Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Η εφημερίδα της λέσχης των φαντασμάτων * Στο Camping: Πυρ, γυνή και θάλασσα * Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών

Πικρή πορεία

Χρήστου Ντικμπασάνη

Φωτογραφία Σοφίας Ανδρέου

Περπατούσες στ' ακρόνυχα
να μην καταλάβουν οι αλλότριοι
τη μεγάλη πίκρα και τον καημό σου
Η απρόσμενη υπομονή των δαχτύλων σου
μάτωνε την σιωπή της πέτρας
και των φιλεύσπλαχνων αγκαθιών
Φορτωμένη ήσουν μ' ένα μπογαλάκι μνήμες
γεμάτο πρωτότυπες συνταγές και υφαντά χρυσοκέντητα
μιας πολυτέλειας χαμένης για πάντα
Τυλιγμένη ήσουν με το πυρακτωμένο πέπλο
της αλησμόνητης πατρίδας σου
Δε θυμάμαι ποια απ' όλες ήταν
– το Κορδελιό, η Σμύρνη, ή μήπως η Προύσα;
Μπορεί να ήταν όλες αυτές μαζί
και άλλες πολλές ακόμη
Δεν έχει καμιά σημασία
Τα δάκρυά σου συγκρατούσες να μη γίνουν ποτάμι
και πνίξουν τις μικρές σου ελπίδες για έναν τόπο φιλόξενο
μίλια μακριά πολύ απ' τον δικό σου τόπο
Πώς να κρατούσες όμως
το βαρύ αναστεναγμό να μη βγει χωρίς να σε ρωτήσει
απ' την ταραγμένη λίμνη της ψυχής σου;
Γλιστρούσες ανήμπορη επάνω στα καμένα ερείπια
των πόθων σου και των ονείρων σου
που δε θα ξαναδείς ποτέ πια
Και όμως παρ' όλη τη θλίψη σου
αγκιστρώνεσαι τώρα αθόρυβα στο όραμα μιας νέας ζωής,
δαγκώνοντας με πείσμα
τη φόδρα των παιδικών σου προσδοκιών
για μια θέση στον ήλιο

🌾

Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2022
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε φωτογραφία Σοφίας Ανδρέου
Σημείωμα δημιουργού:
Με το ποίημα αυτό τιμήθηκα με το 2ο Βραβείο στον πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό που προκήρυξαν το 2022 ο Σύλλογος Μικρασιατών Ευόσμου, ο Σύλλογος Επιστημόνων Βορείου Ελλάδος «Αριστοτέλης» και οι εκδόσεις Αποστακτήριο. Για τη βράβευσή μου αυτή ο δήμαρχος του Δήμου Νέας Προποντίδας με τίμησε με μετάλλιο και τιμητικό δίπλωμα στο πλαίσιο της ετήσιας εκδήλωσης «Αυγουστιάτικο φεγγάρι» που φέτος ήταν αφιερωμένη στην καταστροφή της Μ. Ασίας το 1922.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου