1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι * Εν αμφιβολία ποιητές ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2020

«Το θεωρώ ανήθικο να είμαι ψεύτικη», Πέννυ Μπαλτατζή

Πρώτη φορά συνάντησα την Πέννυ πριν από δύο χρόνια, καλοκαίρι, στον κήπο του Μεγάρου Μουσικής. Είχε δώσει live. Όμως δε θέλω να το αποκαλέσω έτσι. Γιατί η Πέννυ, όταν συναντά εμάς, το κοινό της, τους ανθρώπους της, που την ακούμε στα καλά μας ή και στα περίεργά μας, γίνεται ένα μαζί μας. Η μουσική και η φωνή της μας θυμίζουν κάτι από τα παλιά. Μία εποχή που νοσταλγούμε. Εποχή που θυμίζει ταινίες film noir. Εποχή του Swing.
Η Πέννυ είναι ένα φωτεινό πλάσμα. Κουβεντιάσαμε και ως συνήθως με μάγεψε. Κάντε τώρα κι εσείς βουτιά στη μαγεία!
Τι λέει η Πέννυ για την Πέννυ;
Πέννυ Μπαλτατζή: Αναλόγως την κατάσταση. Τις φάσεις που πραγματικά είμαι για γέλια, είμαι στον κόσμο μου και τα κάνω μαντάρα λέω «Είσαι νούμερο, απορώ πώς σε αντέχουν». (γέλια) Αλλά γενικότερα, ευτυχώς, έμαθα να λέω και μπράβο κάποιες φορές στον εαυτό μου. Δεν το έκανα πάντα. Όμως το έχουμε μεγάλη ανάγκη.

Μας κάνει να προχωράμε.
Π.Μ.: Έτσι ακριβώς. Ειδικά όταν τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται πολύπλοκα και κάνεις πολλά πράγματα μαζί. Βέβαια πάντα ήμουν έτσι ως άνθρωπος. Πάντα έκανα πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Και τώρα που έχω και το μωρό ακόμα περισσότερα. Κουράζομαι αλλά νομίζω τα καταφέρνω.

Μιας που μιλάμε για το μωρό, να φανταστώ ότι από τότε που έγινες μαμά ο χρόνοι σου έχουν αλλάξει. Πώς διαμορφώνεται πλέον η καθημερινότητά σου;
Π.Μ.: Κατά βάση, η καθημερινότητα είναι το μωρό, δεν το συζητώ. Ειδικά τον πρώτο καιρό δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο. Σε έχει ανάγκη εκατό τοις εκατό. Δε θέλει το λίγο σου. Θέλει το πολύ σου και το πιο πολύ σου. Το πιο πολύ που μπορείς να δώσεις. Η καθημερινότητά μου λοιπόν είναι το μωρό και η εξέλιξή του.

Πέννυ μου, εδώ και ένα χρόνο ανήκεις στην οικογένεια της Panik Records, σωστά; Θες να μου μιλήσεις λίγο γι' αυτό;
Π.Μ.: Η κάθε εταιρεία που αναλαμβάνει έναν καλλιτέχνη τάζει και υπόσχεται με χαμόγελα πάρα πολλά πράγματα. Εγώ πάντα κρατάω μικρό καλάθι. Η εμπιστοσύνη είναι κάτι που κερδίζεται σιγά σιγά με το χρόνο. Στην Panik εμπιστεύτηκα την κυκλοφορία του δίσκου μου, στον οποίο έχω επενδύσει εγώ εξ ολοκλήρου και εκείνη μου έκανε απλά την κοπή. Μακάρι αυτή η σχέση να φέρει δίσκους κι εμπιστοσύνη. Δε θέλω να λέω πολλά λόγια. Ένας χρόνος με μία εταιρεία δεν είναι τίποτα. Θέλω όσο μπορώ να είμαι αντικειμενική.
Συνήθως οι επιτυχημένοι άνθρωποι, μέχρι να καταφέρουν να φτάσουν σε ένα επίπεδο στην καριέρα τους περνούν από κάποιες δυσκολίες. Πέρασες δυσκολίες; Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις; Κι αν ναι, τι ήταν αυτό που τελικά σε κράτησε;
Π.Μ.: Λυδία μου, με το χέρι στην καρδιά, με κάθε ειλικρίνεια και χωρίς ίχνος ηττοπάθειας ή πίκρας, θα σου πω ότι μόνο δυσκολίες είχα. Φυσικά δεν νιώθω ότι έχω χάσει αυτή τη μάχη γιατί προχωράω. Ωστόσο, έχουν υπάρξει στιγμές που έχω πει «δεν αντέχω άλλο, θα βρω αλλού δουλειά». Να πικραθώ δηλαδή από αυτό που αγαπάω να κάνω. Με πίκραναν άνθρωποι γιατί έβλεπα μία αταλαντοσύνη να βγαίνει μπροστά και να μένουν πίσω τα ταλέντα. Και φυσικά δεν λέω για τον εαυτό μου. Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι εκεί έξω οι οποίοι δεν άντεξαν και είναι πολύ καλύτεροι από άλλους που είναι πιο γνωστοί, κι από μένα. Βάζω μέσα και τον εαυτό μου. Αυτοί οι άνθρωποι τα παράτησαν γιατί δεν άντεξαν, δεν είχαν το στομάχι να συνεχίσουν να παλεύουν γι' αυτό που αγαπούν.
Είναι πολύ δύσκολος ο χώρος. Δεν κερδίζει ο πιο ταλαντούχος, ο πιο καλλίφωνος. Δεν κερδίζει ο πιο πνευματώδης. Πλέον είναι η εποχή του PR. Κερδίζουν οι άνθρωποι οι οποίοι κάθε βράδυ έχουν το κουράγιο ή την τρέλα να κυκλοφορούν έξω στα μαγαζιά να κάνουν PR και να χαμογελάνε δήθεν ή δεν ξέρω, μπορεί κι αληθινά. Αυτή είναι η δουλειά μας, η εικόνα και χαμόγελο. Είτε αυτό είναι αληθινό, είτε αυτό είναι ψεύτικο. Εγώ δεν ανήκω σε αυτούς φυσικά. Το έχεις καταλάβει. Τραγουδάω είκοσι ένα χρόνια. Είμαι πολύ χορτασμένη. Δεν είμαι άνθρωπος που διψάω και θέλω να με δουν. Δεν με ενδιαφέρει. Με ενδιαφέρει να συνεχίζω με μία συνέπεια. Να κερδίζω τον κόσμο που πραγματικά τον ενδιαφέρω, που έχω κάτι να του πω ή ταυτίζεται μαζί μου σε κάποια σημεία. Από εκεί και πέρα, όλοι οι άλλοι για εμένα είναι περαστικοί. Δεν μπορώ να παίξω αυτό το παιχνίδι. Το θεωρώ ανήθικο να είμαι ψεύτικη.

