Να θυμάσαι πάντα - Ποσό θα βόλευε να είχα πεθάνει;
Πως εσύ μ' έσωσες - Δεν θα σας τάραζα το αντισύμπαν σας
Από τη δίνη αυτής της γυναίκας - Αντίκρυ στον τάφου μου ούτε καν θα ήσασταν
Η απλή έλξη του καθαρού βλέμματος - Και στην σκέψη μου μια ροχάλα, κι αν.
Η αλήθεια της ειλικρίνειας - Μικρά στρατιωτάκια της υποκρισίας
Ήταν το σχοινί σωτηρίας - εσείς δεν κάνατε τίποτα, μόνο πιάνο παίζατε
Να μην χαθώ στην ρουφήχτρα του ναρκισσισμού της - με τα παπάρια σας
Τριμμένη με τη ζωή, δουλεμένη ψυχή - Εις τον αιώνα των αιώνων την παντόφλα
Στα σκοτεινά μονοπάτια της μοναξιάς - Ρουφάτε ακόμα το γαλατάκι από τους
Τις πληγές σου ν' ακολουθείς - υπονόμους της ματαιοδοξίας, βέβαιοι για την
Μέχρι τα όρια των αντοχών σου - ανώτατη ακεραιότητά σας εντός των σκατών
Μία δύναμη γήινη, απτή, φωτεινή - κάνοντας πατινάζ πάνω τους με τ' όργανο
Μέσα στην άβυσσο της απελπισίας - της μακαριότητά σας. Ο, περίλαμπρα
Εκεί που είχα παραδοθεί στην εγωπαθή σαγήνη της - οστά της πορδής
Η αγκαλιά σου, το μεστό φιλί σου - την σχηματίζεται αιώνια ως έργο ύψιστο
Το μεθύσι μας στο Λαύριο - τέρας του Λόχνες, στα περιγιάλια των διαλέξεών σας.
Η βόλτα μας στο Ναύπλιο - Ένα μακαρόνι συνδέει τη γλώσσα με την πούδρα
Η θαλασσινή αύρα σου - και την ρουφάτε με τέτοια χαρά, ένα λοφίο σχηματίζεται
Με κράτησαν μέσα μου - κάτω από τον κώλο σας και κακαρίζοντας
Την πλάνη να διακρίνω - δηλώνετε περιχαρείς την νέα δημιουργία σας
Την παγίδα στο μη αντιστρέψιμο - τσαλακώνοντάς τη σαν να ήταν
Μου έσωσες τη ζωή - το νόημα που δήθεν δοκιμάζεται στους γλουτούς του πνεύματος.
Και την αξιοπρέπειά μου - Κάπως έτσι τα κωλομέρια εκσφενδονίζονται στα ουράνια
Με το χάδι σου μπορούσα να σκεφτώ ψύχραιμα - σαν τα δυο χείλη ενός στόματος
Να προφυλαχτώ από την υποκρισία της - που δεν πλύθηκε ποτέ
Μια ερωτική φιλία αξίζει - Υποκλίνεσθε στον θεό του ρολογιού
Πολύ περισσότερο από έναν - τον υπηρετείτε με τον κτύπο των δεύτερων
Μαύρο έρωτα - στον κύκλο του κάθε πρώτου· πανήγυρις των νευρώνων
Γιατί μένεις ζωντανός - και στης ώρας την εκπλήρωση ένας λαμπτήρας σπάει
Για να βιώσεις την επίδρασή του - το σώμα σας στο τέλος καμένα λαμπιόνια
Στη ζωή σου - και η ευτυχία της λήξης, εν αρχή ενός ταξιδιού
Μέχρι τα βαθιά γεράματα - η αποχώρηση από την αιώνια υποχώρηση
Ειδάλλως θα ήμουν ένα αιώνιο ζόμπι - στη φιλαυτία ενός κάλπικου μηδέν
Από την αυταπάτη μου - που να δείτε τα σαγόνια τού εμείς.
Copyright © Γιάννης Σμίχελης All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Η συλλογή Δεύτερη φωνή II που περιέχει τα βιβλία Δηλήδονες του Γιάννη Σμίχελη και Λαγνογκριζοβυθίσεις της Νεφέλης Σμίχελη, που δημοσιεύθηκαν τμηματικά από τις 4 Μαρτίου 2026, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις koukidaki. ISBN: 978-618-88274-0-0
Ξεκινήστε από την αρχή. Συνεχίστε στο επόμενο στις 21 Απριλίου.
