Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα * Κλεψύδρα εκδίκησης * Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας ** Νουβέλες: Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα * Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου Τσελεπιδάκη ** Άλλα: Ο Κεκλημένος * Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Όταν κλείνω τα μάτια * Ο αμόλυντος και άλλες ιστορίες * Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες ** Παιδικά: Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι * Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες

Σάββατο 6 Μαρτίου 2021

Η καρδιά του σκορπιού

a scorpii

Η καρδιά του σκορπιού, Ανέστης Λάιος

Από ένα φειδωλό μα περιεκτικό σημείωμα ξεκινά η εμπειρία της ανάγνωσης για τούτη την ποιητική συλλογή. Ο Ανέστης Λάιος, δηλαδή ο άνθρωπος που υπογράφει ως Ανέστης Λάιος, προκαλεί το ενδιαφέρον ακόμα κι από τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει αυτό το λιτό βιογραφικό, όπου ουσιαστικά παραδίδει στον αναγνώστη τη σκυτάλη θέτοντας την πρόκληση να ανακαλύψει ο ίδιος τα βιογραφικά στοιχεία του ποιητή στα κείμενα. Δηλαδή στα έργα που περιέχονται.
Κι ενώ ξέρεις πως -και στη λογοτεχνία- το όνομα στο εξώφυλλο δεν αντιστοιχεί πάντα σε εκείνο της ταυτότητας, εδώ το «παιχνίδι» έχει στηθεί επιδέξια από τον συγγραφέα, καθώς σε προκαλεί να τον «διαβάσεις» στις λέξεις του, να ξεψαχνίσεις τους στίχους, να είσαι προσεκτικός, να εστιάσεις, να τον ξετρυπώσεις τρόπον τινά... πράγματα, βεβαίως, που είναι έτσι κι αλλιώς θεμιτά από κάθε εραστή της πένας -ας μη κρυβόμαστε. Είναι θεμελιώδης ανάγκη εκείνου που εκφράζεται με λέξεις να καταφέρεις να τον «δεις» μέσα σε αυτές· ένας λόγος παραπάνω όταν στο ζητάει -ή μήπως εύχεται;- ανοιχτά. 

στάζουν τα Δάκρυα / απ' τους σταλακτίτες της Μνήμης των Χρόνων

Με αυτά κατά νου, ξεκινώ την εμπειρία της ανάγνωσης και άμεσα διακρίνεται το δίπολο: Έρωτας - Θάνατος. Οι κεντρικοί άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφονται τα πάντα. Ο ποιητής αυτοπροσδιορίζεται -όντως, όπως μας είχε προϊδεάσει-, σχολιάζει (American beauty), γίνεται καυστικός, κυνικός είρων... Λογο-παίζει με όπλο τις φράσεις (Breakfast at Tyrrany's) χωρίς αντιξοότητες, υπερβολές ή επιδεικτική χροιά.

ένα ανάλαφρο γεύμα αθανασίας

Η αρμονία (του) είναι διάχυτη σε έργα όπως το «Δυο πουλιά κι ένα άστρο» ή «Ο τρελός ποιητής» όπου οι μετρημένοι στίχοι και οι ομοιοκαταληξίες ορίζουν το ρυθμό.
Στο «Γράμμα στον πατέρα» ορίζει την τέχνη-του-λόγου όταν: Πάνω από έναν χάρτη που περιμένει να γεμίσει τις ηπείρους του / με ωκεανούς από αναμνήσεις και συναισθήματα. Ο εν λόγω χάρτης βέβαια μπορεί να είναι πολλά πράγματα, υλικά ή άυλα, όπως μπορεί κάλλιστα να είναι ο πατέρας ο οποίος, εδώ ειδικά, είναι απών. 
Γενικότερα, κατανοεί ότι είναι θλιμμένος και σου επιτρέπει να εικονοποιήσεις τούτη τη θλίψη όμως σου επιτρέπει να δεις και πέρα από τη μελαγχολία, τη χαρά που επιθυμεί/προσμένει/γνωρίζει.
Κάποια κείμενα διαφέρουν στη φόρμα. Το «Απώλειας θυμίαμα», για παράδειγμα, είναι ένας μονολεκτικός χείμαρρος που διαβάζεται απνευστί και «Η νύχτα των φαντασμάτων» έχει πραγματικά μεγάλη έκταση ελεύθερου στίχου -τόσο όμορφο!- και όση αισιοδοξία χρειάζεται για την επόμενη μέρα.

...κι απ' το κεφάλι μας μέσα να αποδράσει / η φαιά ουσία της ανθρωπότητας!

Στο «Έρως ανίκατε μάχαν» ο απόλυτος έρωτας είναι ολοκληρωτικός, καθολικός.

Μόνο όταν οι φάλαγγες της αγάπης
ξεσκίσουν κάθε σκληρό περίβλημα της καρδιάς
μπορεί να ανοίξει της Αλήθειας η πόρτα
και να βιώσει κανείς
μια στιγμή
τόσο πυκνή
που ν' αγγίξει το Άπειρο...

Θετικό είναι το «πρόσιμο» και στο ερωτικό «Φθινόπωρινό» του, μια ξεχωριστή στιγμή του βιβλίου.


Φθινοπωρινό

Άνοιξαν τα παράθυρα και φύσηξε αέρας,
μπήκε στο σπίτι διάπλατα η χάρη της ημέρας.

Κι αν ήτανε φθινόπωρο κι ας πέφτανε τα φύλλα,
πότιζε ιδρώτας τα κορμιά κι άνθιζε ανατριχίλα.


Η πρωτοπρόσωπη προσέγγιση είναι μονόδρομος. Αυτοί οι στίχοι είναι αποστάγματα ψυχής. Μια καρδιά-κέντρο, η ουσία, ό,τι απομένει όταν «ξεδιαλεχτούν» τα περιττά...

Κραυγή μου γίνεται η σιωπή!
Κι είναι το στόμα μου μικρό
για να την κράξει

Η συλλογή ολοκληρώνεται με έναν πεζό επίλογο για τον οποίο, αντί να σας περιγράψω με λίγα λόγια την κεντρική ιδέα, θα σας προτρέψω να τον ξετρυπώσετε και διαβάσετε αυτοβούλως. Αντιγράφω κάποια σημεία -θα καταλάβετε- και ανανεώνω το «ραντεβού» στο ταξίδι των λέξεων για το επόμενο πόνημα.

Η ποίηση δεν πουλάει πια. [...] ...ο πόνος ήταν πάντα δωρεάν. [...] ...από την Ποίηση μας έμεινε η οίηση. [...] Είναι πιθανώς αλήθεια πως στην εποχή που ζούμε έχουν ειπωθεί όλα. Κι όμως φαίνεται πως δε μάθαμε τίποτα. [...] ...η έκφραση δεν γίνεται να είναι πρωτότυπη. Πάντα κουβαλά την ανάμνηση του παρελθόντος. [...] Και μιλώ για μια ευαισθησία ποιητική, δηλαδή ταγμένη να βλέπει τη ζωή με τα μάτια της ψυχής πάντα ανοιχτά και άγρυπνα.

Τώρα προσέξτε τον τρόπο που γράφει ανέστης λάιος και πώς αναφέρονται οι λέξεις Άπειρο, Αλήθεια, Χρόνος, Μνήμη κ.ο.κ. Δείτε και το εξώφυλλο που είναι κενό(;) εικονοποιήσεως ή ελάχιστα εικονογραφημένο (ένα μικρό κόκκινο τετράγωνο). Αυτό.

Οπωσδήποτε στη λίστα!



Η ποιητική συλλογή του Ανέστη Λάιου, Η καρδιά του σκορπιού, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τον εκδότη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γήινοι, εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ αμόλυντος και άλλες ιστορίες, Θεόδωρου ΠάλλαΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΤο πέπλο της μοίρας, Ελένη Βαηνά
Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια, Αιμιλίας ΠλατήΠέτρα πέτρα χτίζεται, Μαριέλλης Σφακιανάκη-ΜανωλίδουΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής Πάνου
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΟι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες, Γιάννη ΤσιτσίμηΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΚλεψύδρα εκδίκησης, Λευτέρη Σοφία