Φοβάμαι

Γιάννη Αλεξανδρή

Με τη μνήμη κοντή κι ασπούδαστη την αλήθεια,

ασύνετοι οι καιροί και βία η ιστορία.

*

Εντέλλονται το μέλλον αυτόκλητοι αρχηγοί

κι επίδοξοι προφήτες ομνύουν στην καταστροφή

μ' επιδρομές στο όνειδος και τη συνενοχή

δύο γενεών που φύγαν και μιας που απορεί.

*

Και φοβάμαι. Φοβάμαι το άγγελμα το ευοίωνο

το μήνυμα τ' απόκρυφο σ' ερμήνευμα προσωπικό.

*

Συνείδηση με επινόηση και σκέψη σε μεταφορά,

η σωτηρία υπόδειξη και η αποδοχή ανάγκη.

*

Βουλεύεται ωρυόμενο και λειψό το μέγα πλήθος,

οι εύσχημοι, μεσίστιες ατενίζουν τις βεβαιότητές τους

με λογισμό χωρίς υπέρβαση και γνώση δίχως μέθη,

μύχια επίκληση η συμφορά και η ουτοπία μέτρο

*

Και φοβάμαι. Φοβάμαι και πάλι να υποπτευθώ

σχήματα ελευθερίας στο περιθώριο και τον πανικό.

*

Η αυθεντία θέσπισμα και η ιδεοληψία ήθος,

η αυταπάτη αθώωση και η ευθύνη πλάνη.

*

Δικάζεται παράλυτη η εποχή και χειραγωγημένη,

κοστολογείται η ζωή με μηδενισμό κι αποποιήσεις,

θρίαμβος πνεύματος ο θυμός κι ανέστιος ο λόγος

με τη δικαίωση αρετή και τη συνέπεια κρίση.

*

Και φοβάμαι. Φοβάμαι τη νοσταλγία του εφικτού,

τ' αργύρωμα της ευπείθειας σε διαδοχή και τάξη.

🍂

All rights reserved © Γιώργος Αλεξανδρής All rights reserved

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα Γκοντσάροβα [Ο ποδηλάτης, 1912-1913]