Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών * Θρυαλλίς εγένετο

Ως το απέραντο της θλίψης

Χριστίνας Κρητικού

Amedeo Modigliani (Seated Jeanne Hebuterne, 1918)

Κλειστά παραθυρόφυλλα, χείλη ανήμπορα, στεγνά
Μια σιωπή κόβει τις νύχτες μου,
Μαχαίρι που με χάραξε βαθιά.
Σιωπή υπόκωφη, σπαρακτική.
Θαρρείς βγαίνει από μέσα μου, στέκεται, με κοιτά.
Ανυπότακτη, μες στα σκοτάδια.
Άδειο το βλέμμα, πέρα ως πέρα,
ως το απέραντο της θλίψης.
Φλερτάρω με το τίποτα.
Εσύ, Εγώ, κι ανάμεσα το Τίποτα.
Η έλλειψη κι ο πόνος, χορεύουνε στις φλόγες.
Κι η μοναξιά: απόκοσμη και προσιτή μαζί.
Νομίζω απαιτεί την προσοχή μου.
Τι κάθεσαι; μου αντιμιλάει. Πάρε βαθιά ανάσα και πέτα.
Πέτα! Ταπεινώσου. Εξευτελίσου.
Όμως Ζήσε.
Φτάσε σε δρόμους που δεν θα 'φτανες ποτέ.

Πες μου, ένιωσες ποια είμαι;
Εγώ. Μόνο εγώ. Και τίποτα άλλο.
Δίχως τίτλους και ετικέτες.
Εξ επαφής.
Θυμάσαι άραγε το γέλιο των ματιών μου;
Το θρόισμα της ψυχής μου;
Άφαντη και αέναη Αγάπη, σ' ευχαριστώ…
Που κοιμήθηκες στην αγκαλιά μου,
Που φίλησα τα χιλιοταξιδεμένα βλέφαρά σου…
Για μία αιωνιότητα, ή έστω για μια στιγμή.
Σ' ευχαριστώ.

Άφαντη και απρόσκλητη Αγάπη.
Για σένα περπατώ σε ανήλεους, αγκαθωτούς γκρεμούς
Για σένα σκορπίζω πίσω μου απόκοσμες σκιές.
Το Τίποτα. Το Όλο. Και στον πυρήνα πάντα Εσύ.
Να χαμογελάς και να χάνεσαι.

Μια απόμακρη ζωή με γυροφέρνει.
Της χρωστάω, μου χρωστάει, δε θυμάμαι.
Οι ράγες των τρένων σου με ξόδεψαν.
Δεν σε περιμένω πια.

Μα δες, θυμάμαι ακόμη, σαν τώρα, το γέλιο,
τις ρυτίδες των υπέροχων ματιών σου.
Να χαμογελάς και να χάνεσαι.
Το Τίποτα. Το Όλο. Και στον πυρήνα πάντα Εσύ.

🌰

Copyright © Χριστίνα Κρητικού All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Amedeo Modigliani (Seated Jeanne Hebuterne, 1918)