Χρήστου Ντικμπασάνη
των ματιών του απείρου μας απασχολεί
αιώνες τώρα
Μόλις που καταλαβαίνουμε
Κάποιο δάκρυ μας σπάει
την απόλυτη σιγή στα ρείθρα του Σύμπαντος
Αφθονία σκοταδιού
Οι αρχαίοι αστροναύτες
με τα παγωμένα μάτια παρατηρούν
την περίπλοκη πορεία της πτήσης μας
Αδύνατο να προφέρουμε λέξεις
για κάτι ανύπαρκτο όπως ο χωροχρόνος
μέσα στον έβενο του Σύμπαντος
Ατενίζοντας ψηλά βλέπουμε
όλων των ειδών τις εξωγήινες μορφές
να γεμίζουν το στόμα τους μ' ερωτήσεις,
να μας τις φτύνουν κατάμουτρα
μέχρι η αποφορά τους να μας ρίξει
λιπόθυμους μέσα στο αστρόπλοιό μας
Σκιές σέρνονται επάνω στην σάρκα μας
Προσπαθούν να τραβήξουν από μέσα της
με ματωμένα δόντια τα ψέματα, τις παραισθήσεις μας
Είναι κάποιες αποτρόπαιες φιγούρες
που στάζουν σα βρεγμένες γάτες
μέσα στην ατέλειωτη υγρή νύχτα
Γεννήτρα τους η αδυσώπητη Σφίγγα
Κατοικία τους το ατέρμονο άπειρο
Άτεκνοι φρικιαστικοί δολοφόνοι
που για αιώνες μας κοιτούν
με μουχλιασμένα μάτια
Κι εμείς θλιμμένοι βουτηγμένοι στο αίμα
των στιγμών που περνούν και χάνονται
γυρεύουμε απεγνωσμένα τη γλυκύτητα της ζωής
που τώρα πια αδειασμένη μαραζώνει
Άχρηστη η ομορφιά μας
Καταρρέει με όζουσες αναπνοές
Ο Τειρεσίας φυλλομετρά
τα ρημαγμένα μας όνειρα
Κλείνοντας τα μάτια στροβιλιζόμαστε
στο απαθές διαστημικό κενό
🌰
Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε ψηφιακό έργο του Brian Almon [Woke up like this]
![Ψηφιακό έργο του Brian Almon [Woke up like this] Ψηφιακό έργο του Brian Almon [Woke up like this]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZPaxWXvlLLxTGDfJY-SXvYdS_-e0c2Uk-AgrqpwPHIP3kAIgmJTWOxDCJfSd_D-1FiRmcc4PyjExLlnlyNpC87ghk2rmV-7eXBFRycQovts0HGtP6i627MsLGQZQo4fcfeYewZ09NVYH2-Q0ebVLePlfUpdQZ0enNI6ubk8QJ558aHvxWpsNrDhB9zE3u/w320-h320/12.png)


