Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Χαμένες ημέρες μιας μαύρης ηπείρου * Πάροδος * Μέτοικοι καιροί * Στην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις * Η ανταλλαγή * Η ζωή αλλιώς * Η αλήθεια μου... η μισή * Μαθήματα εμπιστοσύνης ** Ποίηση: Cyborg Sapiens * Αβινιόν * Ευτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες ** Διηγήματα: Βραχέα ρήματα: Επτά μικρές ιστορίες * Ξιπασμένες νοικοκυρές ** Άλλα: Ψίθυροι από μια άλλη ζωή * Μπίτερ λοβ & μαύρες γάτες * Συνοικία Αγία Φωτεινή * Έξι τίτλοι των εκδόσεων Εκλυστής * Οδηγός βικτωριανής απόλαυσης * Ο Κεκλημένος ** Νουβέλες: Η μέρα του καρναβαλιού * Οι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι (για πάντα) * Διαμέρισμα με αριθμό 7 * Τα κόκκινα παπούτσια * Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία

Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2022

Η θετική εξέλιξη των πραγμάτων

Μάνου Καραβασίλη

Έργο Δημοσθένη Δαββέτα

Εικόνα τέταρτη

Φως. Στον ίδιο χώρο, το άλλο πρωί. Στην σκηνή είναι ο Πατέρας με τον Αστυνόμο.

Πατέρας: Κατάλαβες δηλαδή; Τώρα έχω πόλεμο με τη χειρότερη μορφή του πολέμου.
Αστυνόμος: Και ποια είναι η χειρότερη μορφή του πολέμου;
Πατέρας: Ο εμφύλιος πόλεμος είναι ο χειρότερος πόλεμος. Άκου με, κάτι ξέρω από τη ζωή.
Αστυνόμος: Και τώρα τι σκοπεύεις να κάνεις;
Πατέρας: Δεν ξέρω. Κάτι θα σκεφτώ όμως. Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσω την κόρη μου, που θυσίασα τα πάντα για αυτήν, να γίνει το εμπόδιο και ο χαμός της ευτυχίας μου. Ως εδώ και μη παρέκει. Πέρασαν αυτά. Τι έκανα δηλαδή; Ποιον ενόχλησα; Παντρεύτηκα, δεν έκανα κακό σε κανέναν. Και αν θες να ξέρεις αυτό που έκανα στα ας πούμε γεράματα, έπρεπε να το είχα κάνει δεκαπέντε χρόνια πιο πριν. Όλο ζητάει και ζητάει η κόρη μου. Φτάνει όμως. Έδωσα, έδωσα και με το παραπάνω. Δεν έχω να της δώσω τώρα τίποτα άλλο. Και ούτε της ζήτησα όμως να μου δώσει τίποτα εκείνη. Ο κάθε άνθρωπος έχει τη ζωή του. Μπορώ με την κόρη μου να μοιραστώ πολλά πράγματα, όχι όμως τα γεράματά μου. Αυτά ευτυχώς ή δυστυχώς είναι μόνο δικά μου. Δεν ανήκουν στην κόρη μου, ανήκουν σε εμένα.
Αστυνόμος: Έλα μωρέ, παραείσαι θυμωμένος. Κοίτα τον εαυτό σου και ηρέμησε.
Πατέρας: Τον εαυτό μου δεν τον κοίταξα όταν έπρεπε, τώρα θα τον κοιτάξω;
Αστυνόμος: Ίσα ίσα τώρα έχεις πιο πολύ ανάγκη τον εαυτό σου. Πρέπει να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου. Αυτόν έχουμε συνέχεια μαζί μας. Να του κάνεις καλή συντροφιά και να μην τον δυσαρεστείς. Η κόρη σου θα καταλάβει.
Πατέρας: Και πότε θα καταλάβει;
Αστυνόμος: Α, δεν ξέρω το πότε θα καταλάβει αλλά σίγουρα θα νιώσει ότι η γυναίκα σου δεν έχει σκοπό και προορισμό να αντικαταστήσει τη μητέρα της, απλώς να σου προσφέρει κάποιες ζεστές και ανθρώπινες στιγμές.
Πατέρας: Να το καταλάβει όμως. Να το καταλάβει. Δεν μπορώ να νιώθω ότι η κόρη μου, που ξέρεις πώς την μεγάλωσα, υποτιμάει τη γυναίκα μου. Δεν είναι καθόλου σωστό αυτό.
Αστυνόμος: Της ήρθε ξαφνικό αυτό είναι όλο. Δείξε και εσύ λίγη κατανόηση. Άλλωστε εσύ είσαι ο πιο έμπειρος, εσύ έχεις δει πιο πολλά στη ζωή σου από ό,τι έχει δει αυτή. Σε θεωρούσε δικό της. Ούτε που θα πήγαινε το μυαλό της ότι θα έκανες τώρα άλλον γάμο. Μην της κρατάς κακία!
Πατέρας: Δεν έχει να κάνει με κακία. Την κόρη μου την υπεραγαπάω. Αυτό δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ και με τίποτα. Να αποδεχτεί τον γάμο μου μόνο θέλω. Δεν ζήτησα τίποτα παράλογο.
Αστυνόμος: Θα αποδεχτεί τον γάμο σου. Άλλωστε η σύζυγός σου είναι μια εξαίρετη γυναίκα. Δώσ' της λίγο χρόνο. Αυτό μόνο χρειάζεται. Λίγο χρόνο.
Πατέρας: Θα έχει λίγο χρόνο. Αχ, κακά τα γεράματα. Όλοι θέλουμε να πεθάνουμε σε μεγάλη ηλικία αλλά τα γεράματα δεν τα θέλει κανείς.
Αστυνόμος: Άσε τις φιλοσοφίες, δεν χρειάζονται. Υπομονή μονάχα χρειάζεται και όλα θα γίνουν. Άκου με, που σου λέω. Όλοι θα γίνουν.
Πατέρας: Μακάρι. Μακάρι.

Σκοτάδι


Copyright © Μάνος Καραβασίλης All rights reserved, 2022
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο Δημοσθένη Δαββέτα
Το θεατρικό ξεκινάει από εδώ

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η ανταλλαγή, Νίκου ΤσουρλάκηΑβινιόν, Χρυσής ΓιάντσιουΣτην Ύδρα αέναα θα επιστρέφεις, Νέλλης ΣπαθάρηΈξι τίτλοι από τις εκδόσεις ΕλκυστήςCyborg Sapiens, Δημήτρη ΟρφανίδηΒραχέα ρήματα: Επτά μικρές ιστορίες, Παναγιώτη ΚωνσταντόπουλουΜέτοικοι καιροί, Νίκου Σκορίνη
Τα κόκκινα παπούτσια, Μαρίνας Ξένου-ΚασσιανούΟδηγός βικτωριανής απόλαυσηςΟ Κεκλημένος, Ελένης ΣέννοιαΜπίτερ λοβ & μαύρες γάτες, Γεωργίας ΣύκαΣυνοικία Αγία Φωτεινή, Κωνσταντίνου ΓρηγοριάδηΟι πυγολαμπίδες θα λάμπουν στο σκοτάδι (για πάντα), Θεόδωρου ΟρφανίδηΞιπασμένες νοικοκυρές, Έφης Καραμπά
Επί –θεμάτων, γευμάτων και αισθημάτων– κοινωνία, Μαρίας ΑποστολάκουΗ αλήθεια μου... η μισή, Έλλη ΞυρούΕυτελή τιμαλφή: Σονάτες και καντάτες, Γιώργου ΚαριώτηΨίθυροι από μια άλλη ζωή, Αθανάσιου ΔαββέταΗ ζωη αλλιώς, Αναστασίας Ξενοφώντος-ΓαϊτάνουΔιαμέρισμα με αριθμό 7, Καίτης ΔροσίνηΜαθήματα εμπιστοσύνης, Φίλιππου Πισσαλίδη