.gif)
Κάτι εντελώς καινούργιο αφού γράφτηκε το πρόσφατο 2022.
Το Altera Pars, που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή και εκτέλεση εξαιρετικών και ιδιαίτερων έργων, βρήκε στο έργο Lost & found της Nalini Vidoolah Mootoosamy, που είναι μισή Μαυρικιανή και μισή Ιταλίδα, την ιδιαιτερότητα που ζητούσε να παρουσιάσει.
Ένα έργο που τολμά να μην πάρει επιδερμικά ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως αυτό της μετανάστευσης.
Με σοβαρότητα, σαφήνεια, τρυφερότητα κι αιχμηρό εκεί που χρειάζεται, δίνει μια αληθινή διάσταση σε μια πραγματικότητα που είναι επίκαιρη και έχει ήδη χτυπήσει από καιρό την πόρτα μας.
Πώς είναι, αλήθεια, αυτοί οι μετανάστες παράνομοι ή μη;
Γιατί έρχονται στην πατρίδα μας και δεν μένουν εκεί που γεννήθηκαν;
Μήπως γιατί δεν μπορούν να ζήσουν εκεί;
Μήπως γιατί ο πόλεμος δεν τους έχει αφήσει τίποτα πια;
Όλοι θεωρούμε πως πιστεύουν ότι εδώ είναι η χώρα των ευκαιριών, η χώρα της επαγγελίας. Εμείς το πιστεύουμε αυτό άραγε;
Τι κάνει έναν άνθρωπο να ξεσπιτωθεί, να μπει παράνομα σε μια ξένη χώρα, να κυνηγηθεί σαν το σκυλί;
Έχει επιλογή ή μήπως όχι;
Και όλοι εμείς που είμαστε οι ιθαγενείς στα κράτη μας και δεν θέλουμε κανέναν άλλον, μήπως θα πρέπει να θυμηθούμε ότι είμαστε ένας λαός που πήγε σε όλα τα πέρατα της γης για να μπορέσει να επιβιώσει;
Πώς, τώρα, αυτοί δεν έχουν το δικαίωμα να ελπίζουν;
Αυτή η διπλή ιστορία, που εξελίσσεται σε ένα αεροδρόμιο, προσπαθεί να μας δείξει όλα αυτά που μας διαφεύγουν η που δεν θέλουμε να ξέρουμε.
Σε ένα αεροδρόμιο κάποιου εξωτικού προορισμού ένα ζευγάρι θα χάσει τις βαλίτσες του και το ταξίδι θα μετατραπεί σε εφιάλτη, έτσι απλά.
Από την άλλη, σε κάποιο άλλο αεροδρόμιο, μάλλον ευρωπαϊκό θα έλεγα, ένας παράνομος μετανάστης κρατείται και ανακρίνεται με απώτερο σκοπό να αποκαλύψει από πού έχει έρθει για να επιστρέψει εκεί. Όμως αυτός δεν μπορεί να επιστρέψει και ξέρει ότι όσο δεν αποκαλύπτεται η καταγωγή του μπορεί να ελπίζει ότι θα μπορέσει να μείνει. Για τις αρχές θεωρείται άχρηστο υλικό και δεν θέλουν να αποτύχουν γιατί πρέπει να απελάσουν αυτόν που τόλμησε παρανόμως να μπει στη χώρα τους το συντομότερο δυνατόν.
Η πίεση αφόρητη και ένας άνθρωπος εναντίον όλων προσπαθεί ν' αντέξει αλλά η αντοχές του αρχίζουν να χάνονται. Η εξάντληση, η πίεση, ψυχολογική και σωματική, κι ο φόβος του δίνουν πόντους συνεχώς σε αυτούς που προστατεύουν τον τόπο από κάτι τέτοιους.
Δύο διαφορετικοί άνθρωποι, δύο διαφορετικοί κόσμοι που κινούνται παράλληλα δείχνοντας ότι αυτά που μας χωρίζουν είναι λιγότερα από αυτά που μας ενώνουν.
Έστω και για μια στιγμή, οι ιστορίες θα ενωθούν με έναν τρόπο που θα δείξει σε όλους εμάς ότι ο άνθρωπος από όπου κι αν προέρχεται, όποιο χρώμα έχει ή ό,τι φοράει, δεν είναι λιγότερο άνθρωπος από κανέναν. Αυτοί που τελευταία φορά χώρισαν τους ανθρώπους σε κατηγορίες, με ολέθρια αποτελέσματα, έμειναν στην ιστορία ως Ναζί.
Η ιστορία του κόσμου δίνει στοιχεία για το πού οδηγούν οι διαχωρισμοί, αρκεί οι άνθρωποι να την διαβάζουν και να μην επαναλαμβάνουν τα ίδια πράγματα με άλλη μορφή αλλά εντέλει ίδια.
Το Lost and found θέλει να δώσει φως και φωνή σε αυτούς που δεν μπορούν να ακουστούν. Τα σύνορα και τα συρματοπλέγματα κρατάνε τους ανθρώπους έξω αλλά και όλους εμάς μέσα.
Μια παράσταση με πολύ καλή σκηνοθεσία και μετάφραση από τον Πέτρο Νάκο που συμμετέχει στην σκηνή μαζί με τους Δημήτρη Δρακόπουλο, Νίκο Αξιώτη, Αγγελική Κοντού, Σάκη Σιούτη και την Άντα Κουγιά· όλοι εξαιρετικά μέλη μια ομάδας που προσφέρει υψηλή θεατρική τέχνη με έργα που θέλουν να πουν κάτι.
Εξαιρετικές ερμηνείες σε ένα κείμενο που διατηρεί τη δύναμη και τον ρυθμό του μέχρι το τέλος.
Η συγγραφέας αφιερώνει τη ζωή της για να ενημερώσει πάνω στο θέμα της μετανάστευσης και η ομάδα του Altera Pars συμμετέχει ενεργά και με άλλες παραστάσεις τέτοιου είδους.
Άψογη παράσταση που πρέπει να δουν τα παιδιά σας πριν βγάλουν τα συμπεράσματα που άλλοι θέλουν να δημιουργούν με σκοπό την παραποίηση της αλήθειας.
Εύχομαι να παίξει για πολύ καιρό και επίσης θέλω να ευχαριστήσω την Άντα Κουγιά, που μου έδωσε τις προσκλήσεις ώστε να μπορέσω να υποβάλω την κριτική μου, όπως έχει κάνει τόσες φορές σε πολλές και όλες ιδιαίτερες παραστάσεις που έχω παρακολουθήσει με την Άντα ως υπεύθυνη επικοινωνίας. Εκτός από μία πολύ καλή ηθοποιός, που παίζει έναν μικρό αλλά πολύ χαρακτηριστικό ρόλο μιας ψυχίατρου, είναι και μια ευγενική ψυχή με διάθεση να προσφέρει από όλα τα πόστα που αναλαμβάνει.
Της εύχομαι καλή συνέχεια και συγχαρητήρια για το έργο σε όλους.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
