Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Όσα κι αν πιάσω άστρα το φεγγάρι θα θρηνεί


Μια πρωτόλεια ποιητική συλλογή, το πρώτο εκδοτικό βήμα, αποτελεί πάντα μια αναγνωστική πρόσκληση. Τη μια σκέφτομαι αν η δημιουργός της ξεκίνησε να γράφει με τον στίχο κι από την άλλη σκέφτομαι πόσο ενδιαφέρον έχουν αυτά τα πονήματα από ποιητές που ξεκινούν τώρα και μπορείς να τους ακολουθήσεις στα παρακάτω τους, να δεις την εξέλιξη, την πορεία, πού θα τους πάει η πένα.

Η Σοφιάνα Παρασκευοπούλου παραδίδει σεμινάρια δημιουργικής γραφής στο εξωτερικό· κι εκεί που θα περίμενε κανείς να βρει αρκετούς τίτλους στην εργογραφία της, μαθαίνει ότι αυτό το βιβλίο, με τον μακρόσυρτο τίτλο «Όσα κι αν πιάσω άστρα το φεγγάρι θα θρηνεί», είναι η πρώτη της εκδοτική παρουσία. Το παραπάνω αποτελεί κάπως παράδοξο για τη χώρα μας αφού δεν προϋπάρχουν συγγραφικά τεκμήρια, «γαλόνια» ή εμπειρίας εφόδια μιας έκδοσης και όπου καθένας -μα ο οποιοσδήποτε κυριολεκτικά- μπορεί να εκδώσει το πόνημά του ανεξαρτήτως λογοτεχνικής αξίας, ενδιαφέροντος εκδοτικού ή αναγνωστικού και άλλων παραγόντων.

...δεν θα ρωτήσω τίποτα, τίποτα θα ρωτήσω...

Στην παρούσα, γράφει στοχευμένα και με σχέδιο όμως παραμένει ζωντανό πνεύμα. Αλλάζει ποιητικές φόρμες και ποικίλει από άριμα έργα σε ποίηση με ρίμες -ακόμα και δεκαπεντασύλλαβο!- και από ελεύθερο στίχο σε συγκεκριμένο μέτρο... Αλλού είναι περιγραφική, άλλοτε λακωνική, ολιγόλογη. Χρησιμοποιεί δε, επαναληπτικά μοτίβα με εξαίσιο τρόπο ενδυναμώνοντας τα έργα της.

Χάθηκα μες στη σκέψη μου,
οράματα στη βλέψη μου.
Λέξη μου!

Εκφράζεται ως γυναίκα, μα εκφράζεται και ως άντρας· ή αλλάζει ρόλους κατά το δοκούν.

Αναπνέω ξύπνιος
μέσα στα όνειρα άλλων,
ξεθωριασμένος στίχος
σε τοίχο, μάλλον!

Οι άτακτες ρίμες της προκαλούν μικρές εκπλήξεις ρυθμού ενώ αν τούτη η ποίηση ήταν χρώμα θα ήταν σίγουρα κόκκινο φωτεινό, αν ήταν λουλούδι ένα ρόδο κι αν ήταν ουράνιο σώμα θα ήταν αστέρι -φυσικά.

Ευλογημένος
ο αγγίζων αστέρια εν ονείρω!

Είναι εσωτερική. Μιλάει για ό,τι έχει μέσα, ό,τι εισπράττει κι αισθάνεται, και δίνει την αίσθηση ότι δεν ανήκει εδώ, σε αυτόν τον κόσμο, σε αυτόν τον πλανήτη. Οι σκέψεις -συλλογισμοί- της δείχνουν πηγαίες, φαίνονται αφιλτράριστες, μηχανικές· σκέφτομαι ότι έτσι βγαίνει η ποίηση ή έστω έτσι πρέπει να βγαίνει, ως μια ρέουσα καταγραφή, κι έτσι πρέπει να παρουσιάζεται: ως μια ψυχική ανάγκη.
Ολοκληρώνει με έναν αποχαιρετισμό αλλά ξέρω ότι θα ξανασυναντηθούμε λογοτεχνικά. Κι εκείνη (θα) πρέπει να το ξέρει.


Τζένη Κουκίδου

Η ποιητική συλλογή της Σοφιάνας Παρασκευοπούλου, Όσα κι αν πιάσω άστρα το φεγγάρι θα θρηνεί, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Βακχικόν για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη