ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών * Η αγάπη θα 'ρθει! ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

Ανασφάλιστος

Πέτρου Λυγίζου


Γεννήθηκα ασφαλής
κι είδα την πολιορκία του πρωινού
να φορά καπέλο με λάμψη από ήλιους φευγαλέους.
Χόρεψα πάνω στα παιδικά μου χρόνια
αγκαλιά με την αυταπάτη της ασφάλειας…
«Μη βιάζεσαι, μη μιλάς πολύ, ντύσου, θα κρυώσεις,
είναι ύπουλη η άνοιξη, ξεγελάει…»

Έφηβος… βάδισμα αντίθετο στο χειμώνα,
ο κόσμος να μορφάζει
με τη σιγουριά της προσαρμογής μου.
Περπάτησα ανασφαλής…
Επιπόλαια, αυθαίρετα, λέξεις κλειδιά
αποσφράγιζαν τις νύχτες μου.
Στο δρόμο χαμόγελα περαστικά,
σχέδια μυστικά από βιολιά,
σκέψεις πεταμένες στα πεζοδρόμια
κι αυτή η ματαιότητα να μην υποχωρεί.
Διαβάτες ιπτάμενοι,
σκιές υπόκωφες της μέρας.
Κι εγώ -πάντα ανασφαλής-
να υπνοβατώ με κινήσεις δανεικές,
να ιχνηλατώ το αδιέξοδο της βροχής
σαν φύλλο σε δέντρα τροπικά…

Προσπάθησα να ασφαλιστώ…
Σπουδές, ρούχα σιδερωμένα,
όνειρα τσαλακωμένα
-ποιος να ασφαλίσει έναν τρελό…-
Η προοπτική του μονόδρομου.
Επιδόθηκα σε συνήθειες ευγενικές…
Εκδρομές στη φύση,
(κρυφά και στο παρελθόν)
συλλογή νομισμάτων ή γραμματοσήμων
και κανόνων ασφαλείας.
Διεκδίκησα το φυσιολογικό…
Και πάλι, δεν με ασφάλιζε κανείς…
Στο κρίσιμο ερώτημα…
«πόσο κοστίζουν τα όνειρά σου;»
δεν μπορούσα να κρύψω την αλήθεια…
Μου πρότειναν να τα διατηρήσω μα…
με τον όρο… «Να μη φαίνονται… τουλάχιστον κρύψε τα…»
Μου φάνηκε δίκαιο… το προσπάθησα…
Μάταια!

Δοκίμασα μια ζωή αποδεκτή.
Εργάστηκα, προσέφερα στην κοινωνία,
κι η εισφορά μου στο ψέμα και στην αδικία, υπολογίσιμη…
Μίλησα με πολλούς «σπουδαίους»
κι ακόμη, προσπάθησα και να τους συμπαθήσω…
Τίποτα…
Στο «καθώς πρέπει» διαμέρισμά μου,
ξετρυπώνουν ακόμη απ’ τους τοίχους καράβια πειρατικά,
η θάλασσα καλύπτει τον αφηρημένο μου καναπέ,
η άνοιξη δεν μου φαίνεται καθόλου ύπουλη (μονάχα ο κόσμος)
κι εγώ -τάχα απροετοίμαστος, όπως πάντα- βυθίζομαι
στην αυταπάτη της αλήθειας μου…

Απέτυχα να ενηλικιωθώ…
Έχουν δίκιο οι ασφαλιστές…
Κι άλλωστε, αν μέσα στην νυχτερινή μου υπνοβασία
πυρπολήσω την κακομοίρα την κανονικότητα,
ποιος θα αποζημιώσει τους άλλους τους φυσιολογικούς!
Όλοι έχουν μετοχές σ’ αυτόν τον κόσμο.
Μονάχα εγώ δε φρόντισα εγκαίρως ν’ αγοράσω…
Κι έτσι, ζω πάντα ανασφαλής… κι ανασφάλιστος…
Τις νύχτες ονειρεύομαι κροτίδες από λέξεις αιφνίδιες,
κεραυνούς φτιαγμένους από φεγγάρια ετοιμόρροπα…

Το ξέρω, δεν είμαι υγιής…
Είμαι μάλλον επικίνδυνος.
Ακόμη και τώρα, στην παρακμή της μεσήλικης νοσταλγίας μου,
επιμένω να συντάσσω με φωνήεντα νεανικά
τα υπερφίαλα ταξίδια της ζωής μου…
Δεν θα πάρω αποζημίωση για τα χαμένα χρόνια μου
(κανένας, άλλωστε, δεν τα κατάλαβε ποτέ).
Δεν θα μειωθεί η εισφορά μου στην υποκρισία αυτού του κόσμου,
δεν θα πάρω ούτε σύνταξη…
Το μόνο που θέλω είναι…
είναι να ρωτήσω…
«Κύριε ασφαλιστά,
επειδή κουράστηκα πια να παριστάνω τον φυσιολογικό,
είναι πολύ κακό να…
να πεθάνω ανασφάλιστος
αλλά πριν το θάνατό μου, να αποκαλύψω σ’ όλους τους κανονικούς
τα όνειρά μου;

🍃

Copyright Πέτρος Λυγίζος © All rights reserved, 2020
Πρώτη δημοσίευση
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του Emilio Villalba

Περισσότερα:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΗ αγάπη θα 'ρθει!,Μ.ΔιακάκηΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Το σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΓκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΟ ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή