Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας * Ίχνη στα όνειρα * Τα ίχνη του αίματος * Υπεράνω πάσης υποψίας * Μια ανάσα πριν το τέλος * Γιαννέσα * Είκοσι τσουβάλια λίρες * Χαμένες ημέρες μιας μαύρης ηπείρου * Πάροδος ** Ποίηση: Το όνομα του έρωτα * Πικραλίδα * Η εξορία του Σειληνού ** Διηγήματα: Μέχρι να δω τον Άλκη * Φρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες ** Άλλα: Ψίθυροι από μια άλλη ζωή ** Παιδικά: Μικροί μαθητές της ζωής * Ο νέος εφιάλτης: Η ομάδα των 5 εναντίον... ? * Μπίτερ λοβ & μαύρες γάτες ** Νουβέλες: Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz * Φάρος σκιών * Δύο ιστορίες * Η μέρα του καρναβαλιού ** Άλμπουμ μουσικό: The Birds Sing As Bells

Τρίτη 12 Ιουλίου 2022

Το βραβείο

Σταυρούλας Δεκούλου

Το βραβείο, Σταυρούλας Δεκούλου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11

Δεν είχαν περάσει περισσότερες από τρεις μέρες από το φιλολογικό εκείνο πάρτι, όταν η Μαρίνα, η φίλη της Ελένης την επισκέφτηκε στο σπίτι της. Της είχε τηλεφωνήσει πιο πριν και την είχε πληροφορήσει με άκρα μυστικότητα ότι είχε κάτι για εκείνη αφού πρώτα την όρκισε να μην την μαρτυρήσει. Έτσι κι αλλιώς η Ελένη ήταν ένα εχέμυθο πλάσμα, αλλά και η Μαρίνα ήταν η πιο καλή της φίλη. Πώς θα μπορούσε ποτέ να την εκθέσει! Λίγη ώρα αργότερα τα δυο κορίτσια ήταν κλεισμένα στο δωμάτιο της Ελένης και η Μαρίνα έλεγε στη φίλη της όλα όσα είχαν συμβεί.
— «Χτες το απόγευμα είχαμε κατέβει στο κέντρο βόλτα. Η αδερφή μου ήθελε να πάρει ένα καινούριο φόρεμα για τη μέρα των γενεθλίων της. Γυρίζαμε στα μαγαζιά πολλή ώρα και στο τέλος κάτσαμε σε ένα ζαχαροπλαστείο να πιούμε μια πορτοκαλάδα και να ξεκουραστούμε μέχρι να έρθει να μας πάρει ο σοφέρ με το αυτοκίνητο. Και τότε τον είδα…»
— «Ποιον;» ρώτησε η Ελένη.
— «Τον Ορέστη Θαλασσινό… τον ποιητή που συναντήσαμε τις προάλλες στο σπίτι της Κατερίνας».
— «Αααα…» είπε η Ελένη, ενώ ήδη η καρδιά της χτυπούσε πιο γρήγορα. «Και;» ρώτησε δειλά.
— «Τι και, παιδί μου! Τον έχεις συγκλονίσει. Δεν μπορεί να σταματήσει να σε σκέφτεται από εκείνο το απόγευμα, δεν μπορεί ούτε να γράψει μου είπε και θέλει πολύ να σε συναντήσει και να μιλήσετε. Μου έδωσε ένα σημείωμα να σου δώσω», είπε η Μαρίνα με μια ανάσα και έβαλε ένα λευκό διπλωμένο χαρτί στο χέρι της Ελένης.
— «Σημείωμα; Για μένα;» είπε η Ελένη με μια χαριτωμένη συστολή κοιτάζοντας μια το χέρι της και μια τα ανυπόμονα μάτια της Μαρίνας που περίμενε και η ίδια να μάθει τι έγραφε τούτο το διπλωμένο χαρτί.
— «Ναι, Ελένη μου για σένα» απάντησε η Μαρίνα. «Άντε άνοιξέ το να δούμε τι γράφει. Θα το διαβάσουμε μαζί; Έχω τρελαθεί από την αγωνία μου. Η Κατερίνα μου είπε να μην το δεχτώ, αλλά της είπα πως αυτό δεν μπορώ να το κάνω γιατί ο άνθρωπος με εμπιστεύτηκε και στο κάτω κάτω αν αυτή είναι η αρχή ενός μεγάλου έρωτα κι εγώ έχω παίξει τόσο σημαντικό ρόλο… όχι, όχι δεν μπορούσα να αρνηθώ. Μα έλα βρε Ελένη μου… άνοιξε το…» έσφιγγε η Μαρίνα τα χέρια της Ελένης από την αγωνία και η Ελένη γελούσε κι έλαμπε σαν τον ήλιο.
    Ξεδιπλώνοντας το υπόλευκο χαρτί, προσπαθούσε να μετρήσει πόσες τσακίσεις είχε λες και αυτό θα μείωνε το καρδιοχτύπι στην καρδιά της. Η αλήθεια ήταν πως δυο μέρες τώρα η σκέψη του νεαρού ποιητή δεν την είχε αφήσει να κλείσει μάτι.
Τα μάτια σου μια καταιγίδα βρέχουν ασταμάτητα καταμεσής στην καρδιά μου από προχτές και όλες οι λέξεις μου μες στο νερό ξεθωριάζουν και χάνονται. Πρέπει να σε ανταμώσω. Είσαι η μοναδική μου ελπίδα για ξαστεριά πριν πνιγώ κι εγώ ο ίδιος στη θάλασσα θλίψης που δημιουργεί η απουσία σου.
Ορέστης
    Λαχτάρησε η μικρή Ελένη και αναστέναξε η Μαρίνα δίπλα της. Πόσο γλυκά ο έρωτας μάς ζαλίζει και μας δένει τα μάτια! Κι έτσι τυφλοί καθώς οδοιπορούμε είναι πια θέμα τύχης αν όρθιοι θα σταθούμε ή αν θα μας καταπιεί το βάραθρο της αγάπης.
— «Λοιπόν;» ρώτησε η Μαρίνα με αγωνία.
— «Τι λοιπόν;» την κοίταξε συνεπαρμένη η Ελένη.
— «Θα τον συναντήσουμε τον ποιητή;» ξαναρώτησε η Μαρίνα που το ζούσε όσο και η φίλη της αυτό το ταξίδι που ξεκινούσε μπροστά της.
— «Αχ… θα τον συναντήσουμε» είπε και η Ελένη και αγκάλιασε τη φίλη της σφιχτά και ύστερα και οι δυο μαζί άρχισαν να χοροπηδούν σαν μαθητριούλες που μόλις είχαν τελειώσει το σχολείο.


Copyright © Σταυρούλα Δεκούλου All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Εξώφυλλο: Ράμπα Τάμπα (Άγγελος Μαρίνου)
Η νουβέλα της Σταυρούλας Δεκούλου, Το βραβείο, δημοσιεύεται κατ' αποκλειστικότητα στο koukidaki σε συνέχειες. Διαβάστε το επόμενο μέρος.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Δύο ιστορίες, Ερμιόνης ΚεχαγιάΦάρος σκιών, Μιχάλη ΓριβέαΗ εξορία του Σειληνού, Βαγγέλη ΚατσούπηThe Birds Sing As Bells, Twelve Thousand DaysΜέχρι να δω τον Άλκη, Τίτσας ΔιαμαντοπούλουΤα ίχνη του αίματος, Τειρεσία ΛυγερούΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ο νέος εφιάλτης, Αναστασίας Ξενοφώντος-ΓαϊτάνουΧαμένες ημέρες μιας μαύρης ηπείρου, Νίκου ΔιονυσάτουΗ μέρα του καρναβαλιού, Μαριλένας ΠαππάΜικροί μαθητές της ζωής, Μαρίας ΠαπακωνσταντίνουΜπίτερ λοβ & μαύρες γάτες, Γεωργίας ΣύκαΥπεράνω πάσης υποψίας, Θεοχάρη ΛιβιεράτουΦρούτα στο πιάτο και άλλες τρυφερότητες, Νένας Φιλούση
Πάροδος, Βάσως ΒεκρήΤο όνομα του έρωτα, Δημήτρη ΜπαλτάΜια ανάσα πριν το τέλος, Χρήστου ΠαπαδημητρίουΨίθυροι από μια άλλη ζωή, Αθανάσιου ΔαββέταΠικραλίδα, Κικής ΣαλαμούραΓιαννέσα, Παρασκευής ΜπακέλλαΕίκοσι τσουβάλια λίρες, Θεοφάνη Παπαδόπουλου