Τόμας Μπέρνχαρντ
Μετά τον επιτυχημένο περυσινό κύκλο παραστάσεων, ο Γιάννος Περλέγκας και η ομάδα χορευτών και ακροβατών «κι όμΩς κινείται» συνεχίζουν τη συνεργασία τους, ανεβάζοντας με ανανεωμένη ματιά και νέους συντελεστές επί σκηνής την κωμωδία του Τόμας Μπέρνχαρντ Η δύναμη της συνήθειας vol. 2.
Το έργο διαδραματίζονται ένα βράδυ του 1974, στη γνωστή πλατεία του Μονάχου Τερεζιενβίζεε (όπου λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο η διαβόητη γιορτή μπίρας Οκτόμπερφεστ). Στο επίκεντρο, ο διευθυντής του περιοδεύοντος τσίρκου Καριμπάλντι που, επί 22 χρόνια, επιβάλλει στους συνεργάτες του ατελείωτες πρόβες για να εκτελέσουν άψογα ένα κουιντέτο του Σούμπερτ.
Δύο είναι οι έγνοιες του: Aφενός η επιβίωση της μικρής οικογενειακής του επιχείρησης και, αφετέρου, η εδώ και 22 χρόνια αποτυχημένη του προσπάθεια να τελειοποιήσει, με τον πενταμελή του θίασο, το Κουϊντέτο της πέστροφας του Φραντς Σούμπερτ. Ο ίδιος παλεύει να τελειοποιηθεί στο βιολοντσέλο, να φτάσει τη δεξιοτεχνία του ειδώλου του, του μεγάλου τσελίστα Πάμπλο Καζάλς.
Τα άλλα τέσσερα μέλη του θιάσου όμως αποδεικνύονται ανεπαρκή, τόσο στα καθήκοντά τους απέναντι στο τσίρκο, όσο και στην εκτέλεση της υψηλής μουσικής σύνθεσης. O ανιψιός του, ο θηριοδαμαστής, υποχρεώνεται να μπει στον θίασο επειδή έτυχε να παίζει πιάνο, μετά τον θάνατο του προκατόχου του που κατασπαράχθηκε από τις λεοπαρδάλεις. Η εγγονή του, ένα κορίτσι στην εφηβεία, υποχρεώνεται να πάρει τη θέση της σκοτωμένης ακροβάτισσας μητέρας της στο τεντωμένο σκοινί και να παίξει βιόλα. Ο κλόουν αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα με το σκουφί του: πρέπει να του πέφτει όταν βρίσκεται στην πίστα, αλλά να μην του πέφτει όταν παίζει κοντραμπάσο. Και ο ζογκλέρ δεν κατορθώνει να σηκώσει πάνω από δεκαοχτώ πιάτα και, παρότι παίζει βιολί από παιδί, μοιάζει να το σιχαίνεται.
Μετά την πρόβα του κουϊντέτου, ο θίασος Καριμπάλντι πρέπει να αναχωρήσει για την γειτονική πόλη του Άουγκσμπουργκ.
Ο Τόμας Μπέρνχαρντ γράφει το έργο το 1974 για να παρασταθεί στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, δύο χρόνια μετά τον Αδαή και τον παράφρονα. Η δύναμη της συνήθειας φέρει τον υπότιτλο «κωμωδία». Είναι το πρώτο από μια σειρά έργων που γράφει για τον ηθοποιό Μπέρνχαρντ Μινέτι. Για μια ακόμα φορά, ο μεγάλος αυστριακός συγγραφέας, φαινομενικά μισάνθρωπος και προκλητικός, συνθέτει μια ξεκαρδιστική επιθετική ελεγεία για το τέλος του ευρωπαϊκού πολιτισμού, για την τέχνη, τη μουσική, το γελοίο της ανθρώπινης απόπειρας και τον υφέρποντα φασισμό των συμπατριωτών του.
Η συνεργασία του Γιάννου Περλέγκα με την ομάδα χορευτών και ακροβατών «κι όμΩς κινείται» συνεχίζεται έπειτα από τους αριστοφανικούς Βατράχους, και τον Κατσούρμπο του Γεωργίου Χορτάτση στο Φεστιβάλ Αθηνών, με μια παράσταση όπου καθίσταται αναγκαία η συνύπαρξη της γλώσσας της αφήγησης, του χορού, της μουσικής και των ακροβατικών. Μετά από έναν επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων πέρυσι, η Δύναμη της συνήθειας επανέρχεται με ανανεωμένη σκηνική ματιά και νέους συντελεστές επί σκηνής.
Η Δύναμη της συνήθειας είναι το τρίτο έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ, που σκηνοθετεί ο Γιάννος Περλέγκας, μετά το ανέβασμα του Ιμάνουελ Καντ και του Ο αδαής και ο παράφρων.
Συντελεστές:
Μετάφραση: Γιάννος Περλέγκας
Δημιουργική ομάδα: Γιάννος Περλέγκας, Χριστίνα Σουγιουλτζή, Νώντας Δαμόπουλος, Αντιγόνη Λινάρδου, Φίλιππος Βασιλείου, Μαρία Αθανασοπούλου, Φανή Μουζάκη, Federico Bustamante
Επί σκηνής: Κωστής Γλύκαντζης, Θοδωρής Λαμπρόπουλος, Θεμιστοκλής Μαλεσάγκος, Γιάννος Περλέγκας, Χριστίνα Σουγιουλτζή
Ευχαριστούμε θερμά τον Άγγελο Μέντη για την πολύτιμη βοήθειά του
Φωτογραφίες: Χριστίνα Γεωργιάδου
Επικοινωνία: Ανζελίκα Καψαμπέλη
Η μετάφραση του έργου κυκλοφορεί σε βιβλίο από την Κάπα Εκδοτική
Από τις 2 Μαρτίου 2026 και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 στο θέατρο Ροές [Ιάκχου 16, Αθήνα, 2103474312]. Για δέκα μόνο παραστάσεις.
Διάρκεια: 110 λεπτά