Τρία πράγματα στα οποία η Πέννυ λέει «ναι» και τρία πράγματα στα οποία η Πέννυ λέει «όχι».
Π.Μ.: Λέω ναι στην ειλικρίνεια, ναι στην αγκαλιά και στις φρέσκες ιδέες. Λέω όχι στο ανήθικο, λέω όχι στην εξουσία αυτή που υπάρχει και λέω όχι και στο ψέμα.

Με μία λέξη, τι είναι η μουσική για εσένα;
Π.Μ.: Είναι μία νόρμα. Έρχεται και φεύγει. Έχει συγκεκριμένο χρόνο στην ζωή μου και που με ορίζει και που με καθορίζει και που εγώ την ορίζω. Δεν ασχολούμαι συνέχεια, όταν όμως είναι κλειστή η μουσική στο σπίτι την ορίζω εγώ γιατί δουλεύει μες στο μυαλό μου. Αυτό με καθορίζει και στον κόσμο. Όλο αυτό, όλες αυτές οι επιρροές είναι αυτό που καθορίζει την Πέννυ.

Η Πέννυ Μπαλτατζή ακούει Πέννυ Μπαλτατζή;
Π.Μ.: Δε θα βάλω επί τούτου να ακούσω. Μόνο αν θέλω να ακούσω κάτι ή να θυμηθώ κάτι. Να δω πώς το είχα πει. Δεν θα ακούσω εμένα. Σπάνια. Εκτός αν είναι κάποιος άλλος στο σπίτι και θέλει να του βάλω να ακούσει. Εμένα δεν θα με ακούσω χωρίς λόγο.

Πέννυ υπάρχει κάποιος/α στο χώρο της μουσικής που θα ήθελες να έχεις συνεργαστεί και δεν έχει τύχει ακόμα;
Π.Μ.: Θα μπορούσα και θα ήθελα να συνεργαστώ με πολλούς ανθρώπους. Από τους πολύ γνωστούς θα ήθελα να τραγουδήσω με το Ρέμο, τη Γαλάνη, τη Μαρινέλλα και άλλους πολλούς. Είναι πολλοί οι άνθρωποι που θα ήθελα και ανάμεσά τους και πολλοί νεότεροι.
Αγαπημένο σου τραγούδι;
Π.Μ.: Αυτό αλλάζει συνέχεια. Τελευταία όμως θυμήθηκα ένα τραγούδι που αγαπούσα πολύ από παιδί. Μου κόλλησε γιατί το τραγουδούσε ο μπαμπάς μου στον αδερφό μου για να κοιμηθεί κι επειδή κι εγώ νανουρίζω το παιδί, οι μνήμες έρχονται και φεύγουν και παίζουν παιχνίδια στο μυαλό. Το «Φέρτε μου ένα μαντολίνο» του Χατζηδάκι. Θυμάμαι ότι με συγκινούσε πάρα πολύ.

Πού σε βρίσκουμε αυτόν τον καιρό;
Π.Μ.: Στο Πειραιώς 131. Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος το πρόγραμμα θα είναι πολυποίκιλο. Θα έχει και λίγο ποπ στοιχείο και λίγο λαϊκό. Διάφορα είδη μπλεγμένα και πειραγμένα. Πιστεύω ότι θα έχει ενδιαφέρον. Είναι πιο ανεβαστικό από το περσινό. Θα έχουμε και πιο ακουστικά τραγούδια στο πρόγραμμα. Το δεύτερο μέρος θα είναι σίγουρα πιο ανεβαστικό αλλά θα έχει και αρκετές μπαλάντες. Τρεις Παρασκευές του Φλεβάρη 7, 14 και 21 -και ίσως πάρουμε και παράταση.
Περισσότερα από τη Λυδία Καραθανάση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΕν αμφιβολία ποιητές, συλλογικό έργοΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας