Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αστικό των φαντασιώσεων * Η διατριβή * Εδώ παπάς εκεί παπάς * Μη μου ξυπνάς τη λύπη * Ο Φτερωτός Κλέφτης * Η νύφη που δεν γέλασε * Θύματα * Η αύρα του έρωτα * Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας ** Ποίηση: Μικρή μου κόλαση * Τέσσερις ποιητικές συλλογές από τις εκδόσεις Βακχικόν * Ποιητική απόδραση * Κατάβασις * Μέθεξις * Με φόβο και πάθος ** Άλλα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη * Ο Θεός πίσω από την ντουλάπα * Ελληνιστί * Τα αχνά φώτα της Μάρφα ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια ** Νουβέλες: Τα απόρθητα κάστρα * Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz ** Άλμπουμ μουσικό: The Birds Sing As Bells

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020

Ο δρόμος περνά από μέσα

Μπορεί ένα οίκημα να έχει συναισθήματα ή να αρρωσταίνει; Έχετε σκεφθεί ποτέ ότι το σπίτι σας λειτουργεί (και) ως έμψυχο; Έχετε νιώσει ποτέ τον προσωπικό σας χώρο ως κομμάτι του εαυτού σας; Έχετε «συνομιλήσει» μαζί του;

Στο δελτίο τύπου θα διαβάσετε εύστοχα ότι σε αυτό το έργο «ο Ιάκωβος Καμπανέλλης κλείνει το μάτι στον Μπέκετ, τον Ίψεν και τον Τσέχωφ, και αφηγείται με τρόπο αλληγορικό την ιστορία μιας οικογένειας, που χρόνια τρώει η ίδια τα σωθικά της.» Ο έξοχος αυτός Νεοέλληνας θεατρικός συγγραφέας οικοδομεί έναν δικό του «Βυσσινόκηπο» με στοιχεία λυρισμού και ψυχογραφήματα προσώπων, έχοντας ως πρωταγωνιστή του δράματος και το σπίτι, ενώ «σχεδιάζει» αριστοτεχνικά τις ατομικές περιπτώσεις των χαρακτήρων. Χρησιμοποιεί πλήθος εκφραστικών τύπων, στοιχείων και συμβολισμών όπως αρκετές μεταφορές ή τη διασταύρωση του καινούργιου με το παλιό όπου η ανάμνηση συγκρούεται με το σήμερα και τις ανάγκες του, και όπου γίνεται μια υποδόρια -μα γενναία- σύγκριση μεταξύ του μοναδικού, ακριβού, σπάνιου (καλλιτεχνήματος) με το ακαλλιέργητο, φθηνό και μοντέρνο.

Ένα κείμενο που βρίθει πλούτου από κάθε άποψη και τεράστιων συμβολισμών. Ένα νεοκλασικό που το κατοικούν άνθρωποι αλλά και βιβλιόφιλες γλωσσομαθείς κατσαρίδες, σκουλήκια που τρώνε έπιπλα και δίνουν «κονσέρτα», ακόμα και νεκροί-στοιχειά που ορίζουν εν τη απουσία τους δικαιώματα... ακόμα και αναμνήσεις! Ένα κείμενο που τα άψυχα έχουν λόγο, αισθήματα, δικαιώματα, ζωή και τα έμψυχα όντα αντιπροσωπεύουν αξίες, ιδέες, θέσεις, κ.ο.κ. Ένα κείμενο που ισορροπεί ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, παραπαίοντας πότε από τη μια μεριά και πότε στην άλλη, ως να αγγίξει την απόλυτη τραγωδία. Ένα κείμενο-διαδρομή ξεπουλήματος, περιουσιακών στοιχείων και αξιών, που μοιραία οδηγεί σε συγκρούσεις και μάχες από τις οποίες όμως δεν θα χαρεί κανένας νικητής... «και η σιωπή θα επιστρέψει ικανοποιημένη στη θέση της.»
Παρακολούθησα την επίσημη πρεμιέρα τους στο Μικρό Χορν. Αξιοπρόσεκτο ήταν το γεγονός της ησυχίας που επικράτησε καθ' όλη τη διάρκεια. Ξέρετε, αυτές οι επίσημες με καλεσμένους δημοφιλείς ανθρώπους -πολλοί ομότεχνοι και θεατράνθρωποι- που συναντιούνται πρόσχαρα και καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της πλατείας ελλοχεύουν πάντα τον κίνδυνο της δημιουργίας ψιθύρων και διατάραξης της ηρεμίας που κάποιοι θεατρόφιλοι επιζητούμε θερμά ακόμα και στις επιθεωρήσεις. Υποθέτω ότι αυτό που συνέβαινε στην σκηνή ήταν δυνατότερο από κάθε άλλη κοινωνική συναναστροφή ή ανάγκη, και τούτο είναι μια πρώτη μεγάλη κατάκτηση.

Όλα τα υπόλοιπα, θα προσπαθήσω να σας τα μεταφέρω σε τούτες τις αράδες με τρόπο όσο το δυνατό πιο ακέραιο. Το έργο του Καμπανέλλη ενδέχεται να είναι ήδη οικείο στους θεατές -ειδικά στους λάτρεις της λογοτεχνίας- μιας και έχει κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κέδρος (μπορεί και από άλλες). Αυτό που δε μπορεί να γνωρίζει κανείς πηγαίνοντας σε μια παράσταση είναι ο τρόπος με τον οποίο μεταφέρεται ένα κείμενο στην σκηνή, κι αυτό είναι και το ενδιαφέρον κομμάτι εξάλλου -που (θα) κάνει και τη διαφορά. Σε αυτήν την περίπτωση, και μόλις τα φώτα ανάψουν, το βλέμμα μας θα πέσει σε ένα ολόκληρο σπίτι, υπό κλίμακα, που καταλαμβάνει την σκηνή. Και πράγματι, πρόκειται για μια κατασκευή που περιέχει όλους τους χώρους μιας μονοκατοικίας και μάλιστα επιπλωμένους, στολισμένους και φωτισμένους· μέσα κι έξω. Ένα ολοκληρωμένο σπίτι που «υποδύεται» το νεοκλασικό της ιστορίας σε μικρότερη κλίμακα, αφενός για να χωρέσει σε μια θεατρική σκηνή μα, το κυριότερο, για να συμβολίσει τη μικρογραφία του οικογενειακού περιβάλλοντος ενώ παράλληλα, καθιστά τον κάθε ηθοποιό έναν γίγαντα της καθημερινότητας και όσων εκείνος πρεσβεύει. Η πολυμορφική του κατασκευή τού επιτρέπει να ανοίγει στη μέση ώστε να βλέπουμε στο εσωτερικό μα και να κλείνει παίρνοντας το γεωμετρικό σχήμα της όψης του.

Βρισκόμαστε στον πρώτο διάλογο λοιπόν και βλέπουμε το σπίτι στο ανάπτυγμά του με όλο τον εσωτερικό του πλούτο, τον έναν ηθοποιό στο δεξιό άκρο να κοιτάζει κατάματα το κοινό και τον άλλο στο αριστερό άκρο με την ίδια σωματική στάση, που παραμένει ίδια ως το τέλος της σκηνής. Προσπαθούσα να κατανοήσω την ανάγκη ή την επιλογή τής θέσης των ηθοποιών, δεδομένου ότι το διαλογικό μέρος δεν δικαιολογούσε ούτε την απόσταση ούτε την αλλόκοτη θέση των σωμάτων δύο ανθρώπων που κάνουν διάλογο μα δεν κοιτάζονται-συνδέονται μεταξύ τους. Τα «μάγια» λύθηκαν όταν αντιλήφθηκα ότι τα πρόσωπα ακολουθούσαν την λογική του αναπτύγματος της οικίας, κι έτσι, αν έκλειναν τα άκρα του σπιτιού ώστε να δημιουργηθεί το σχήμα του με τα πρόσωπα μέσα σε αυτό, εκείνα θα βρίσκονταν στο ίδιο δωμάτιο, ο ένας απέναντι από τον άλλο, ο ένας να κοιτάζει τον άλλο σε μια συζήτηση με τον κυριολεκτικό τρόπο. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, η «αποκρυπτογράφηση» της σκηνής με ενθουσίασε, με ξεμπλόκαρε, μου έδωσε με μιας την οπτική της παράστασης και με συνέδεσε με τον τίτλο.

Πρόκειται για υπέροχο έργο. Πρόκειται για παράσταση που αφήνει πράγματα, που προκαλεί εναύσματα για περισυλλογές και συζητήσεις, που έχει τις μοναδικές μελωδίες του Στέφανου Κορκολή να σε παρασέρνουν και να διαγράφουν αισθαντικά τις ατμόσφαιρες, που διαθέτει ύφος και δική της ταυτότητα. Πρόκειται για δράμα με στιγμές καθαρού γέλιου στα σημεία, αντικατοπτρίζοντας έτσι τον κλαυσίγελο της ζωής κι αφήνει μια ολοκλήρωση στο τέλος, όχι λόγω happy end -το αντίθετο, όλοι είναι θύματα- αλλά επειδή κλείνει τον κύκλο που άνοιξε στην πρώτη σκηνή χωρίς να αφήσει «υπόλοιπα», με εκείνον τον τρόπο που συναντά κανείς στα κλασικά αριστουργήματα της τέχνης, σε όποια μορφή της. Αποτελεί πρόταση και «βρίσκει» τον τρόπο να κερδίσει κάθε θεατή.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης
Σκηνικά: Ελένη Μανωλοπούλου
Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Επεξεργασία κειμένου: Στέργιος Πάσχος και Χρήστος Σουγάρης
Επιμέλεια κίνησης: Νατάσσα Σαραντοπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Σίλια Κόη
Β βοηθός σκηνοθέτη: Νικόλας Ιωακειμίδης
Βοηθός Σκηνογράφου: Κατερίνα Κανελλοπούλου
Βοηθός Ενδυματολόγου: Ρενάτα Γκίκα
Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας
Σχεδιασμός Γραφιστικών: Θωμάς Παπάζογλου
Casting: Ready 2 Cast
Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

Παίζουν:
Ρούλα Πατεράκη
Πέρης Μιχαηλίδης
Πάρις Θωμόπουλος
Κωνσταντίνα Κλαψινού
Αλέξανδρος Βάρθης

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Μέθεξις, Καλλιόπης ΒελόνιαΟ Θεός πίσω από την ντουλάπα, Γρηγόρη ΦεϊζατίδηΘύματα, Λίας ΝικολάουThe Birds Sing As Bells, Twelve Thousand DaysΤα απόρθητα κάστρα, Παύλου ΓαβαλάΕδώ παπάς εκεί παπάς, Άμοιρου ΑκροβατίδηΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ποιητική απόδραση, Σοφίας ΠαπανδρέουΜη μου ξυπνάς τη λύπη, Γεωργίας ΚαλαμαράClub Killaz, Γιάννη ΤζανήΗ νύφη που δεν γέλασε, Θεοδώρας Παπαδοπούλου-ΧαμουζάΟ Αρσάμης της Περσίας, Αντώνη ΞυραφάΚατάβασις, Θεοδόση ΠαπαδημητρόπουλουΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
Τα αχνά φώτα της Μάρφα, Νίκος ΤσιπόκαςΟ κόσμος πίσω από τον καθρέφτη, Συλλογικό έργοΗ γοργόνα με τα όμορφα πόδια, Αιμιλίας ΠλατήΘα τα πω όλα στον Θεό, Κώστα ΓραμματικόπουλουΜε φόβο και πάθος, Θάνου ΚωστάκηΟ Φτερωτός Κλέφτης, Χριστοφίλης ΛεκκάκουΗ αύρα του έρωτα, Γιώργου Ζάννου