1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι * Εν αμφιβολία ποιητές ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Έξι τίτλους των εκδόσεων Ελκυστής

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2020

Και τα αγόρια κλαίνε

Είναι εκείνες οι παραστάσεις που σε κάνουν να νιώθεις λίγος μπροστά στο μεγαλείο του κειμένου και του υποκριτικού ταλέντου του ηθοποιού.

Βραδάκι, κάνει κρύο αρκετό, έχω φτάσει έξω από το αγαπημένο μου θέατρο Μπέλλος και περιμένω να έρθει η ώρα να πάρω το εισιτήριο μου. Πηγαινοέρχομαι κοιτάζοντας τις αφίσες έξω από το θέατρο. Αναρτημένη και η αφίσα της παράστασης που θα δω. Πρωταγωνιστής ο αγαπημένος μου Γιώργης Κοντοπόδης. Από την αφίσα δεν καταφέρνω να καταλάβω και πολλά. Το μόνο που ξεχώρισα είναι ότι πρόκειται για μονόλογο, κάτι που γνώριζα. Αγαπώ τον μονόλογο. Θεωρώ πως ο ηθοποιός παίρνει επάνω του όλο το βάρος της παράστασης και εκεί φαίνεται ξεκάθαρα το ταλέντο του.
Τον Γιώργη Κοντοπόδη τον έχω ζήσει σε κωμικούς ρόλους. Αυτό ήταν κάτι άλλο. Κάτι διαφορετικό.

Η αναμονή έληξε. Μπήκαμε, πήραμε τις θέσεις μας και το τρίτο κουδούνι ακούστηκε δίνοντας μας το σήμα κατατεθέν ότι η παράσταση αρχίζει. Το θέατρο Μπέλλος διατηρώντας το ταπεραμέντο του παλιού θεάτρου είναι από μόνο του επιβλητικό σαν χώρος, έτσι η κάθε παράσταση αποκτά μια δυναμική από το γεγονός αυτό και μόνο, αρχικά.
Τα φώτα σβήνουν. Μια βαριά ανάσα ακούγεται, ο ήχος καλύπτει όλη την αίθουσα. Μοιάζει πραγματικά τρομακτικό. Τα φώτα ανοίγουν. Ένας άντρας ασταθής ψυχολογικά κατεβαίνει την σκάλα. Τα μαλλιά του ανακατεμένα. Το σώμα του παχύ, τα ρούχα του ταλαιπωρημένα όπως ο ίδιος. Αρχίζει να μας λέει την ιστορία του.

Ένα μικρό αγόρι που γεννιέται την δεκαετία του σαράντα, την εποχή που ο άντρας γεννιόταν αρσενικό και έπρεπε να το αποδεικνύει κάθε στιγμή από την αρχή της ζωής του. Το αγόρι που γίνεται άντρας· αντέχει το ξύλο από τον πατέρα του, αντέχει τις βρισιές από τους συμμαθητές του λόγω της σωματικής της διάπλασης. Ο βάρβαρος πατέρας, η σιωπηλή μητέρα, η αδερφή στήριγμα. Με αυτά μεγαλώνει ο ήρωας μας. Το σώμα του αλλάζει και δεν το αναγνωρίζει. Δεν είναι αυτό που ο πατέρας του θέλει να γίνει, προσπαθεί να το κρύψει ακόμα και όταν ερωτεύεται. Παντρεύεται. Κάνει οικογένεια όπως θα έκανε κάθε σωστός άντρας. Τι γίνεται όμως όταν η φύση προστάζει να βγουν στην επιφάνεια τα θαμμένα από τον ίδιο συναισθήματα;

Το έργο είναι καθηλωτικό. Χωρίς καμιά υπερβολή δεν πήρα ανάσα καθόλη την διάρκεια του. Ο ρόλος πολύ δύσκολος. Όχι μόνο από θέμα περιγραφών που ήταν άκρως αποκρουστικές-ανατριχιαστικές, αλλά και λόγω του ότι ο ηθοποιός έπρεπε να πείσει το κοινό για την ψυχασθένεια του. Μιλά γρήγορα και ακατάπαυστα σχεδόν, οι ανάσες που παίρνει τον εξαντλούν.
Μας βάζει σε διαδικασία να σκεφτούμε ότι ένας άνθρωπος κακοποιείται από τους ίδιους τους γονείς ώστε να γίνει κάτι που εκείνος δεν είναι, όχι δεν θέλει, δεν είναι! Κρύβει την πραγματική του φύση πίσω από τα θέλω ενός πατέρα που τον προστάζει να ζήσει με τα δικά του δεδομένα. Το αγόρι καταλήγει να θάψει ό,τι νιώθει και αυτό γιγαντώνεται μέσα του, μετατρέπεται σε ένα κτήνος που εντέλει καταλήγει να κατασπαράξει τον ίδιο του τον εαυτό.

Μια καταπληκτική παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε. Το κείμενο του Μιχάλη Παπαδόπουλου ανατριχιαστικά συγκλονιστικό. Ένας Γιώργης Κοντοπόδης εξαιρετικός, που αποδεικνύει ότι ο πραγματικός ηθοποιός μπορεί να υποδυθεί οποιονδήποτε χαρακτήρα με μεγάλη επιτυχία. Προσωπικά υποκλίνομαι στον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Λιακόπουλο αλλά και στο ταλέντο του αγαπημένου μας ηθοποιού. Δεν θα ήθελα να πω περισσότερα.
Είμαι σίγουρη ότι αν αποφασίσετε να το δείτε θα μιλάτε για αυτήν την παράσταση για πολλές ημέρες.
Καλή θέαση!
Περισσότερα από την Κατερίνα Σωπύλη-Κονίτσα
Ο συγκλονιστικός μονόλογος του Μιχάλη Παπαδόπουλου, βασισμένος στη ζωή του serial killer John Wayne Gacy επιστρέφει για έξι μοναδικές παραστάσεις έως την Πέμπτη 19 Μαρτίου, κάθε Πέμπτη στις 21.45 στο θέατρο Μπέλλος [Κέκροπος 1, Πλάκα, 2103229889].
Με αφορμή τη ζωή του John Gacy, ο συγγραφέας αναφέρεται στο θέμα του στιγματισμού και το πώς μπορεί αυτό να επηρεάσει έναν άνθρωπο, ξεκινώντας από την παιδική ηλικία του ήρωα φτάνοντας μέχρι και τον απαγχονισμό του, αφού πλέον ανακαλύφθησαν τα πειστήρια των στυγερών εγκλημάτων του. Ένα έργο -και όχι μία βιογραφία- για τα ανθρώπινα πάθη, την κατανόηση, την απόλυτη μοναξιά ενός μυαλού και τα επακόλουθα όλων αυτών. Μία παράσταση σκηνοθετημένη με μαεστρία από τον Αλέξανδρο Λιακόπουλο και τον Γιώργη Κοντοπόδη στο ρόλο του serial killer.
Η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανήλικους

Περισσότερα για την παράσταση «Και τα αγόρια κλαίνε» [περαμένου έτους]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΈξι τίτλοι των εκδόσεων ΕλκυστήςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΕν αμφιβολία ποιητές, συλλογικό έργοΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας