Για την Παγκόσμια Ημέρα Αστέγων
Χρήστου Ντικμπασάνη
Απ' το παγκάκι μου στο ανήλιο άλσος
ακούω το θόρυβο της αδιάφορης πόλης
Δυο λεύκες χορεύουν με μανία
καθώς ο άνεμος βίαια τις υποκινεί
σε στάση εναντίον μου
Δυο τρεις παράνομες ηλιαχτίδες
κλίνουν μόνο προς το μέρος
της κουρασμένης καρδιάς μου
Στο απριλιάτικο σούρουπο
ανεβαίνει στα ύψη ο πυρετός μου
Ονειρεύομαι πως ο βήχας μου
είναι μια φευγαλέα σκιά
ανάμεσα στους οικείους τοίχους
της περασμένης όμορφης ζωής μου
Τώρα αργοσβήνω χαμένος ανάμεσα
σε ήχους πένθιμης καμπάνας
🍃
Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2021
Πρώτη δημοσίευση
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε εικαστικό έργο Mike Vira (Face me, τέχνη με σπάγκο σε καμβά, 2021)
