Η Μαρία Βηλαρά για το Μύθος και αρχαιότητα στη μεσοπολεμική πεζογραφία του Κοσμά Πολίτη

Πώς σας ήρθε η ιδέα; Πώς ξεκίνησε η δημιουργική φάση ενασχόλησής σας με το έργο του Κοσμά Πολίτη;

Μαρία Βηλαρά: Κυρία Κουκίδου, κατ' αρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευγενική σας φιλοξενία στον ποιοτικό ιστότοπό σας, ο οποίος προωθεί την επιστημονική γνώση και τον πολιτισμό. Η αγάπη μου για την περιδιάβαση σε έναν λογοτεχνικό χάρτη όπου ευδοκιμεί ένα θαλερό φυτώριο πανάρχαιων και διδακτικών μυθικών αφηγήσεων ξεκινά ήδη από τα παιδικά μου χρόνια, πολύ πριν αποφασίσω να ακολουθήσω επαγγελματικά τον δρόμο της φιλολογίας. Πολλές φορές, μετά τις σχολικές μου υποχρεώσεις ή κατά την περίοδο των σχολικών διακοπών, μου άρεσε ιδιαίτερα να έρχομαι σε επαφή με την αρχαία ελληνική μυθολογία, εν είδει ψυχαγωγικού και συνάμα εκπαιδευτικού αναγνώσματος. Εξάλλου, η εύπλαστη οντότητα των μυθολογικών μορφών, που, συχνά, παρουσιάζονται διαφορετικά από διήγηση σε διήγηση ή από βιβλίο σε βιβλίο, πυροδοτούσε και απελευθέρωνε ανέκαθεν την ανθρώπινη φαντασία. Περνώντας τα χρόνια και αφότου ολοκλήρωσα με άριστα τις προπτυχιακές σπουδές μου στην Κατεύθυνση Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αναζήτησα την περαιτέρω επιστημονική μου κατάρτιση, φοιτώντας στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία» του Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου, το οποίο ολοκλήρωσα επίσης με άριστα. Καθώς η αυστηρή εξειδίκευση σε έναν επιστημονικό κλάδο φαινόταν στα μάτια μου κάπως περιοριστική και μονοδιάστατη, η επιλογή τού εν λόγω μεταπτυχιακού κάλυπτε την επιθυμία μου για ενασχόληση με ένα επιστημονικό πεδίο, το οποίο να συναρμόζει τη μυθολογική και φιλοσοφική παράδοση της αρχαιότητας με τη νεοελληνική αισθητική αντίληψη. Να επισημάνω, εδώ, και την αδιαμφισβήτητη λογοτεχνική διάσταση των αρχαίων ελληνικών μύθων, αφού, υπό την επήρειά τους, έχει συντεθεί ο κύριος όγκος της επικής και της δραματικής ποίησης.

Έναν συγγραφέα παρακαλώ

Έναν συγγραφέα παρακαλώ, στο θέατρο Nous, του Ζαν-Πιερ Μαρτίνεζ. Τη σκηνοθεσία κάνει ο Σάκης Τσινιάρος καθώς και τον σκηνοθέτη ως ρόλο στην παράσταση μαζί με τον Τάκη Παρασκευόπουλο, την Μάρω και την Αλεξάνδρα Χαραλαμπίδου.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η σάτιρα του Jean-Pierre Martinez στην οποία προσπαθεί να δώσει νόημα σε μια παράσταση, και μάλιστα πρεμιέρα, χωρίς κείμενο.

Bret McKenzie, Freak Out City (Sub Pop, Αύγουστος 2025)

Δεν είναι ασυνήθιστο, οι καλλιτέχνες της κωμωδίας να στρέφουν το βλέμμα τους προς τη «σοβαρή» μουσική, εγκαταλείποντας κάθε χιουμοριστικό στοιχείο της δουλειάς που τους έκανε γνωστούς, προκειμένου να αποκαλύψουν, έστω ελαφρώς, την πραγματική τους ταυτότητα. Συχνά μάλιστα χαράσσεται μια καθαρή γραμμή ανάμεσα στις δύο διαφορετικές δημιουργικές διεξόδους. Για παράδειγμα, ο Matt Berry, που έχει κυκλοφορήσει πολλά album jazz-rock, θα προτιμούσε να μην συγκρίνεται το έργο του με το One Track Lover από το Garth Marenghi's Darkplace, ενώ οι folk δίσκοι του Tim Heidecker είναι τόσο απομακρυσμένοι από το I Want To Ride on a Choo-Choo Train που δύσκολα πιστεύεις ότι πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο.

Έναν συγγραφέα παρακαλώ

Οι γαλλικές κομεντί είναι ιδιαίτερες και σχεδόν πάντα δημιουργούν το γέλιο με το ιδιότυπο χιούμορ που έχουν. Το Έναν συγγραφέα παρακαλώ ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία με την σάτιρα που περιέχει, από τον Jean-Pierre Martinez που η πορεία του χαρακτηρίζεται από τον ιδιαίτερο τρόπο που προσεγγίζει τα κείμενά του, με γερό το στοιχείο του σουρεαλισμού και το λογικό να ενώνεται με το παράλογο στα πολλά και όμορφα έργα που έχει προσφέρει ο Γάλλος θεατρικός συγγραφέας.

