1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2020

Η Δέσποινα Σιμάκη και τα Σώματα δίχως χρόνο

Πώς ξεκινάει για εσάς το ποιητικό ταξίδι; Τι σας εμπνέει; Τι πυροδοτεί την έμπνευση;
Δέσποινα Σιμάκη: Το ταξίδι ξεκινά πάντα από κάτι μικρό. Μια λέξη, μια κίνηση του χεριού, ένα βλέμμα. Κάτι μικρό που έχει τη δύναμη ωστόσο να εισχωρήσει πολύ βαθιά μέσα μου. Το εισπνέω και το μετασχηματίζω με τους στίχους προσπαθώντας όχι να το μεγαλοποιήσω, απλά από ατομικό να το κάνω καθολικό, να πάρει μορφή τέτοια, δηλαδή, ώστε να καταφέρνει να αφορά και τους άλλους. Μια μετάγγιση συναισθήματος κάνω στην πραγματικότητα. Με μεγάλη προσοχή το κάνω, ώστε να μην πονά, αλλά να διορθώνει.

Αν έπρεπε να περιγράψετε όλο το βιβλίο σας με μια λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Δ.Σ.: Ένωση.

Υπάρχει κάποιο/-α έργο/-α σας που ξεχωρίζετε και γιατί;
Δ.Σ.: Είναι σα να κοιτάς τα μέλη του σώματός σου και να αναρωτιέσαι ποιο σου αρέσει περισσότερο. Έχω γράψει παραμύθια, διηγήματα, ένα θεατρικό μονόλογο, αρκετά τραγούδια. Ούτε καν το είδος που προτιμώ δεν ξέρω. Ξεχωρίζω απλά την τέχνη από την καθημερινότητα. Και ξεχωρίζω αυτό που οι άλλοι όταν το ακούν, το βλέπουν ή το διαβάζουν, λένε ένα αχ ή ένα ουφ. Αυτό που καταφέρνει να ξεφύγει από μένα αγαπώ περισσότερο. Δεν είναι δική μου δουλειά να ξεχωρίζω, αφορά το κοινό και τη συγκυρία.

Πώς σχολιάζετε την λογοτεχνία στην Ελλάδα του 2020; Τι θα θέλατε να αλλάξει;
Δ.Σ.: Σπούδασα φιλολογία, ωστόσο δεν είμαι κριτικός της λογοτεχνίας, πολύ θα το ήθελα, αλλά δεν έχω καταφέρει να διαβάσω τόσο, ώστε να έχω μια ολοκληρωμένη άποψη για τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Αν μπορώ κάτι να πω, είναι ότι αντιπαθώ την υπερφίαλη παραγωγή και προτιμώ την ουσία. Να μην έχω πολλά βιβλία στα ράφια μου, αλλά βιβλία ως φυλαχτά που θα τα ανοίγω κάθε φορά που πονώ και θέλω να με παρηγορήσει κάποιος ή να με πάει σε άλλα μέρη και να επιστρέψω ξεκούραστη.

Στείλτε το μήνυμά σας προς τον αναγνώστη σας
Δ.Σ.: Όταν θα με διαβάσεις να είσαι κάπου ήσυχα και έτοιμος να ακούσεις τη δική σου εσωτερική φωνή που αγαπά, συγχωρεί, τα κάνει θάλασσα, στενάζει, γελά, αγαπά ξανά.

Σώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα Σιμάκη

Η Δέσποινα Σιμάκη μιλάει για την ποίηση γενικά και ειδικότερα για την συλλογή της, Σώματα δίχως χρόνο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φίλντισι.
Το ομολογώ. Είχα καιρό πολύ, να αισθανθώ τέτοιας μορφής ποιητική συγκίνηση, αντλημένη από έναν εύφορο ποιητικό κόσμο.
Πρόκειται για Ποίηση με πληθώρα συναισθημάτων, λόγος με ποιητική αρχοντιά, μια συνεύρεση λέξεων, οι οποίες έχουν ανυψωθεί στο ύψιστο σημείο μελωδικότητας, και εκφραστικότητας. Τα ποιήματα της Δέσποινας Σιμάκη, κατορθώνουν να δώσουν το βαθύτερο της ουσίας τους και, να σε κάνουν να συναισθανθείς ό,τι θα προσπερνά παγιδευμένο από τη ζάλη της καθημερινότητας.
Δεν είναι η ποίηση των μεγαλόσχημων χειρονομιών. Εδώ, βρισκόμαστε αντίκρυ σε ένα λόγο αληθινό και ποιητικά χρηστικό.
«Η ποίηση δεν είναι ένα είδος ιερής τελετουργίας», γράφει ο Πωλ Ελυάρ, «αντίθετα πρέπει με κάθε τίμημα να γίνεται χρηστική, κοινή. Τα πιο μεγάλα θαύματα θα περάσουν μες στη κοινή γλώσσα. Η ποίηση γεννά συνήθως τον πιο μεγάλο της εχθρό, την ποιητικοποίηση της. Εκεί, όπου οι λέξεις προστίθενται στις λέξεις, για να καταστρέψουν το μεγαλείο της έκπληξης».
Κώστας Φασουλάς, Στιχουργός
Η Δέσποινα Σιμάκη γεννήθηκε στην Ικαρία το 1971. Σπούδασε Φιλοσοφία στη Θεσσαλονίκη, εργάστηκε για μια δεκαετία ως εκπαιδευτικός και ασχολήθηκε επί σειρά ετών και δίχως τέλος με τη φροντίδα κακοποιημένων παιδιών. Έχει συμμετάσχει σε συλλογικές εκδόσεις παραμυθιών και ιστοριών από τον τόπο της και έχει συγγράψει τον θεατρικό μονόλογο «Περί φωτός» που ανέβηκε στο χώρο του Μουσείου Φωταερίου στο Γκάζι. Μελέτησε και υπηρετεί τη στιχουργική τέχνη, κυρίως στο χώρο του Μικρού Πολυτεχνείου, ενώ τα τελευταία χρόνια ζει στον τόπο καταγωγής της και ασχολείται με την συγγραφή και την εικονογράφηση παραμυθιών. Η ποίηση είναι το μεγάλο της βάσανο από τα δεκαέξι περίπου.

Κερδίστε το!
Οι εκδόσεις Φίλντισι προσφέρουν το βιβλίο σε έναν τυχερό αναγνώστη. Για να συμμετέχετε στην κλήρωση κλικάρετε εδώ και συμπληρώστε τη φόρμα. Παρακαλώ, σημειώστε τα ακόλουθα:
Διαβάστε τους όρους. Συμμετοχή στην κλήρωση, που έχει προγραμματιστεί για την 1 Ιανουαρίου 2021, σημαίνει αποδοχή των όρων. Το βιβλίο θα αποσταλεί/παραδοθεί στον τυχερό από το koukidaki.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας