Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος * Οι κόρες της Δήμητρας ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας * Άλλη ζωή * Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Θρυαλλίς εγένετο

Το συρτάρι μόνο ξέρει…

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Πίνακας Νίκου Ρεζίτη

Κρύβω μια ολόκληρη ζωή, καταχωνιασμένο το ημερολόγιό μου σε ένα συρτάρι.
Με κοιτά απεγνωσμένα· ένα «γιατί» πλανάται στο εξώφυλλο.
Στο πλάι, ένα μολύβι στέκεται χωρίς ξυσμένη μύτη, δακρυσμένο για την τύχη του.
Μα, το συρτάρι μόνο ξέρει…
Μικρά αντικείμενα καιροφυλακτούν να φανούν πάλι χρήσιμα.
Μάταια, πεταμένα ερείπια μιας άλλης εποχής.
Το ημερολόγιο επιτακτικά κινεί το νήμα του αρχηγού της αγέλης.
Κρατά στα εσώψυχά μου βαθιά, γραμμένες άσβηστες ελπίδες, παραδοχές, λάθη,
πλάνες, εξομολογήσεις.
Με δυσκολία κρατιέμαι να μην το ανοίξω.
Φοβάμαι μην προδοθώ ξανά.
Μια αόρατη δύναμη με σπρώχνει στο άνοιγμα της πρώτης σελίδας.
Ιερή στιγμή η μυρωδιά του κιτρινισμένου χαρτιού.
Κόβεται η ανάσα μου.
Και είχα τόσο δίκιο· τα γράμματα οι λέξεις καρφώνουν την ψυχή μου.
Δάκρυα κυλούν σε μία μόνο λέξη.
«Σ' αγαπώ», σταγόνες ενωμένες με έξι γράμματα.
Μια σκουριασμένη ξύστρα δηλώνει παρουσία.
Ημερολόγιο.
Το αφήνω αθόρυβα, αγγίζω απαλά το παρελθόν.
«Συγχώρεσέ με» μονολογώ κοιτώντας το.
Το κλείνω πάλι.
Tο μολύβι δέχεται την ήττα του.
Το συρτάρι μόνο ξέρει…

🌸

Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του Νίκου Ρεζίτη