Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια * Gloria * Παγωμένα μονοπάτια ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο * Ένα μικρό σεντούκι αλήθειες ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη * Η ζωή στον δυτικό Καναδά ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2019

Πρόταση γάμου

Μαρίας Κόνιαρη
Το θηριώδες αυτοκίνητο της δεκαετίας του 60 έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην Εθνική με προορισμό το Μεσολόγγι. Το κασετόφωνο έπαιζε τραγούδια με… χάρους. Πού πήγαινα με έναν εντελώς άγνωστο;
Δεν ρώτησε να μάθει τίποτα για μένα ούτε εγώ για εκείνον. Έτσι για να μη χάνεται η μαγεία και το μυστήριο με τα κοινότοπα και... στερεότυπα.
-Άνοιξε το ντουλαπάκι και εκεί έχω μια κασέτα με τα αγαπημένα μου τραγούδια. Ξέρω πως αυτά που ακούγονται δεν σου αρέσουν.
-Κάνεις λάθος! Τα τραγούδια με χάρους είναι τα αγαπημένα μου. Ξορκίζουν τους φόβους. Και έτσι ζεις καλύτερα.
-Όλες οι κοπέλες που έβγαινα μαζί τους ανατρίχιαζαν και σταυροκοπιόντουσαν όταν άκουγα όλα αυτά. Μου έλεγαν επιτακτικά να κλείσω το κασετόφωνο. Αλλά ας ακούσουμε άλλα τραγούδια. Άκουσε τα και πες μου ποιο σου αρέσει πιο πολύ. Ποιο θα μου αφιέρωνες.
«Σ’ ένα σπίτι με είδωλα και θεούς ξεχασμένους
συντροφιά τους με άφησες να γυρνώ σαν χαμένος
Σ’ ένα σπίτι με είδωλα που εσύ είχες φτιάξει
τη ζωή μου τη δίκασες μέσα εκεί να περάσει»
-Αυτό είναι πολύ δυνατό με υπέροχη μουσική στίχο και φωνή. Στο αφιερώνω.
-Και τι ξέρεις εσύ για μένα; Είναι και εμένα το αγαπημένο μου. Αν και κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες και ακούω μόνο παλιά. Όμως είναι σαν να περιγράφει εμένα μέσα το σπίτι των ονείρων μου.
-Κι εμένα θα μου άρεσε να μένω «σε ένα σπίτι με είδωλα» του είπα. Να είναι οι τοίχοι βαμμένοι σε έντονα χρώματα μωβ κόκκινο και μπλε σκούρο σαν την καλοκαιρινή νύχτα και να κρέμονται διάφορα αντικείμενα από άλλες εποχές και άλλες χώρες.
-Δεν φαντάζεσαι πόσο μισώ τους φαιοκίτρινους «συνηθισμένους τοίχους» Μοιάζουν σαν του καραβιού που υπηρετούσα στο ναυτικό αλλά και σαν το δωμάτιο του νοσοκομείου που πέθανε ο παππούς μου. Μυρίζουν μιζέρια σοβαροφάνεια και αρρώστια.
Το φθινόπωρο είχε μπει για τα καλά και σχημάτιζε ένα ειδυλλιακό σκηνικό για μια εβδομάδα πραγματικά μαγική με ρομαντικούς περιπάτους και «άγρια γκάζια» στο δρόμο για την Τουρλίδα με το κασετόφωνο να παίζει ξανά και ξανά τα αγαπημένα μας τραγούδια.
Όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος και έφθασε η μέρα του αποχαιρετισμού. Ίσως να μην τον δω ξανά σκέφτηκα.
Η αρχική μουσική του τραγουδιού κάπως μελαγχολική έκανε αντικατοπτρισμό στη λιμνοθάλασσα μαζί με τα πρώτα φώτα στις πελάδες το σούρουπο.
-Τελευταία μέρα λοιπόν! Ακούω εντυπώσεις, είπα
-Δεν θα μπορούσα να μείνω πάνω από τρεις μέρες σε ένα μέρος με τόση σιωπή και μοναξιά. Η ηρεμία μου φέρνει θλίψη και ανία. Αλλά εσύ πόσο θα μείνεις εδώ ακόμα;
-Δύο μήνες ακόμα και μετά έρχομαι Αθήνα για μόνιμα.
-Έχω μια ιδέα. Τι θα έλεγες να μείνουμε μαζί για πάντα σε ένα σπίτι με είδωλα, ενθύμια και ένα τζουκ μποξ;
-Είσαι σίγουρος;
-Απόλυτα! Μια εβδομάδα που μείναμε μαζί είναι αρκετή για να καταλάβω πως θα ζήσουμε για πάντα ευτυχισμένοι.
Έβαλε και πάλι να παίζει το τραγούδι…………
Είκοσι τρία χρόνια μετά ακούμε καμιά φορά το ίδιο τραγούδι και οι νότες του μοιάζουν να φέρνουν αέρα και εικόνες εκείνο το βράδυ στη λιμνοθάλασσα… σ' ένα σπίτι με είδωλα και θεούς ξεχασμένους. Το δικό μας.

🌹

Μαρία Κόνιαρη

Το έργο συμμετέχει στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό koukidaki.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηGloria, Νίκου-Τρυπιά ΑλεξάνδρουΣτη Σεούλ, Ευτυχίας Δοβλέτογλου
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΗ ζωή στον δυτικό Καναδά, Γιώργου ΜπούσουλαΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΠαγωμένα μονοπάτια, Βαλέριας ΚάλφαLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΈνα μικρό σεντούκι αλήθειες, Κυριακή Ακριτίδου