Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2020

Ουλονοτρυνία

Ουλονοτρυνία, Κωνσταντίνος Ρέψης

Ο βιωματικός κι ελεύθερος στίχος του Κωνσταντίνου Ρέψη είναι κάτι σύνηθες στην ποίηση. Τα διαλογικά του μέρη όμως είναι μια προσωπική του σφραγίδα -ίσως επειδή του πέτυχαν τόσο πολύ- ενώ παράλληλα λειτουργούν ως αυτο-ερωτήσεις, δηλαδή ερωτήματα που στρέφονται προς τον ίδιο, αλλά και ως συζήτηση με τον αναγνώστη, άρα ενδέχεται να απευθύνονται σε εκείνον.

Τα στοιχεία που εισπράττω περισσότερο από κάθε άλλο είναι το αστικό τοπίο, η απογοήτευση και μια υπόγεια οργή, κρυμμένη -ή μήπως καμουφλαρισμένη;- πίσω από τις αράδες των κειμένων, κι αυτό το τελευταίο, το «είδα» όταν άρχισα να διαβάζω φωναχτά τα έργα.
Είναι σταθερά ολιγόλογος, συμπυκνωμένος και περιεκτικός. Τόσο πολύ, που έρχονται στιγμές, όπως στη «Θυσία» που οι ελάχιστες λέξεις με τις οποίες ολοκληρώνεται το πόνημα λειτουργούν και ως ρήση, γνωμικό.

Η άγνοια είναι ευτυχία περιορισμένης έκφρασης.

Υπάρχει ένα τέλος στα λόγια και μια αρχή... Ένας Ήλιος και το Φεγγάρι... Σκεπτικισμός· με την καλή έννοια, γιατί έτσι που το γράφω μπορεί να ακουστεί περίεργα... Και προστατικές· εξίσου με την καλή έννοια. Δε βιάζει κάτι, δε γίνεται επιθετικός. Είναι πάνω από τον αναγνώστη -εδώ διακρίνεις την πρόθεση να διαβαστεί εκτός κι αν απευθύνεται στον εαυτό του- με συμβουλευτική πρόθεση.

Μας αρέσουν τελικά / τα όνειρά μας;

Αντέχεις την ελευθερία; [...] Αυτοί που θυσιάστηκαν για να ζήσεις την ελευθερία, / θυσιάστηκαν για την ελευθερία που ζεις; [...] Σκέψου.

Να γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα.

«Βλέπει» και τις δύο όψεις, και τις δυο πλευρές. Τοποθετείται και μετά αναιρεί προτείνοντας κάτι άλλο ή αμφιβάλλοντας ή δευτερολογώντας... επαναπροσδιορίζοντας την άποψή του έτσι, μέσα σε λίγες αράδες γραφής.
Εδώ κι εκεί εμφανίζεται ο Χάρος με κάθε διάσταση της λέξης, κυριολεκτική ή μεταφορική. Όχι για να τρομάξει· για να προσθέσει. Και γενικότερα, αντιλαμβάνεσαι μια εύθραυστη ισορροπία. Ένα καταστάλαγμα απαλλαγμένο από ονειροφαντασίες, υπεραισιοδοξίες και ψεύτικες υποσχέσεις. Μια προσγείωση με ρεαλισμό.

Ονειρική πραγματικότητα ή πραγματικό όνειρο;

Ζούμε όλοι στην αποθήκη του παππού.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Κωνσταντίνου Ρέψη, Ουλονοτρυνία, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τον εκδότη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.
Στο οπισθόφυλλο:
Κι έτσι,
Αφού ο Χάρος μετάνιωσε λίγο πριν πάρει τη ζωή του,
απλά και μόνο για να μυρίσει το άρωμά του,
αυτό μεγάλωσε.
Πέρασε σε μπόι τα διπλανά τριαντάφυλλα που μέχρι
τότε ήταν ομορφότερα και πιο δυνατά, άνοιξε τα
πέταλά του, και χωρίς να ξέρει από τι τύχη γλίτωσε,
και χωρίς να ορίζει τον χρόνο του θανάτου του,
απλά ευωδίαζε.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη