Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αστικό των φαντασιώσεων * Η διατριβή * Εδώ παπάς εκεί παπάς * Μη μου ξυπνάς τη λύπη * Ο Φτερωτός Κλέφτης * Η νύφη που δεν γέλασε * Θύματα * Η αύρα του έρωτα * Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας ** Ποίηση: Μικρή μου κόλαση * Τέσσερις ποιητικές συλλογές από τις εκδόσεις Βακχικόν * Ποιητική απόδραση * Κατάβασις * Μέθεξις * Με φόβο και πάθος ** Άλλα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη * Ο Θεός πίσω από την ντουλάπα * Ελληνιστί * Τα αχνά φώτα της Μάρφα ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια ** Νουβέλες: Τα απόρθητα κάστρα * Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz

Παρασκευή 6 Αυγούστου 2021

Ο Γιώργος Ματαλλιωτάκης και η Ηχώ του όχι: μες στον λαβύρινθο

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Γιώργος Ματαλλιωτάκης: Επειδή πρόκειται για ποιητική συλλογή, θα ήταν αδύνατο να απαντήσω στην ερώτηση αυτή. Θα έπρεπε να απαντήσω στην ερώτηση τι με ώθησε να γράψω το κάθε ποίημα χωριστά, πράγμα που δεν είναι εύκολο. Κάποια ποιήματα γράφτηκαν σε ώρες φιλοσοφικής περισυλλογής, κάποια σε ώρες πολιτικής αγανάκτησης, κάποια σε ώρες παιγνιώδους ευθυμίας. Ίσως η ερώτηση να μπορούσε να πάρει πιο γενική μορφή, του τύπου: γιατί γράφω ποίηση; Νομίζω όμως δεν γράφω ποίηση επειδή έχω ένα σκοπό.
Έχοντας διαβάσει πολύ, λογοτεχνία και ποίηση, άρχισα σιγά σιγά να «σκέφτομαι» ποιητικά και να απολαμβάνω το παιχνίδι με τις λέξεις. Με τον καιρό η ποίηση γίνεται δεύτερη φύση και δεν την κάνεις για να εκπληρώσεις ένα στόχο παρά γιατί αναδύεται από μέσα σου και δεν ξέρεις τι άλλο να την κάνεις από το να την αποθέσεις στο χαρτί, να τη δουλέψεις, να δώσεις ολοκληρωμένη μορφή σε κάτι που βγαίνει από μέσα σου σε θραύσματα κι ατελή μορφικά σχήματα.

Αν θα έπρεπε να το περιγράψετε με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Γ.Μ.: Παιχνίδι.

Τι θα συμβουλεύατε εκείνον που επρόκειτο να το διαβάσει;
Γ.Μ.: Απλά να το απολαύσει.

Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Γ.Μ.: Δεν βλέπω τη λογοτεχνία σαν ένα ταξίδι σε μια σειρά από πεντάστερα ξενοδοχεία. Όταν νιώθουμε άνετα μέσα σε ένα έργο τέχνης, τότε αυτό δεν επιτελεί τον πνευματικό του σκοπό, αλλά μας κάνει κομφορμιστές. Θέλω να πιστεύω λοιπόν πως, και το βιβλίο μου, θα ήταν ένα ταξίδι περισσότερο περιπετειώδες και κοπιαστικό σε terra incognita για τον αναγνώστη, αλλά με μια κατάκτηση δική του στο τέλος. Άλλωστε, πάντα ο αναγνώστης συμπληρώνει και συνδημιουργεί το κείμενο του συγγραφέα, άρα και κανονίζει εν μέρει τον προορισμό. Θα ήμουν πολύ χαρούμενος να ακούσω τους αναγνώστες να λένε πού ταξίδεψαν με το βιβλίο παρά να τους πω εγώ την εικόνα που έχω για αυτό. Το πού στον κόσμο, άλλωστε, δεν έχει σημασία, γιατί το ταξίδι είναι μέσα μας -είναι τα πνευματικά βήματα που κάνουμε ενάντια στους φόβους και τις μικρότητές μας.

Κλείστε τη μίνι συνέντευξη με μία φράση/παράγραφο από το βιβλίο
Γ.Μ.: 
Είναι στιγμές που νικάς τον φόβο μέσα σου,
Που κατακτάς λίγο σκοτάδι,
Παίρνεις λίγο κουράγιο
Και στήνεις τρόπαιο
Έναν λαμπτήρα -ναι,
Το ξέρεις πως είναι μονάχα
Τεχνητό φως·
Όμως τι άλλο μπορείς να κάνεις
Μες στο απόλυτο σκοτάδι
Παρά να φτιάξεις έναν αεροδιάδρομο
Με τα φώτα σου
Για να προσγειωθεί πιο ομαλά
Το Τέλος
Όταν
Έρθει.

Ηχώ του όχι: μες στον λαβύρινθο, Γιώργος Ματαλλιωτάκης

Ο Γιώργος Ματαλλιωτάκης απαντά σε μια μικρή συνέντευξη μεγάλων βιβλιοταξιδιών για την ποιητική του συλλογή, Ηχώ του όχι: μες στον λαβύρινθο, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή. Στην περιγραφή διαβάζουμε:
Η έννοια του λαβύρινθου είναι πολύ παλιά κι επιδέχεται πολλές αναγνώσεις σαν σύµβολο µυθικό και ποιητικό. Είναι πάντα επίκαιρη υπαρξιακά, αλλά και ιστορικά στις σκοτεινές εποχές που ζούµε. Εποχές που έχει χαθεί από τον ορίζοντά µας ο άνθρωπος, η εικόνα του, η τελεολογία του, αυτό που είµαστε αλλά και αυτό που θέλουµε να γίνουµε. Τι είναι το ευ ζην όταν δεν ξέρουµε τι είναι το ζην; Οι όποιες οντολογίες του ανθρώπου πνίγηκαν στον βαθύ ωκεανό του παθητικού καταναλωτισµού και της µισθωτής εργασίας κι απόµειναν να επιπλέουν σαν παλιά, χαλασµένα µανεκέν στην επιφάνεια.
Ο δηµόσιος χώρος, η αγορά, όπου µπορεί να γίνει πράξη η ισηγορία, έχει εξαφανιστεί και έχει γίνει market και super-market. Όταν η πόλη δεν έχει κέντρο λοιπόν, τότε και ο άνθρωπος δεν έχει κέντρο και ο τόπος που µένουµε -αλλά και ο εαυτός µας ο ίδιος- γίνεται λαβύρινθος.
Η ποίηση, βέβαια, δεν µπορεί να µας σώσει, ούτε να µας δείξει την έξοδο. Μπορεί µόνο να µας διασκεδάσει λίγο, δείχνοντάς µας τη σηµασία του παιχνιδιού. Του παιχνιδιού µε τις λέξεις, µε τα νοήµατα, µε τα κλισέ που εδράζουν µέσα µας και µας έχουν εποικίσει χωρίς να αντιλαµβανόµαστε τι ωραία φωλιά έχουµε γίνει για αυτά. Παίζοντας, όµως, αφήνουµε το παράθυρο ανοιχτό στη δηµιουργικότητα να µπει και να µας βρει αναπάντεχα το βράδυ, όταν η παθητικότητα και ο αυτοµατισµός µας κοιµούνται.

Απόσπασμα:

Η εκδρομή, για την οποία ξεκινήσαμε, έγινε διαδρομή·
Χαθήκαμ’ έπειτα, με τα χρόνια, στους χίλιους παράδρομους της ζωής.
“Ωχ!” είπε το παιδί μέσα μας με το καλάθι
Του πικ-νικ ακόμα στο χέρι, “...και τώρα;”
Ο έφηβος έσκυψε να το παρηγορήσει που έκλαιγε.
“Υποθέτω θα πάμε αντίθετα από τους γονείς”, του είπε.
Όμως, ο ενήλικας έδινε συμβουλές “Άφησε την επανάσταση και ζήσε.”
Χωρίς κανείς τους να λογαριάζει το γέρο που, σιωπηλός, αινιγματικά γελούσε -μόνος
Ικανός αυτός να καταλάβει πως βλέπει κανείς μόνο μετά την τύφλωση.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Μέθεξις, Καλλιόπης ΒελόνιαΟ Θεός πίσω από την ντουλάπα, Γρηγόρη ΦεϊζατίδηΘύματα, Λίας ΝικολάουΕλληνιστί, Γεώργιου ΓρηγορόπουλουΤα απόρθητα κάστρα, Παύλου ΓαβαλάΕδώ παπάς εκεί παπάς, Άμοιρου ΑκροβατίδηΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ποιητική απόδραση, Σοφίας ΠαπανδρέουΜη μου ξυπνάς τη λύπη, Γεωργίας ΚαλαμαράClub Killaz, Γιάννη ΤζανήΗ νύφη που δεν γέλασε, Θεοδώρας Παπαδοπούλου-ΧαμουζάΟ Αρσάμης της Περσίας, Αντώνη ΞυραφάΚατάβασις, Θεοδόση ΠαπαδημητρόπουλουΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
Τα αχνά φώτα της Μάρφα, Νίκος ΤσιπόκαςΟ κόσμος πίσω από τον καθρέφτη, Συλλογικό έργοΗ γοργόνα με τα όμορφα πόδια, Αιμιλίας ΠλατήΘα τα πω όλα στον Θεό, Κώστα ΓραμματικόπουλουΜε φόβο και πάθος, Θάνου ΚωστάκηΟ Φτερωτός Κλέφτης, Χριστοφίλης ΛεκκάκουΗ αύρα του έρωτα, Γιώργου Ζάννου