Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Ελένη Μπεντίλλα: Η ανάγκη να μιλήσω για την κατανόηση των διαφορών ανάμεσά μας που γεννούν εχθρότητες. Αν κατανοήσουμε πρώτα ο ένας τον άλλον μετά θα δώσουμε ευκαιρίες να συνυπάρξουμε ειρηνικά.
Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;
Ε.Μ.: Κάθε μυθιστόρημα που γράφω αποτελεί ένα βήμα της προσωπικής μου ωριμότητας. Όταν τα ξαναδιαβάζω ξαναζώ το παρελθόν μου.
Έχετε διαφωνήσει ποτέ με τον δημιουργικό εαυτό σας;
Ε.Μ.: Δεν υπάρχει θέμα αν συμφωνώ ή διαφωνώ, το δέχομαι έτσι όπως είναι. Αν βρίσκω κάτι λάθος εκ των υστέρων για παράδειγμα, δεν θα με στενοχωρήσει. Δεν είναι λάθος ζωής. Πολλές φορές στη διάρκεια της συγγραφής διαφωνώ με το κείμενό μου, το διαγράφω εντελώς και αρχίζω ξανά.
Υπάρχει κάποιο έργο που να το ξεχωρίζετε και γιατί;
Ε.Μ.: Το «Κρασί με βότανα», είναι πολύ ιδιαίτερο για μένα. Προσπάθησα να ζωντανέψω, σαν ήρωες της ιστορίας, δικούς μου ανθρώπους, που έχω χάσει.
Υπάρχουν στιγμές που σας πυροδοτούν βάζοντάς σας σε δημιουργική κίνηση;
Ε.Μ.: Ασφαλώς και υπάρχουν αφορμές για έμπνευση. Μέσα μου υπάρχουν ήδη θέματα ώριμα για να με απασχολήσουν αλλά χρειάζεται πάντα μια αφορμή που θα ενεργοποιήσει το γράψιμο.
Κι αντίστοιχα, υπάρχουν στιγμές για τις οποίες δεν θα γράφατε ποτέ τίποτα;
Ε.Μ.: Ε, ναι. Δεν με συγκινούν όλα στον ίδιο βαθμό.
Αν θα έπρεπε να περιγράψετε το εν λόγω πόνημα με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Ε.Μ.: Αλληλεπίδραση.
Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Ε.Μ.: Το μυθιστόρημα είναι ταξίδι από μόνο του. Το συγκεκριμένο ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη, την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη.
Ποια είναι η γνώμη σας για τη σύγχρονη βιβλιοπαραγωγή στη χώρα μας σε σχέση με την λογοτεχνία;
Ε.Μ.: Δεν μπορώ να έχω άποψη για το τι γίνεται στην αγορά σήμερα.
Έχετε αγαπημένους Έλληνες συγγραφείς;
Ε.Μ.: Θαυμάζω τη Ζυράννα Ζατέλη και αγαπώ τη φίλη Κατερίνα Καριζώνη.
Η Ελένη Μπεντίλλα απάντησε σε μία μικρή συνέντευξη μεγάλων βιβλιοταξιδιών με αφορμή το μυθιστόρημά της Δυο καφέδες μέτριοι: Ικί ορτά, που κυκλοφόρησε από την Άνεμος εκδοτική. Στην υπόθεση διαβάζουμε:
Μπορούν δύο φλιτζάνια καφέ να μας γυρίσουν στο παρελθόν, ώστε να κλείσουμε τις ανοιχτές μας υποθέσεις που πονάνε ακόμα;Δύο παιδικές φίλες, γειτόνισσες και αντίζηλες, η Θοδώρα και η Χρύσα, στα πενήντα τους περίπου, ξαναβρίσκονται τυχαία μέσα σ' ένα από τα τουριστικά πλοία του Βοσπόρου. Η επανασύνδεσή τους, έχοντας μεσολαβήσει η πολύχρονη μεταξύ τους απόσταση, άβολη. Με τους δύο μέτριους καφέδες που παραγγέλνουν σ' ένα υπαίθριο καφενείο κοντά στη γέφυρα του Γαλατά, θα κάνουν το πρώτο διστακτικό βήμα για το άνοιγμα της καρδιάς τους.Ένα κωμικοτραγικό, νοσταλγικό road movie, που εκτυλίσσεται ανάμεσα σε τρεις πόλεις, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη και Αθήνα, πλέκει τις ζωές των δύο φιλενάδων για τα επόμενα τρία χρόνια. Οι ίδιες και όλα τα πρόσωπα που τις περιβάλλουν γίνονται ήρωες μιας συναρπαστικής ρεαλιστικής ιστορίας του σήμερα, που στηρίζεται σε μικρές και μεγάλες ιστορίες του χθες.Παιδικά τραύματα, εφηβικοί έρωτες, πάθη, ζήλιες, μίση, ανταγωνισμοί, ψέματα και μυστικά συχνά μας κάνουν να φοβόμαστε μια επανασύνδεση με τις καρδιές μας ανοιχτές. Όμως, οι ηρωίδες μας προχώρησαν με βήματα θαρρετά έξω από το κάστρο που είχε χτίσει η καθεμιά για την ασφάλειά της.Μην φοβηθείτε, λοιπόν. Πιείτε την πρώτη γουλιά της αλληλεπίδρασης κι ας καείτε στην αρχή.