Από πού κι ως πού Ημαθία;

Ημαθία κυρίες και κύριοι!

Μιλάμε για την κοιτίδα του βασιλείου της Μακεδονίας αφού εκεί βρισκόταν η αρχαία πρωτεύουσά της, οι Αιγές (από τη λέξη αἴξ που σημαίνει «κατσίκα») γνωστότερη σήμερα ως Βεργίνα…

Από πού κι ως πού Βεργίνα;

Βεργίνα ονόμασε ο μητροπολίτης Βεροίας την κωμόπολη που ιδρύθηκε το 1922 στη θέση που βρίσκονταν οι αρχαίες Αιγές από την συγχώνευση δύο κοντινών οικισμών (Κούτλες και Μπάρμπες). Το όνομα Βεργίνα φαίνεται να δόθηκε προς τιμήν μιας θρυλικής (και μάλλον φανταστικής) βασίλισσας των Παλαιολόγων.

Δεν θα πεθάνουμε κιόλας

Για τέσσερις Παρασκευές, μας κάνουν συντροφιά, σε ένα απολαυστικό stand-up comedy, δύο πολύ καλοί καλλιτέχνες που γράφουν και παίζουν το νέο τους εγχείρημα στο φιλόξενο Red Jasper Cabaret theatre. Η Μαίρη Λογοθέτη και ο Γιώργος Ριζόπουλος στο Δεν θα πεθάνουμε κιόλας.

Λευκό, εκτυφλωτικό φως

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ακούγοντας κρυφά τον μυωπικό αστρονόμο,

έβλεπα το διάστημα ν' απλώνεται μπροστά μου

Ο απέραντος χώρος γύρω μου γέμιζε ασφυκτικά

από ουράνια πυρπολημένα σχήματα,

αλλόκοσμες μορφές, εξωπλανήτες, αστεροειδείς,

πύλες του χρόνου, σκουληκότρυπες

Γιώργος Σταυρακάκης: Τραγούδια που δεν βιάζονται

Μια φιλική συζήτηση για τη μουσική, την ποίηση, τον κόσμο όπως είναι και όπως θα θέλαμε να είναι

Με τον Γιώργο Σταυρακάκη δεν κάθεσαι ποτέ απέναντι. Κάθεσαι δίπλα. Η κουβέντα δεν έχει αρχή και τέλος, έχει παύσεις. Και αυτές οι παύσεις λένε συχνά περισσότερα απ' όσα χωρούν σε μια ερώτηση. Ο Γιώργος δεν είναι από τους ανθρώπους που «παρακολουθούν την εποχή». Την διασχίζουν. Την διασχίζουν με προσοχή, με ενσυναίσθηση και με μια επίμονη άρνηση να απλοποιήσουν τον κόσμο για να χωρέσει σε εύκολα σχήματα. Η μουσική του –όπως η ποίησή του και τα εικαστικά του– δεν προσφέρονται για γρήγορη κατανάλωση. Ζητούν χρόνο και ανταποδίδουν με βάθος.

Φίλοι, εδώ και χρόνια, αποφασίσαμε αυτή τη φορά να αφήσουμε την κουβέντα να απλωθεί. Να μιλήσουμε για όσα έγιναν, για όσα αλλάζουν, για τον κόσμο που πονάει, για τη νέα χρονιά και για τα τραγούδια που ίσως ήδη περιμένουν τη σειρά τους.

Θόρντον Ουάιλντερ

Ο Θόρντον Ουάιλντερ [Thornton Niven Wilder] γεννήθηκε το 1897 στην Αμερική. Η εργογραφία του, σημαντική και με τεράστια αποδοχή, περιλαμβάνει θεατρικά έργα και μυθιστορήματα. Κέρδισε τρία βραβεία Πούλιτζερ, δύο για τα θεατρικά έργα του Η μικρή μας πόλη και για το Με τα δόντια και για το μυθιστόρημά του Το μυστικό της γέφυρας. Την λογοτεχνική του πορεία την άρχισε συνεργαζόμενος με το περιοδικό που τύπωνε το πανεπιστήμιο. Επίσης, διασκεύασε και το ιψενικό έργο Κουκλόσπιτο που ανέβηκε στο Μπροντγουέι.

Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου

Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου, στο θέατρο Πλύφα, του Εντουάρ Λουί, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, με τον Γιώργο Κισσανδράκη και τον Διονύση Μακρή. Μια παραγωγή από την Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων.

Ένα αυτοβιογραφικό έργο που μιλάει για την οδυνηρή σχέση του συγγραφέα Λουί με τον ομοφυλόφιλο γιο του.