Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων. *** Κάθε Δευτέρα του Ιουλίου και του Αυγούστου δίνουμε ένα βιβλίο των εκδόσεων Παράξενες Μέρες με κλήρωση ανάμεσα σε όσους συμμετέχουν στις δωροθεσίες που είναι ανοιχτές αυτήν την εποχή!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το βέλος του έρωτα * Μορφή αδάμαστη - Εικόνα έμπνευσης * Ο φύλακας δαίμονάς μου * Η φυλακή της αγάπης * Σεξ, σεξ και πάλι σεξ * Τρεις χιλιάδες ψέματα * Ο δρόμος με τα χίλια χρώματα * Σκιές στις ράγες τα ταξίδια μας * Το χέρι του Θεού * Μάτια γεμάτα ενοχή * Αθώα ενοχή * #foodporn * Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός ** Νουβέλα: Έρωτες της ζωής και του θανάτου ** Ποίηση: Κρυμμένες εποχές * Κολάζ λέξεων - Θάλασσα σκέψεων * Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών ** Άλλα: Έρως λυσιμελής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Ιστορίες του Αρχαίου Κόσμου και της Επανάστασης * Πιόνια στη σκακιέρα του έρωτα * Κάμερα * Πουλιά κι Ανεμώνες * ΚΟΝΕΚΤΙΚΑΤ * Καθαρή πόλη * Ατέλειωτος Ιούλιος και άλλες ιστορίες * Ήμερες ημέρες ** Παιδικά: Εδώ κι Εκεί και Μια μπισκοτένια αγάπη * Το μαγικό δάσος

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2020

Το παραμύθι του γαλακτομπούρεκου

Χριστίνας Ανατολίτη


Τα παλιά χρόνια, τα βράδια του Σαββάτου, τα παιδιά έφτιαχναν σκηνές.
Μάζευαν τα σεντόνια από τα κρεβάτια τους, άναβαν το μικρό τους το κερί και έμπαιναν σε κόσμους άλλους, διαφορετικούς.
Έξω έκανε κρύο. Ένα γλυκό με φύλλο μύριζε στο σπίτι και το τσάι του βουνού ζέσταινε αρωματικά τα χέρια της γιαγιάς που τριβόταν πάνω στη ζακέτα της στην κουζίνα.
Το τζάκι φουντωμένο φώναζε… Η ώρα αυτή είναι αλλιώτικη από τις άλλες της μέρας.
Τώρα το φως φεύγει καθώς το σπρώχνει η νύχτα και τα βράδια μεγαλώνουν οι σκιές μέσα στο σπίτι… Σούρουπο…
Η σκηνή ήταν ζεστή, πάντα κάτω από το παράθυρο. Τα απογεύματα αυτά, από τα τζάμια έβγαιναν μεγάλα, ζεστά κίτρινα φεγγάρια με ένα σύννεφο πάντα συντροφιά.
Όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι μια τέτοια μαγική ώρα σε μια τέτοια μαγική χώρα μια τέτοια μαγική εποχή!
Χαμογελούσαν βλέποντας το φεγγάρι, η χιονένια γάτα με τα πράσινα μάτια δεν είχε προλάβει να το διώξει και η φαντασία δούλευε συνεχώς. Πόση μαγεία χρειάζεται για να γίνει κάτι πραγματικά μαγικό; Πόσο κρύο ή ζέστη πρέπει να κάνει για να πεις καληνύχτα και η φωνή σου να φτάσει σε όλο τον κόσμο;
Τις νύχτες αυτές, λοιπόν, τα αστέρια κατέβαιναν κάτω και ζέσταιναν τις καρδιές των παιδιών... Εκείνα τα μάζευαν στα χέρια τους και προσεκτικά τα τοποθετούσαν κάτω από τη μαγική σκηνή που δεν ήξεραν πραγματικά αν ήταν ένα φαντασμαγορικό τσίρκο, το δικό τους σπίτι, ένας κήπος γεμάτος πουλιά, μια θάλασσα με άσπρα κύματα.
«Τα όνειρα γεμίζουν τον κόσμο σου Ρίτα!» μίλησε ένας χοντρός βάτραχος δίπλα στο κερί που τρεμόπαιζε έντονα. Εκείνη γύρισε αναστατωμένη. Πώς είχε βρεθεί εκεί στο σπίτι μέσα στην προσωπική της σπηλιά, στο Σαββατιάτικο καταφύγιό της ένας καταπράσινος μεγάλος βάτραχος που έκρωζε χαμογελώντας.
Σήκωσε τα σεντόνια. Όλα ήταν ίδια... Στη θέση τους. Καμία κίνηση. Σταματημένα.
«Καλησπέρα» της είπε ο πράσινος επισκέπτης.
«Καλησπέρα και σε εσένα» ψιθύρισε η Ρίτα με φόβο μήπως ο πατέρας της παραξενευτεί από τις κουβέντες.
«Δεν μπορεί να σε ακούσει κανένας. Η ώρα έχει σταματήσει στη στιγμή αυτή. Είναι 6:35 Σάββατο απόγευμα και όταν θα φύγω θα είναι πάλι 6:35 Σάββατο απόγευμα… Λοιπόν, τι θα ήθελες να μάθεις στα όνειρά σου;»
Τα μάτια της φώτισαν. Αυτή ήταν μια μεγάλη ευκαιρία.
«Μμμ... Πώς σταματά ο χρόνος; Πώς μπορώ να το κάνω;»
«Απλά ζεις μια ανάμνηση Ρίτα» είπε τραγουδιστά ο βάτραχος.
«Γιατί κάθε Σάββατο θέλω να φτιάχνω τη σκηνή μου;»
Ο βάτραχος έκανε ένα μικρό πηδηματάκι και πήρε ύφος παραμυθά.
«Βαθιά μέσα στη γη ζει ένας δράκος. Έχει φτερά μα δεν μπορεί να πετάξει. Έχει φωτιά μα δε μπορεί να τη χρησιμοποιήσει και μόνο όταν τα παιδιά φτιάχνουν τα καταφύγια της φαντασίας τους παίρνει δύναμη για συνεχίσει να ζει».
Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα. «Πω! Πω! Από εμένα συνεχίζει τη ζωή του ένας δράκος!!» και συνέχισε ακάθεκτη καθώς ο πράσινος φίλος μας άλλαζε για άλλη μια φορά θέση.
« Γιατί τα σύννεφα έφυγαν γύρω από το φεγγάρι; Πριν ήταν πάρα πολλά... Είμαι σίγουρη.»
«Στα μάτια των ονείρων δεν υπάρχουν σύννεφα... Μόνο αστέρια...»
«Πού είναι τα αστέρια μου; Γιατί δυσκολεύομαι τόσο να τα βρω και να τα πιάσω;»
«Κοίταξε καλά τα φύλλα των δέντρων. Άκουσε με καθαρό το μυαλό σου τον αέρα που φυσάει».
«Είναι δύσκολο... και νοιώθω πολύ κουρασμένη».
«Το μυαλό μας καθαρίζει τις αρνητικές στιγμές... Χρειάζεται προσπάθεια... Δεν μπορούμε όλοι πάντα να το πετυχαίνουμε… Είναι σαν να προσπαθείς να δημιουργήσεις την εικόνα ενός παζλ, μερικές φορές με λάθος κομμάτια».
«Πηγαίνεις και σε άλλα παιδιά;»
«Κάθε Σαββατιάτικη νύχτα, για πολλά πολλά χρόνια. Πηγαίνω σε όλους... Και στους μεγάλους».
«Και τι κάνουν; Τι σου λένε;»
«Δε με βλέπουν όλοι. Μόνο τα παιδιά με δέχονται με αγάπη. Θέλει κόπο να ξεχωρίσεις τη μυρωδιά του γλυκού όταν βγαίνει από το φούρνο…»
Πήρε ανάσα για να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το κάνει. Ο χρόνος είχε όντως σταματήσει. Το ρολόι της ήταν καρφωμένο στις 6:35, 6:35, 6:35, 6:35, 6:35.
«Δε χρειάζεται να με ρωτήσεις το εύκολο ε;» της έκλεισε το μάτι ο βάτραχος.
«Ποιο είναι το εύκολο;» παραξενεύτηκε η Ρίτα
«Το αν όταν με φιλήσεις, γίνω ένας όμορφος πρίγκιπας...»
Ένα μυγάκι πέταξε μπροστά της ο χρόνος μάλλον άρχιζε πάλι να κυλά όπως πάντα.
«Δε χρειάζονται οι βάτραχοι για να υπάρχουν πρίγκιπες» ακούστηκε από μακριά η φωνή του βατράχου. Πετάχτηκε και παραλίγο να πέσει.
«Περίμενε...» φώναξε… «Τι είναι μαγεία;» αλλά εκείνος είχε φύγει.Το ρολόι έδειχνε ήδη 6:40.
Τι είναι μαγεία; Κάτι σπάνιο; Κάτι δύσκολο; Κάτι περίπλοκο; Δε νομίζω. Είναι μάλλον μια αγκαλιά γεμάτη στοργή και αγάπη, φίλοι με καλή διάθεση, ένα γαλακτομπούρεκο με ξέχειλο σιρόπι και ένα μεγάλο χαμόγελο κάθε μέρα…


Χριστίνα Ανατολίτη
Συμμετοχή στον 1ο Διαγωνισμό Παραμυθιού koukidaki

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γλυκιά μου Τίνα, Παύλος ΚουτρουμπάςΤο χέρι του Θεού, Βασίλης ΚυριλλίδηςΚαθαρή πόλη, Βαγγέλης ΠαπαδιόχοςΕιρμός Αιτιών,  Νίκος Η. ΦραντζήςΣκιές στις ράγες τα ταξίδια μας, Τ. ΕμμανουηλίδουΚολάζ λέξεων - Θάλασσα σκέψεων, Γ. ΜπαμπανιώτηςΑθώα ενοχή, Γιώτα Μπατιστάτου
#foodporn, Δημήτρης ΚοπαράνηςΜάτια γεμάτα ενοχή, Π. Τσολάκη-ΑγγελοπούλουΈνας ανεκτίμητος θησαυρός, Ελένη ΓεωργούσηΔε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου, Μάιρα ΖαρέντηΑτέλειωτος Ιούλιος, Ζντράφκα ΕφτίμοβαΣεξ, σεξ και πάλι σεξ, Χρήστος ΑναστασιάδηςΒιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
Τρεις χιλιάδες ψέματα, Μαρία Μαυρίδου-ΚαλούδηΉμερες ημέρες, Μουράτης ΚοροσιάδηςΈρωτες της ζωής και του θανάτου, Άγγελος Μπάκας
Μετάβαση, Νεφέλη ΣμίχεληΚρυμμένες εποχές, Κάια ΛαμουρέΟ δρόμος με τα χίλια χρώματα, Έλενα ΓιοβανάκηΜια μπισκοτένια αγάπη και Εδώ κι Εκεί