.gif)
Μία εναλλακτική πραγματικότητα μας παρουσιάζει ο Θανάσης Τριαρίδης με το κείμενο για την παράσταση Surriento: Ο κόσμος ξανά. Σε σκηνοθεσία της Έφης Μεράβογλου, με τους Στέλιο Πετράκη και Ιωάννα Πηλιχού στην σκηνή του Τεχνοχώρου Εργοτάξιον, έναν ιδιαίτερο χώρο αφιερωμένο στην τέχνη του θεάτρου με πάντα ιδιαίτερες παραγωγές.
Η ευγένειά τους και η καλή διάθεση που έχουν φαίνεται από την πρώτη στιγμή που μπαίνεις μέσα στον χώρο. Αξίζει να αναφέρω ότι το μπαρ προσφέρει αρκετά σνακ και αναψυκτικά που είναι στη διάθεση του καθενός για το ποσό που θα πληρώσει κι αυτό, σε τέτοιες εποχές, δείχνει πολλά.
Σε ένα μελλοντικό σύστημα όπου η εικονική πραγματικότητα έχει πάρει τα σκήπτρα από την πραγματική ζωή δημιουργείται ένα νέο project, το Beyong/be you, που δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να γίνουν ό,τι θελήσουν και να κάνουν ό,τι θελήσουν. Τώρα, όλα τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.
Μέσα σε αυτό δημιουργείται μια ιστορία αγάπης που συμβαίνει ξανά και ξανά στο ίδιο μέρος και την ίδια ώρα και μόνο ο ένας από τους δύο έχει τη δύναμη να ολοκληρώσει αυτή την ιστορία.
Μπορεί να μας περιγράφει ο συγγραφέας μια ιστορία που διαδραματίζεται στο μέλλον αλλά, εντέλει, το παρόν δεν είναι και τόσο μακριά από αυτό που περιγράφεται. Ο κόσμος μας μετατρέπεται σιγά σιγά, μα σταθερά, με την τεχνολογία να προβάλει εναλλακτικά μοντέλα και εικονική πραγματικότητα κάνοντας τους ανθρώπους όλο και πιο δέσμιους σε υπηρεσίες που φροντίζουν να μας οδηγούν στο ιδεατό. Έχουμε όλοι παρατηρήσει πόση εξάρτηση έχουμε από το κινητό μας. Κινούμαστε με αυτό παντού, δεν είναι πια ένα εργαλείο επικοινωνίας αλλά ο σύντροφός μας σε όλα.
Ο άνθρωπος μετατρέπεται σε λογισμικό και λαμβάνει τις ρυθμίσεις που επιθυμεί μέσα από την εικονική πραγματικότητα. Το έργο του Τριαρίδη είναι προφητικό.
Η διαμόρφωση της κοινωνίας με νέους τρόπους οδηγεί τους ανθρώπους να ζουν σε μόνιμα όνειρα όπου δεν χρειάζεται να ταξιδέψουν για να δουν τοπία, να ακούσουν ζωντανά μουσική, ακόμα και να ερωτευτούν· θα τους τα παρέχει το κατάλληλο λογισμικό. Ο άνθρωπος του μέλλοντος μετατρέπεται σε κάτι διαφορετικό. Ο κόσμος δεν προλαβαίνει πια να ζήσει όπως επιθυμεί και αυτό θα του το προσφέρει η τεχνολογία. Όμως το πραγματικό και το εικονικό είναι διαφορετικό.
Η παράσταση έχει ένα πολύ καλό κείμενο και δύο πολύ καλούς ηθοποιούς να προσφέρουν εξαιρετικές ερμηνείες. Η σκηνοθέτης έχει σωστά –κατά τη γνώμη μου– προσεγγίζει τα θέλω του συγγραφέα.
Μια παράσταση που προσεγγίζει την αγάπη με μια εναλλακτική ματιά και προβληματίζει το κοινό για τους δρόμους που πρέπει να ακολουθηθούν στην πορεία και ποιοι πρέπει να είναι οι κανόνες που θα υπάρχουν ώστε ο άνθρωπος να μην μετατραπεί σε κάτι άλλο από αυτό που ήταν από την αρχή της δημιουργίας του.
Είναι σίγουρο ότι θα υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες για αυτή την παράσταση. Το κοινό θα χωριστεί στους λάτρες της εικονικής πραγματικότητας και στους αρνητές. Ανεξάρτητα από τις προσωπικές επιθυμίες, πρόκειται για μια παράσταση επιστημονικής φαντασίας εν μέρει πολύ δυνατή που κρατά το ενδιαφέρον αλλά όπως και προείπα είναι και προφητική για το μέλλον του κόσμου μας, που αλλάζει.
Η παράσταση δεν έχει ατέλειες αλλά χρειάζεται αμέριστη προσοχή εάν κάποιος επιθυμεί να πάρει το νόημα που θέλει να δείξει μέσα σε αυτό το περιβάλλον όπου διαδραματίζεται. Ένα εντυπωσιακό φινάλε λύτρωσης θα έλεγα εγώ, που όμως δεν μου επιτρέπεται να πω περισσότερα γι' αυτό το έργο, μην θέλοντας να χαλάσω τις ανατροπές που θα γίνουν επί σκηνής.
Αξίζει να το δείτε!
Μόνο για αυστηρά νοήμονες θεατές.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
