1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2020

Ο γέροντας Ιωάννης

Πίνακας Κώστα Ευαγγελάτου (Κίτρινο ρόδο, ακρυλικό)

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας άντρας, Ιωάννη θαρρώ τον έλεγαν.
Αηδιασμένος από τη ασχήμια και την απονιά του κόσμου αποφάσισε να αφήσει την άχρωμη καθημερινότητα και να πάει να ανακαλύψει το αληθινό χρώμα της ζωής ψηλά σε εάν βουνό πολύ μακριά από ανθρώπους και ανέσεις. Μέρες περπατούσε έχοντας μαζί του μόνο νερό και ψωμί και ένα πρωινό άκουσε μια φωνή μέσα του να του λέει «έφτασες». Ήταν απάνω σε ένα βουνό πετρώδες κι άγονο. Αλίμονο το νερό ήταν πολύ μακριά και ούτε χώμα δεν υπήρχε να φυτέψει έστω και τους λίγους σπόρους που κουβαλούσε μαζί του. Κοίταξε κάτω χαμηλά στους πρόποδες του βουνού και είδε νερό να τρέχει και χώμα αφράτο κι έκανε να κινήσει προς τα κει. Αλίμονο όμως, η φωνή μέσα του ξαναμίλησε, «έφτασες εδώ» την άκουσε να λέει. Αφού δεν μπορώ να πάω εγώ στο νερό θα φέρω το νερό εδώ, είπε και αποφάσισε να ακολουθήσει τη μοίρα του.
Βρήκε ένα μεγάλο καλάθι και άρχισε να κουβαλάει το χώμα λίγο λίγο από τους πρόποδες του βουνού στην κορυφή του· καλάθι το καλάθι, μέρα με τη μέρα, η άγονη κορφή του βουνού γέμισε αφράτο χώμα. Και οι μέρες περνούσαν.
Ύστερα ήρθε η σειρά του νερού. Βρήκε ένα κουβά και με τα χεριά του άρχισε να κουβαλά νερό και να ποτίζει το χώμα και οι μήνες περνούσαν. Και οι σπόροι που ο Ιωάννης είχε φυτέψει φύτρωσαν και μεγάλωσαν. Και τα χρονιά περνούσαν. Το άγονο βουνό είχε γίνει μια μικρή όαση. Κήποι με όμορφα λουλούδια και δέντρα με γλυκούς καρπούς. Και τα λουλούδια έφεραν τις πεταλούδες και τα δέντρα τα πουλιά και ξαφνικά όλος ο τόπος είχε ζωντανέψει και είχε μια ομορφιά που όμοια της δύσκολα έβρισκε
Ο Ιωάννης όλα αυτά τα χρονιά έτρωγε λίγο και προσευχόταν πολύ. Είχε βρει μια σπηλιά κι εκεί αποσύρονταν κάθε απόγευμα για να ευχαριστήσει το υπέρτατο ον που του είχε αποκαλύψει τη μαγεία της ζωής και τη σοφία του κόσμου. Και σιγά σιγά ακόμα και οι βράχοι νικήθηκαν και εκεί οπού γονάτιζε δυο μικρές λακκούβες δημιουργήθηκαν.
Τα χρονιά πέρασαν και ο Ιωάννης, γέροντας πια, στάθηκε ένα βραδύ σε μίαν άκρη του βουνού, εκεί που καθόταν συνήθως και αγνάντευε τον ήλιο να πνίγεται και να σβήνει μέσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας. Κι εκεί ενώ παρατηρούσε όλη αυτήν την ομορφιά που είχε από τα δυο του χεριά δημιουργηθεί, έγειρε και «κοιμήθηκε» σε έναν ύπνο γλυκό και αιώνιο.

Δεν υπάρχει μέρος που να αντισταθεί και να μην αποκαλύψει τη μαγεία και την ομορφιά του όταν κάποιος το περιβάλει με αγάπη, δεν υπάρχει δέντρο που δε θα καρποφορήσει, λουλούδι που δεν ανθίσει, πουλί που δεν θα κελαηδήσει μπροστά σε αυτό ο κόσμος ονομάζει υπομονή. Η υπομονή είναι αυτή που τρυπά την πετρά, εξημερώνει τα θεριά και ξεκλειδώνει μια καρδιά ώστε να μπει και να φωλιάσει για πάντα η αγάπη.
Περισσότερα από την Σταυρούλα Δεκούλου Παπαδημητρίου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα από τον Κώστα Ευαγγελάτο (Κίτρινο ρόδο, ακρυλικό)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας