Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το πέπλο της μοίρας, Αγνή: Η κόρη των Αθηνών και Όταν οι μνήμες ταξιδεύουν * Σιωπηλή φυσαρμόνικα * Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας * Πρωινή καληνύχτα * Love 'n' peace, bro * Στη Σεούλ * Για την Ολίβια * Gloria * Παγωμένα μονοπάτια ** Ποίηση: Αποχρώσεις του μπλε * Ι Δανεικές ψυχές * Σενάρια έρωτα * Ζωτικές αυταπάτες * Το γάντι του σκλάβου * Στάσου λίγο * Ένα μικρό σεντούκι αλήθειες ** Άλλα: Πέτρα, πέτρα χτίζεται * Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη ** Διηγήματα: Οι δυο αδερφές και άλλες ιστορίες * Με τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα * Ο κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια * Ανθισμένες πατάτες ** Νουβέλα: Το χωριό των ανθρώπων

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2021

Λόγια της άμμου, Οδύνες και Ρέουσα Σιωπή

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από τη μέρα που έρχονται στο γραφείο τα άπαντα ενός δημιουργού· όχι επειδή μας λείπουν τα βιβλία, αλλά όπως και να το κάνουμε είναι αλλιώς όταν έχεις με τη μία όλη την εργογραφία, για πλήθος λόγων όπως: δεν χρειάζεται να ψάχνεις παλαιότερους ή νεότερους τίτλους, μπορείς να δεις όλη τη συγγραφική διαδρομή με τη μία, αισθάνεσαι να περισσεύει η καλή σου τύχη κ.π.ά. Μία τέτοια περίπτωση αποτελεί η Πόπη Κλειδαρά κι έτσι είχα την ευκαιρία, όχι μόνο να δω κάτι δικό της αλλά να διαβάσω όλα τα βιβλία της, να την ανιχνεύσω εξονυχιστικά και, επί της ουσίας, να την γνωρίσω καλύτερα.
Η Πόπη Κλειδαρά γράφει ποίηση –όταν δεν γράφει ποίηση μιλάει για τα λογοτεχνικά βιβλία που της αρέσουν– έχει επιλέξει την πιο ολιγόλογη φόρμα δηλαδή ενώ στον πρώτο τίτλο, όπως θα δούμε παρακάτω, το Οδύνες, εμφανίζεται ως Πηνελόπη Θ. Κλειδαρά.

Οδύνες, Πηνελόπη Θ. Κλειδαρά

Στο Οδύνες λοιπόν (το εξώφυλλο κοσμεί πίνακας του Σταμάτη Σταματόπουλου), με το οποίο ξεκινά η παρουσία της στα ελληνικά γράμματα, παρατηρούμε ότι κρατάει συγκεκριμένο μέτρο και ομοιοκαταληξίες. Μια «πρακτική» έκφρασης που απορρίπτεται στα επόμενα, το πιθανότερο λόγω ωρίμανσης συγγραφικής. Εμπνέεται από ένα πρόσωπο, μια συνθήκη ή ένα συναίσθημα και έχει ενδοσκοπική διάθεση-πρόθεση. Σε σχέση με τον τίτλο της συλλογής, οι οδύνες μπαίνουν σε ένα είδος αντιπαραβολής με τις ηδονές ενώ αρκετοί στίχοι ή ολόκληρα ποιήματα μπορούν να εισπραχθούν με διάφορους τρόπους. Υπάρχει μια διττότητα· αλλού μια ποιητική πολυσημία που προσφέρει εναλλακτικές όψεις –αν θελήσει να το «ψάξει» κανείς– και ποικιλίες.
Ξεχώρισα –με άγγιξε είναι πιο σωστό– το Πόσο θ' αντέξεις όπου γράφει χαρακτηριστικά: κάποιοι ματώνουν με καρδιά και κάποιοι με ασήμι. Οπωσδήποτε δείχνει ότι διαθέτει την ενσυναίσθηση, που απαιτείται στον/στην δημιουργό, μαζί με την ικανότητα να λες πολλά γράφοντας λίγα, που βοηθά, αν όχι ορίζει, την ποίηση. Ακόμα κι όταν γράφει σε δεύτερο πρόσωπο αισθάνεσαι ότι αναφέρεται στην ίδια, δηλαδή δεν αποστασιοποιείται από τα κείμενα.
αλώβητος δε θα εξέλθει κανείς
Αργότερα στο βιβλίο, περνά και στην πεζοποίηση. Ίσως εδώ είναι το σημείο που αρχίζει να απεγκλωβίζεται από τη ρίμα «δοκιμάζοντας» την ελευθερία του πεζού παράλληλα με την φειδωλικότητα του στίχου.
Γίνεται αλληγορική και παραβολική –βλέπε και παραπάνω το σχετικό σχόλιο περί πολυσημίας– και συχνά συμβουλευτική. Γράφει για ό,τι την πόνεσε και την πονά κρατώντας ένα ρυθμικό τέμπο.

Λόγια της άμμου, Πόπη Κλειδαρά

Στα Λόγια της άμμου (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή), που ακολούθησαν, σημειώνω ότι μιλάει για μοναξιά, απάγκιο, φόβο, έρωτα, απουσία... μέσα από αντανακλάσεις, καθρέφτες, κάτοπτρα και, όπως προδίδει και ο γενικός τίτλος, συχνά αναφέρεται σε θάλασσες και αμμουδιές. Θέτει ερωτήματα, αναρωτιέται ενώ μιλάει και ρητορικά.
Σ' ένα λίγο / βυθίστηκε το πολύ / και κατέληξε τίποτα.
Στον στίχο: Κι η θάλασσα φυλάκιζε μέσα της χιλιάδες ονόματα κάνει αναφορά στην έξοδο της Παλαιάς Διαθήκης όμως, παράλληλα, θίγει και το μεταναστευτικό ζήτημα της εποχής μας.
Εδώ... να μετράμε τι λείπει, / βουβοί, σκυθρωποί, ξεχασμένοι.
Σαν Κυριακάτικος κλαυσίγελος ομοιάζει, που συνδυάζει τη χαρά της ανάπαυσης με τη μελαγχολία μαζί. Όπως και ο έρωτας, στον οποίο «βλέπει» αυτή τη διπλή ιδιότητα: από τη μια χαρά, ηδονή κι από την άλλη πίκρα.
Προσφέρει βαθύτερα νοήματα, μέσα από τις πάγιες αγωνίες του ανθρώπου που είναι η αγάπη και ο έρωτας.
Είπα να παίξω με τις λέξεις / μα με τις λέξεις δεν παίζουν

Αφήνω το χνάρι μου, τη χαρά και τη λύπη μου, εδώ... / Ένας κόσμος έγινε ανάμνηση, βιβλίο και ιστορία.
Ρέουσα Σιωπή, Πόλη Κλειδαρά

Η τρίτη της ποιητική συλλογή, Ρέουσα Σιωπή (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή), αποτελείται από μια ποικιλομορφία έργων, ανάμεσα στα οποία θα συναντήσουμε χαϊκού, πεζά ποιήματα, επιγράμματα, δίστιχα κ.ά.
Φυσικά ο έρωτας έχει κυρίαρχο λόγο. Η δημιουργός έχει αποδεχτεί την έκθεση που προσφέρει η γραφή, συνεκδοχικά η έκδοση, και λειτουργεί πιο ανοιχτά στις σκέψεις, όψεις, απόψεις... Επίσης, έχει κατανοήσει τη μοναχικότητα της ποίησης και έχει καταλάβει την αξία της διαδικασίας. Προτρέπει και εδώ, ξανά, τον αναγνώστη να δράσει, να αντιληφθεί τη δύναμή του, να διεκδικήσει, να προχωρήσει...

Δεν μετανιώνω
για εκείνο το φιλί,
μα για τ' αντίο.

Ζέστη και άπνοια
ξεκοίλιασαν το δροσερό πρωινό
και βγήκαμε γυμνοί μες στα ποιήματα.

Δεν μπορεί να είναι αστόχαστο, μήτε τυχαίο, που η ίδια περιγράφει τη συλλογή με τη λέξη «αυτογνωσία». Κάθε άλλο.



ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Σενάρια έρωτα, Θεοχάρης ΣαρμίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΣιωπηλή φυσαρμόνικα, Μαίρη Φιλιππίδου-ΚατσαίδουΠρωινή καληνύχτα, Μάτας ΠαπανικολάουΟ κύριος Κάπα θα έλεγε κανείς, Κυριάκου ΓατουρτζίδηGloria, Νίκου-Τρυπιά ΑλεξάνδρουΣτη Σεούλ, Ευτυχίας Δοβλέτογλου
Για την Ολίβια, Πέτρου ΒαζακόπουλουΙ Δανεικές ψυχές, Αλέξανδρου ΤσελεπιδάκηΤο χωριό των ανθρώπων, Νίνο ΞυπολιτάςΑνθισμένες πατάτες, Άννας ΛύκουΠαγωμένα μονοπάτια, Βαλέριας ΚάλφαLove 'n' peace, bro, Ειρήνης ΝομικούΤο γάντι του σκλάβου, Νικήτα Π. Καμπάνη
Ρουμπίνα: η γκεζερά της αθωότητας, Χριστόδουλου ΛιτζερίνουΚαρφωμένοι ήλιοι, Αθανάσιου Νικολόπουλου
Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτηΖωτικές αυταπάτες, Βίκυς ΚέκηΜε τον Τζον Μάλκοβιτς στη Βίλνα, Άγγελου ΓιαννακόπουλουΣτάσου λίγο, Καλλιόπης ΜπαγουλήΈνα μικρό σεντούκι αλήθειες, Κυριακή Ακριτίδου