Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Η διατριβή * Εδώ παπάς εκεί παπάς * Μη μου ξυπνάς τη λύπη * Ο Φτερωτός Κλέφτης * Η νύφη που δεν γέλασε * Θύματα * Η αύρα του έρωτα * Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας * Ίχνη στα όνειρα * Τα ίχνη του αίματος ** Ποίηση: Μικρή μου κόλαση * Τέσσερις ποιητικές συλλογές από τις εκδόσεις Βακχικόν * Ποιητική απόδραση * Κατάβασις * Μέθεξις * Με φόβο και πάθος ** Άλλα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη * Ο Θεός πίσω από την ντουλάπα * Ελληνιστί * Τα αχνά φώτα της Μάρφα ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια ** Νουβέλες: Τα απόρθητα κάστρα * Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz ** Άλμπουμ μουσικό: The Birds Sing As Bells

Πέμπτη 21 Μαΐου 2020

Έβδομος κόμβος

Σε δαγκάνες τέσσερις


Την Σοφιάνα Παρασκευοπούλου, που υπογράφει την ποιητική συλλογή, τη θυμάμαι από το πρώτο της βιβλίο, ποιητικό κι εκείνο, το Όσα κι αν πιάσω άστρα το φεγγάρι θα θρηνεί όπου είχα σημειώσει την ποικιλία σε ρυθμούς και μέτρο, και είχα γράψει πως αν οι στίχοι της ήταν λουλούδι θα ήταν σίγουρα ένα ρόδο. Τέλος, είχα επιμείνει στον αποχαιρετισμό που έκανε στο πόνημα και είχα γράψει ότι θα «ξαναβρεθούμε» λογοτεχνικά οπωσδήποτε. Ιδού λοιπόν που δεν άργησε διόλου αυτή η στιγμή και ήδη κυκλοφορεί η δεύτερη συλλογή της, επίσης από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Ένας πρόλογος παρελθοντικού χρόνου υποδέχεται τον αναγνώστη. Τώρα που έχω βιώσει την εμπειρία στο σύνολό της, καταλαβαίνω πλήρως το ξενυχτισμένο της εγώ, το πάθος, τα δώρα που αναφέρει και την ανάγκη όλων της των ρο.
Η συλλογή χωρίζεται σε δύο μέρη με το πρώτο να τιτλοφορείται «Της ίασης το ρόδι» και το δεύτερο «Νυχτολόγιο, ώρες που ορροδώ». Ειδικά στο πρώτο μέρος, οι κοφτοί σύντομοι στίχοι προσφέρουν μια επίσπευση και η άτακτη ομοιοκαταληξία έναν προσωπικό ρυθμό. Ξεχωρίζει αποτελώντας εξαίρεση το «ΛΕΣ» που είναι πεζοποιητικό και πολύ περιγραφικό. Σχετικά με αυτά τα θέματα του ύφους, η ίδια η ποιήτρια σε ένα έργο της θα αναφέρει χαρακτηριστικά πως οι λέξεις της δεν οργανώθηκαν από κανόνες ή φόρμες ενώ, αντιθέτως, γράφονται πηγαία φέροντας μια αυθεντικότητα.

Με ήχους και στίχους που/ δεν κλείστηκαν σε κανένα καλούπι
[...]
Έτσι γράφεται τώρα / Βιωματικά / Και δεν δέχεται επιμέλεια / Γιατί την ατημέλητη ψυχή μου / δεν μπορείς να κεντήσεις

Η σχεδόν κεκαλυμμένη ρυθμικότητα δίνει το στίγμα της πένας.

Χωρίς αιδώ, / εκεί κι εδώ, / φορώ άσπρο φουστάνι.

Συναντάμε πολλά Μυθολογικά πλάσματα, θεούς και ήρωες (Αφροδίτη, Περσεφόνη, Κέρβερος...) και είναι αυτό το χαρακτηριστικό που «βάζει» τα επιπλέον πρόσωπα στο έργο. Αγαπά τις τελείες, κάνοντας ακόμα πιο κοφτό το στυλ της και το ρόδι που έχει μια επίσης θερμή παρουσία σε διάφορα έργα είτε ως φρούτο, είτε ως χρώμα, είτε ως γεύση, παρομοίωση, μεταφορά... Μα αυτό που αγαπά -κατ' εμέ- περισσότερο είναι το ρο. Δε θα πει βλέπω, λέει ορώ. Δε θα πει στιγμή, λέει ώρα. Δε θα πει κόκκινο, λέει ροδί. Δε θα πει βλέπω, λέει θωρώ. Δε θα πει γυναίκα, λέει κόρη...

σαν το πιστόλι που έβαλε / στον κρό-ταφο.

Χρησιμοποιεί επαναλήψεις και κυκλικά σχήματα -μια έντονη αντίθεση συμβαίνει στο εξώφυλλο όπου ένας μάλλον αιχμηρός τίτλος συναντιέται με τον κύκλο και το κέντρο του. Νομίζω γράφει για να ξορκίσει τον κόσμο (το έξω της) και να σώσει το μέσα (της), κάποιο βράδυ ή ένα χάραμα, δηλαδή τη στιγμή αμέσως μετά το σκοτάδι με τον ουρανό να βάφεται ροδαλά. Νομίζω λέει εκείνα που θα ήθελε να της πουν.

Εκεί να πας / -όπου αγαπάς-

Διαβάστε τη. Είναι αφιλτράριστη και γνήσια. Βατή κι ανθρώπινη. Στο τέλος θα λύσει όλες τις απορίες, στο τέλος θα δώσει τις εξηγήσεις της.

Όταν οι πίνακες χορεύουν / στη σιωπή ζωντανεύουν / τα όνειρα που κάναμε παιδιά.



ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Μέθεξις, Καλλιόπης ΒελόνιαΟ Θεός πίσω από την ντουλάπα, Γρηγόρη ΦεϊζατίδηΘύματα, Λίας ΝικολάουThe Birds Sing As Bells, Twelve Thousand DaysΤα απόρθητα κάστρα, Παύλου ΓαβαλάΤα ίχνη του αίματος, Τειρεσία ΛυγερούΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ποιητική απόδραση, Σοφίας ΠαπανδρέουClub Killaz, Γιάννη ΤζανήΊχνη στα όνειρα, Γιώργου ΠαναγιωτίδηΗ νύφη που δεν γέλασε, Θεοδώρας Παπαδοπούλου-ΧαμουζάΟ Αρσάμης της Περσίας, Αντώνη ΞυραφάΚατάβασις, Θεοδόση ΠαπαδημητρόπουλουΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
Τα αχνά φώτα της Μάρφα, Νίκος ΤσιπόκαςΟ κόσμος πίσω από τον καθρέφτη, Συλλογικό έργοΗ γοργόνα με τα όμορφα πόδια, Αιμιλίας ΠλατήΘα τα πω όλα στον Θεό, Κώστα ΓραμματικόπουλουΜε φόβο και πάθος, Θάνου ΚωστάκηΟ Φτερωτός Κλέφτης, Χριστοφίλης ΛεκκάκουΗ αύρα του έρωτα, Γιώργου Ζάννου