1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

Πρόταση γάμου

Μαρίας Κόνιαρη
Το θηριώδες αυτοκίνητο της δεκαετίας του 60 έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην Εθνική με προορισμό το Μεσολόγγι. Το κασετόφωνο έπαιζε τραγούδια με… χάρους. Πού πήγαινα με έναν εντελώς άγνωστο;
Δεν ρώτησε να μάθει τίποτα για μένα ούτε εγώ για εκείνον. Έτσι για να μη χάνεται η μαγεία και το μυστήριο με τα κοινότοπα και... στερεότυπα.
-Άνοιξε το ντουλαπάκι και εκεί έχω μια κασέτα με τα αγαπημένα μου τραγούδια. Ξέρω πως αυτά που ακούγονται δεν σου αρέσουν.
-Κάνεις λάθος! Τα τραγούδια με χάρους είναι τα αγαπημένα μου. Ξορκίζουν τους φόβους. Και έτσι ζεις καλύτερα.
-Όλες οι κοπέλες που έβγαινα μαζί τους ανατρίχιαζαν και σταυροκοπιόντουσαν όταν άκουγα όλα αυτά. Μου έλεγαν επιτακτικά να κλείσω το κασετόφωνο. Αλλά ας ακούσουμε άλλα τραγούδια. Άκουσε τα και πες μου ποιο σου αρέσει πιο πολύ. Ποιο θα μου αφιέρωνες.
«Σ’ ένα σπίτι με είδωλα και θεούς ξεχασμένους
συντροφιά τους με άφησες να γυρνώ σαν χαμένος
Σ’ ένα σπίτι με είδωλα που εσύ είχες φτιάξει
τη ζωή μου τη δίκασες μέσα εκεί να περάσει»
-Αυτό είναι πολύ δυνατό με υπέροχη μουσική στίχο και φωνή. Στο αφιερώνω.
-Και τι ξέρεις εσύ για μένα; Είναι και εμένα το αγαπημένο μου. Αν και κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες και ακούω μόνο παλιά. Όμως είναι σαν να περιγράφει εμένα μέσα το σπίτι των ονείρων μου.
-Κι εμένα θα μου άρεσε να μένω «σε ένα σπίτι με είδωλα» του είπα. Να είναι οι τοίχοι βαμμένοι σε έντονα χρώματα μωβ κόκκινο και μπλε σκούρο σαν την καλοκαιρινή νύχτα και να κρέμονται διάφορα αντικείμενα από άλλες εποχές και άλλες χώρες.
-Δεν φαντάζεσαι πόσο μισώ τους φαιοκίτρινους «συνηθισμένους τοίχους» Μοιάζουν σαν του καραβιού που υπηρετούσα στο ναυτικό αλλά και σαν το δωμάτιο του νοσοκομείου που πέθανε ο παππούς μου. Μυρίζουν μιζέρια σοβαροφάνεια και αρρώστια.
Το φθινόπωρο είχε μπει για τα καλά και σχημάτιζε ένα ειδυλλιακό σκηνικό για μια εβδομάδα πραγματικά μαγική με ρομαντικούς περιπάτους και «άγρια γκάζια» στο δρόμο για την Τουρλίδα με το κασετόφωνο να παίζει ξανά και ξανά τα αγαπημένα μας τραγούδια.
Όλα τα ωραία έχουν ένα τέλος και έφθασε η μέρα του αποχαιρετισμού. Ίσως να μην τον δω ξανά σκέφτηκα.
Η αρχική μουσική του τραγουδιού κάπως μελαγχολική έκανε αντικατοπτρισμό στη λιμνοθάλασσα μαζί με τα πρώτα φώτα στις πελάδες το σούρουπο.
-Τελευταία μέρα λοιπόν! Ακούω εντυπώσεις, είπα
-Δεν θα μπορούσα να μείνω πάνω από τρεις μέρες σε ένα μέρος με τόση σιωπή και μοναξιά. Η ηρεμία μου φέρνει θλίψη και ανία. Αλλά εσύ πόσο θα μείνεις εδώ ακόμα;
-Δύο μήνες ακόμα και μετά έρχομαι Αθήνα για μόνιμα.
-Έχω μια ιδέα. Τι θα έλεγες να μείνουμε μαζί για πάντα σε ένα σπίτι με είδωλα, ενθύμια και ένα τζουκ μποξ;
-Είσαι σίγουρος;
-Απόλυτα! Μια εβδομάδα που μείναμε μαζί είναι αρκετή για να καταλάβω πως θα ζήσουμε για πάντα ευτυχισμένοι.
Έβαλε και πάλι να παίζει το τραγούδι…………
Είκοσι τρία χρόνια μετά ακούμε καμιά φορά το ίδιο τραγούδι και οι νότες του μοιάζουν να φέρνουν αέρα και εικόνες εκείνο το βράδυ στη λιμνοθάλασσα… σ' ένα σπίτι με είδωλα και θεούς ξεχασμένους. Το δικό μας.

🌹

Μαρία Κόνιαρη

Το έργο συμμετέχει στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό koukidaki.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας