Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια * Gloria ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο * Ένα μικρό σεντούκι αλήθειες ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Παρασκευή 4 Ιουνίου 2021

ΚΟΝΕΚΤΙΚΑΤ

ΚΟΝΕΚΤ-connect και ΚΑΤ = σα να λέμε ενώνω/ένωση και κομμάτια -αν συνεκδοχικά το ΚΑΤ αποτελέσει το ακρωνύμιο του γνωστού αττικού νοσοκομείου.

ΚΟΝΕΚΤΙΚΑΤ, Στεργία Κάββαλου

Αρχικά, βλέποντας απλώς το εξώφυλλο της συλλογής, είδα έναν εικαστικογραφιστικίστικο τρόπο να γράψει κανείς την πολιτεία των ΗΠΑ με ελληνικά γράμματα. Πού να 'ξερα ότι θα μου 'ρχόταν ο παραπάνω, τελείως διαφορετικός συνειρμός όσο γνώριζα τις ιστορίες της Στέργιας Κάββαλου και ότι, τελικά, δεν υπάρχει καμία σχέση με την αμερικανική κοινωνία, πέρα ίσως από μερικά ψήγματα –όπως το ομότιτλο διήγημα. Οι ήρωες των αφηγήσεων ζουν ανάμεσά μας. Εδώ, στην Ελλάδα, στη χώρα μας, στην πόλη, στη γειτονιά μας!

Μια συλλογή διηγημάτων λοιπόν που κυμαίνονται ανάμεσα σε νανοδιηγήματα ως, το περισσότερο, μικρές ιστορίες, από μια ψυχο-γραφική πένα που ξέρει να αποτυπώνει τις συνθήκες σε υπερθετικό βαθμό ακόμα και σε τούτη την μικρή έκταση. Εξάλλου, η πρωτοπρόσωπη επιλογή της εντείνει την αμεσότητα καθώς φέρνει πιο κοντά τους χαρακτήρες και τις καταστάσεις με τον αναγνώστη. Λειτουργεί και ως να 'ταν ημερολόγιο καταγραφής ως ένα βαθμό αλλά πλαισιωμένο με πολλή ειλικρίνεια –που ίσως δε θα συναντούσαμε ακόμα και σε ένα προσωπικό ημερολόγιο. Θέλω να πω ότι, αυτοί οι ήρωες είναι τόσο πιστευτοί σε ό,τι λένε εκεί μέσα που σε πείθουν ακαριαία για την εγκυρότητα των λόγων τους. Σε κάνουν μέρος της μαρτυρίας. Σε βάζουν στη ζωή τους. Δεν υπάρχει –δεν αισθάνεσαι ότι υφίσταται δηλαδή– κάποια λογοτεχνική «φόρμα» καταγραφής, δηλαδή μια ωραιοποίηση(;) ίσως, μια καμουφλαρισμένη(;) περίσταση, μια απόσταση μεταξύ σας. Η κυρία Κάββαλου έχει καταφέρει να φέρει τα πρόσωπά της και τις στιγμές τους δίπλα στον βιβλιόφιλο, να τα προσφέρει αφιλτράριστα «καλλωπισμού», να δημιουργήσει συνέπεια και αλήθεια.

Όλα αυτά, μαζί με την όμορφη αφηγηματικότητα υπόσχονται μια απολαυστική αναγνωστική εμπειρία που, στη δική μου τουλάχιστον περίπτωση, κατέληξε σε απνευστί γνωριμία, αφού ο εθισμός δε μου επέτρεψε να αφήσω για αργότερα τα κείμενα.
Ναι, υπάρχει μια μελαγχολική αύρα, μια θλιμμένη σκιά, αλλά σκάνε και χαμόγελα (όπως στο «Έλα μωράκι μου») ισορροπώντας το προσλαμβάνον. Αν ήταν χρώμα, θα ήταν γκρι: ούτε λευκό αλλά ούτε και μαύρο γιατί βάζει την ελπίδα από την κλειδαρότρυπα ακόμα και στα δύσκολα... ενώ αν ήταν γεύση, θα ήταν πικρή: όπως η πραγματικότητα,  όπως η ζωή.
Ήμασταν στην εφηβεία. Είχαμε υποχρέωση να θυμώνουμε, να φτιάχνουμε μικρές ομάδες με όσους μας καταλάβαιναν και να αντιδρούμε στην καταπίεση.

Ας γινόταν αυτήν τη φορά η γλώσσα, κώδικας συμφιλίωσης. Προς αποφυγή της τραγωδίας.
Διαφαίνεται η ανάγκη ή η απόφαση αναζήτησης ζωής, ευκαιρίας, ευτυχίας, χαράς, ελπίδας... (το λευκό που έγραψα παραπάνω) πάντα μέσα από ρεαλιστικές καταστάσεις και χωρίς καμία υπερβολή.
Συγκράτησα, ακόμα και μέρες μετά το πέρας της γνωριμίας μου με τις ιστορίες, μια γυναίκα που βρίσκει το καλοκαίρι της (μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά), άλλους που αναζητούν ή αναγνωρίζουν τη διαφυγή τους, εκείνους που έχασαν στο «καζίνο της ζωής» ενώ δεν είχαν καν την συνειδητοποίηση ότι επρόκειτο να ποντάρουν κάτι ή αν ήθελαν όντως να παίξουν...
Συγκράτησα το πόσο καλό βιβλίο ήταν και τις ανατροπές που επιφυλάσσει η συγγραφέας (τα πρόσωπα, η ζωή κ.λπ), τις εκπλήξεις και το συναίσθημα που εισπράττεις, χωρίς να το εκβιάζει ωστόσο. Το σολομώντειο μέτρο της, τις δραματοποιήσεις και την πλήρη σκιαγράφηση μόνο με τα απολύτως απαραίτητα.
Αν κάτι απαιτεί η επόμενη μέρα είναι ένα καλό deal με το παρελθόν. Και το απαιτεί τώρα.
Συγκράτησα και τούτη τη φράση –δε θυμάμαι σε ποιο διήγημα ήταν– που όσο τη σκέφτομαι τόσο μου ολοκληρώνει την «εικόνα», συνδέει τα κομμάτια και προσφέρει –αν μη τι άλλο– μια τέλεια συμβουλή σε κάθε περίσταση.

Οπωσδήποτε στη λίστα!



Η συλλογή διηγημάτων της Στέργιας Κάββαλου, ΚΟΝΕΚΤΙΚΑΤ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Ευχαριστώ τον εκδότη για τη διάθεση του βιβλίου.
Το παραπάνω περιέχει αποσπάσματα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηGloria, Νίκου-Τρυπιά ΑλεξάνδρουΣτη Σεούλ, Ευτυχίας Δοβλέτογλου
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΑποχρώσεις του μπλε, Ανθής ΠάνουΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΈνα μικρό σεντούκι αλήθειες, Κυριακή Ακριτίδου