Χρήστου Ντικμπασάνη
Ταξιδεύω ανάμεσα σε κίτρινα αστέρια
Βαδίζω μέσα στη μεσοαστρική σιωπή
φορτωμένος με φύλλα μνήμης
ενός εμπόλεμου κόσμου που χάθηκε πια
Φωτιές ανάβω να φωτιστεί η αιώνια νύχτα
Ταξιδεύω με πληγωμένα πέλματα
Ο παγωμένος άνεμος της μοναξιάς με κρυσταλλώνει
Δε βλέπω τριγύρω μου
παρά μόνο μωλωπισμένες απ' την ερημιά
αμμοθίνες ονείρων και πόθων
που έχουν χάσει οριστικά τους δρόμους τους
Η σιγαλιά μού ψιθυρίζει ιστορίες απέραντου πόνου
για την απολεσθείσα Ειρήνη
μα δεν της μιλάω
Συλλογίζομαι μόνο αν η ανάμνηση της ύπαρξής μου
θα φθάσει ποτέ στους απόμακρούς μου απογόνους
Οι σκέψεις στερεύουν
Σβήνει η φωνή τους. Συνεχίζω την πορεία μου
σκυφτός, θλιμμένος, ολομόναχος
🍒
Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2023
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Λουκά Λούκα (Κατιφέδες, ακρυλικά σε καμβά)
