Ευαγγελίας Αλιβιζάτου
Πληγές γενναίες στον σκοτεινό μου κόσμο.
Όλες οι μέρες ίδιες με τις μαύρες κορδέλες, αιώρα του ανέμου.
Δεν ζω χωρίς ηλιόφως.
Με καίνε οι πράξεις, τα λάθη άλλων.
Με τόλμη αναλαμβάνω την ευθύνη για το συμβάν, για όλα πάντα θα νιώθω ευθύνη.
Η ψυχή μου έμεινε πλάι σου.
Ζωγραφισμένες μπομπονιέρες κάνουν το λευκό κόκκινο.
Τα πτηνά με λαιμαργία στήνουν πανηγύρι στο τσιμέντο.
Ακόμη περιμένω τη δικαίωση της βαρβαρότητας που εγώ υπέστην.
Η δική μου σιωπή, τραυματισμένη, δέχεται κάθε λογής πυρά.
Σιγά σιγά ξεθαρρεύω να ουρλιάξω για το δίκαιο του θανάτου σου.
Ορδές αγρίων με καθιστούν υπεύθυνη.
Παρακάμπτοντας τα βάσανα, σε τιμώ.
Ρόδα και μύρα αφήνω εκεί που άφησες πνοή.
Ντύνομαι άνοιξη και πνίγω τις άνομες πράξεις
που δεν ακούστηκαν, κι ας τις έκανες.
Περιμένω το καλοκαίρι…
Προμηνύεται μπουρίνι.
Μα παζαρεύω με τον ήλιο την ποινή μου.
Τούτος, χαμογελαστός σκύβει στο ζαρωμένο μέτωπό μου
καθαρός και καυτός
παρερμηνεύοντας τα δικά μου ζητούμενα.
Έχει εκείνες τις ζεστές αχτίδες που σε βάζουν στην αγκαλιά τους σβήνοντας τις μαύρες μνήμες.
Η καύτρα του ήλιου κόβει τις κορδέλες
πετώντας τες στον αέρα ηττημένες.
Ο ήλιος με ωθεί στα θαλασσόνερα.
Εξαγνισμός για λύτρωση
ενοχών, τύψεων.
Η ψυχή ζητά γαλήνη.
Η δικαιοσύνη μίλησε…
Με κατάνυξη…
Η αλμύρα κλείνει πληγές.
Ο σκοτεινός μου κόσμος λάμπει στο φως του ήλιου.
Τον επέλεξα για σύντροφό μου.
Ο ήλιος ο βιγλάτορας.
Στεγνώνει η ενοχή.
Οι τύψεις πήραν, κούτσα κούτσα, δρόμο για άλλες πολιτείες.
Οι γλάροι πέταξαν ψηλά…
🌺
Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα της Ελένης Καρνέζη
