Πώς είναι η λογική της διαρκούς αναζήτησης προτύπων, ηρώων, ακόμα κι αν αυτοί δεν υπάρχουν;
Οι κοινωνίες δημιουργούν ψευδαισθήσεις για πρόσωπα που δεν έχουν καμία σχέση με το ιδανικό που αναζητούν παρόλο που, αυτή η ανάγκη για ήρωες, τους δημιουργεί από το πουθενά.
Ο ήρωάς του, ο Σεμιόν Σεμιόνοβιτς, επί της ουσίας, είναι αντιήρωας.
Ένας συνηθισμένος άνθρωπος που δεν αντέχει τον κόσμο, που δεν τον καταλαβαίνει, όμως από ένα λάθος η προσωπική του αναζήτηση στο «να ζει κανείς ή να μη ζει» μαθαίνεται και η διάδοση έχει να κάνει με το ότι θέλει να τερματίσει τη ζωή του.
Από κει και πέρα όλα τα γεγονότα ξεχειλώνονται και μεγαλώνουν από στόμα σε στόμα και οι παρεξηγήσεις διαδέχονται η μία την άλλη, τα συμπεράσματα –κυρίως– έχουν να κάνουν με τη διάθεση του κόσμου να πιστέψει ότι θέλει να τερματίσει κάποιος τη ζωή του. Η γελοιότητα της κοινωνίας που διψάει για το κάτι που θα κινήσει το ενδιαφέρον, χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τον ίδιο τον άνθρωπο αλλά μόνο να αδημονεί για τον τερματισμό της ζωής του.
Ο συγγραφέας περιγράφει με καυστικό τρόπο την υποκρισία της κοινωνίας, τα λάθος πρότυπα, την ανάγκη του ανθρώπου να έχει νόημα η ζωή του και να ξεχωρίζει, μέσα από μία κωμωδία που περιγράφει τη ματαιοδοξία, την υποκρισία και τη δίψα της κοινωνίας για αίμα.
Αυτή η παράσταση, που είναι πραγματικά ιδιαίτερη και με πολλούς προβληματισμούς που θέτει μέσα από την ιστορία της, φιλοξενείται από το θέατρο Αλκμήνη, το θέατρο που προάγει την τέχνη του θεάτρου με ιδιαίτερες παραστάσεις.
Σκηνοθετεί και ερμηνεύει ο Θανάσης Θεολόγης που, μαζί με τους Κατερίνα Μηλιώτη, Ανούς Μπογοσιάν, Λεωνίδα Αργυρόπουλο και Αναστασία Διοτίμα Γκολέμα προσφέρουν μια πολύ προσεγμένη και ενδιαφέρουσα παράσταση με σεβασμό στο πρωτότυπο κείμενο που διασκεύασε ο ίδιος.
Μια σωστή επιλογή για ένα ενδιαφέρον έργο που έχει κάτι να δώσει και ένα έξυπνο κείμενο που κρατά το ενδιαφέρον μέχρι το φινάλε.
Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την Άντα Κουγιά, υπεύθυνη επικοινωνίας, για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
