα μαύρα της μαλλιά. Αυτά που τώρα έχουν, το χρώμα της ψυχής μου.


Johny Cash των πάμφτωχων

Το έργο συμμετέχει στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό koukidaki.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου