Barrymore

Barrymore, στο θέατρο Άνεσις, του William Luce, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Φοίβου Σαμαρτζή, με τον Δημήτρη Καταλειφό στον ομώνυμο ρόλο και τον Δημήτρη Τσιγκριμάνη στον ρόλο του υποβολέα.

Ο John Barrymore (Τζον Σίντνεϊ Μπλάιθ) γεννήθηκε το 1882 στην Αμερική. Αρχικά θέλησε να γίνει ζωγράφος αλλά τον κέρδισε τελικά η τέχνη της υποκριτικής.

Υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς και ειδωλολατρευμένους ηθοποιούς της γενιάς του.

Μεσουράνησε την εποχή του βωβού κινηματογράφου κάνοντας τεράστιες επιτυχίες όπως: Δρ Τζέκιλ και ο κύριος Χάιντ το 1920, ο Σέρλοκ Χολμς το 1922, Το θαλάσσιο τέρας το 1926.

Το 1925, στο Λονδίνο, ο ρόλος του ως Άμλετ, ο οποίος έπαιξε και καθοριστικό ρόλο στην καριέρα του αφού του έδωσε τον χαρακτήρα του μεγαλύτερου τραγικού –εν ζωή– Αμερικανού ηθοποιού, τον απογείωσε.

Με τέσσερις αποτυχημένους γάμους στο ενεργητικό του και το αλκοόλ να ρέει στις φλέβες του άφθονο από τα 14 του, η πτώχευση που ήρθε στη ζωή του ήταν αναμενόμενη.

Εκκεντρικός ως χαρακτήρας, με εξωφρενική συμπεριφορά λόγω και του αλκοολισμού, δημιουργούσε εντάσεις και κακόβουλα σχόλια γύρω από το όνομά του.

Ο κύριος Καταλειφός ως έμπειρος θεατράνθρωπος στοχεύει στο να αναδείξει τον ψυχισμό του Barrymore. Ο λόγος, η σιωπή και η παρουσία γίνονται ένα. Με εσωτερική ένταση οι μνήμες ξεπηδούν από μέσα του σαν έναν καθρέφτης όπου αντικατοπτρίζει το βίο του ανθρώπου όπου ενσαρκώνει.

Άλλοτε με χιούμορ κι άλλοτε με βαθύ στοχασμό μας περιγράφει αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο καλλιτέχνη με μεγάλη δεξιοτεχνία.

Η σκηνοθεσία έδωσε βάρος στον άνθρωπο Τζον κυρίως και στις συμπεριφορές που βίωσε από τον κοινωνικό του περίγυρο αλλά και στον τρόπο που εκείνος αντιμετώπιζε την αναγνωρισιμότητά του και τους γύρω του.

Μια ζωή που δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα αλλά την έζησε όπως εκείνος επιθυμούσε.

Νατάσα Ανωγειανάκη

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Πληροφορίες παράστασης και συντελεστές