Μαρίας Χασιώτη
Ο εκκοκκισμός είναι η διαδικασία κατά την οποία απομακρύνονται οι σπόροι (οι κόκκοι) από τις ίνες του βαμβακιού για να μείνει το χρήσιμο κομμάτι. Γίνεται σε ειδικά εργοστάσια, τα εκκοκκιστήρια. Με ανάλογο τρόπο η πατριαρχία «εκκοκκίζει» τη γυναίκα, της αφαιρεί φωνή, αυτονομία, δικαιώματα, κρατώντας μόνο τους ρόλους που εξυπηρετούν τις δικές της δομές, το χρήσιμο κομμάτι.
Ένα εργοστάσιο, ο ιδιοκτήτης, ο αδελφός του, ο γιος του και η κόρη του. Και δύο γυναίκες νύφες στις αρχές της δεκαετίας του '70.
Η Λένα, η πρώτη νύφη, έχει διωχθεί από το πατρικό σπίτι γιατί έμεινε έγκυος από μια σχέση, που εκείνος την εγκατέλειψε. Παντρεύεται τον γιο του ιδιοκτήτη του εργοστασίου.
Η Κατίνα, η δεύτερη νύφη, παιδί ανταρτών, άγρια κακοποιημένη παντρεύεται τον αδελφό του ιδιοκτήτη. Δυο γάμοι που εξυπηρετούν την οικογένεια με διαφορετικό τρόπο ο καθένας.
Και η Ξένια, η κόρη του ιδιοκτήτη, με την δική της ιστορία που, αν και μέλος της «ανώτερης» τάξης, χρησιμοποιήθηκε από την οικογένεια γιατί απλά ήταν κορίτσι.
Σημείωμα σκηνοθέτη:
Τρεις γυναίκες, τρεις ιστορίες που μπλέκονται και με τρόπους και νόμους που υπαγορεύει η πατριαρχία και η ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας, γίνονται «οικογένεια» και παρακολουθούμε τη ζωή τους σε βάθος 25ετίας, από τις αρχές της δεκαετίας του '70 στον θεσσαλικό κάμπο.Η γυναίκα ανεξαρτήτως ηλικίας, κοινωνικής τάξης, μόρφωσης, υπακούει σε κανόνες που δεν υπολογίζουν τα «θέλω» της, τις επιθυμίες και τα όνειρα που δικαιούται ως ανθρώπινο πλάσμα.Στο έργο «ακούμε» τις σκέψεις τους, αυτά που οι άνθρωποι μονολογούν ή θυμούνται προβάλλοντας στιγμές από τη ζωή τους στην οθόνη του μυαλού τους.Γράφοντας το έργο συνειδητοποίησα ότι ο χώρος του εργοστασίου είναι απόλυτα συνυφασμένος με την ιστορία των τριών γυναικών.Στην παράστασή μας «Στο εκκοκκιστήριο» επιχειρούμε να φωτίσουμε το θέμα της πατριαρχίας στην κοινωνία μας. Να ξεγυμνώσουμε τους όρους τους κανόνες και τις νόρμες που έχουν ντύσει την βία, σωματική λεκτική, ψυχολογική, ταξική.Στόχος μας να παρουσιάσουμε το αθέατο… χρησιμοποιώντας κίνηση, λόγο, φως, μουσική και τραγούδι σαν ένα άρρηκτο σχήμα.Μαρία Χασιώτη
Συντελεστές:
Κείμενο, σκηνοθεσία: Μαρία Χασιώτη
Σκηνογραφία: Στρατηγούλα Γιαννικοπούλου
Σκηνικά, κοστούμια, κίνηση: ομάδα ΜΑΣΚΑ
Μουσική: Αθανάσιος Μαρκίδης
Σχεδιασμός φώτων: Ηλιάνα Ντούνη
Σχεδιασμός αφίσας, βίντεο, φωτογραφίες: Βασίλης Γόνης
Τραγούδι: Μελίνα Κόλλια
Επί σκηνής: Τζοάννα Δημολιού (Ξένια), Μαίρη Οτέμπερη (Λένα), Νατάσα Σουρλαντζή (Κατίνα)
Στο βίντεο, φιλική συμμετοχή οι ηθοποιοί: Γιάννης Γαβρίλης (Σταύρος), Λάμπρος Τζώρας (Παντελής), Νίκος Πασιάς (Αντώνης)
Ακούγονται οι φωνές των ηθοποιών: Χρήστος Αντωνιάδης [Αντώνης], Θεοδώρα Μούτσιου [γυναίκα], Χρήστος Δεδεηλίας [πατέρας Λένας], Αλέξανδρος Αγγελής [θείος Κατίνας], Λάμπρος Τζώρας [Παντελής]
Παραγωγή: PROVAT.O.ATHENS THEATER ORGANIZATION ATHENS AMKE
Από τις 21 Ιανουαρίου 2026 και κάθε Τετάρτη στις 21:00, για 8 παραστάσεις, στο «Από Κοινού» θέατρο [Ευπατριδών 4 Αθήνα].
Διάρκεια: 65'
