Από πού κι ως πού Κυνουρία, Τυροσαπουνακαίικα, Λεωνίδιο;

Ελπίζω να κοιμηθήκατε καλά τώρα που άλλαξε η ώρα για να απολαύσετε το σημερινό μας άρθρο:

Από που κι ως που Κυνουρία;

Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Κωνσταντίνο Ρωμαίο, η λέξη αποτελεί βραχύτερο τύπο της λέξης κυνόσουρα (από το κυνός + ουρά). Με αυτή την έννοια, περιγράφει την κάθε λογής ακρώρεια ή γήινη προεξοχή/ακρωτήρι.

Όποιος συμφωνεί με τον κύριο Ρωμαίο και όσους υποστηρίζουν ότι Κυνουρία σημαίνει κυνός ουρά να μας δείξει πού την είδαν αυτή την ουρίτσα στην περιοχή. Κι ας είναι και ουρά από ντόμπερμαν· δεν είναι ανάγκη να είναι ουρά λαμπραντόρ.

Αντίλογος

Γιώργου Αλεξανδρή

Αδήριτη κοινωνική ανάγκη η πλατιά πληροφόρηση

και η ανοιχτή ενημέρωση για γεγονότα και καταστάσεις

να έχουν οι πολίτες γνώση και άποψη προσωπική

για τα συμβάντα της ημέρας και της νύχτας τα εντελλόμενα,

να είναι αυτογνωσίας πόνημα και δόκιμη συμμετοχή

σε μια αποδεκτή συνύπαρξη με αναγνώριση και αποδοχή.

Η εγκληματική οργάνωση μιας παράστασης

Μπορεί παντού να συμβεί· και αρκετές φορές συμβαίνει.

Είτε σε μια εταιρεία, σε μια ομάδα, σε μια κυβέρνηση... όπου οι άνθρωποι επιθυμούν πάντα τον έλεγχο, την αρχηγία, την εποπτεία και τον έλεγχο των άλλων.

Ποιος κάνει κουμάντο εν τέλει;

Κάπως έτσι κυλάει η μαύρη κωμωδία· με αλήθειες, με συμπεράσματα, με τη δομή μιας κοινωνίας που θέλει να έχει την πρωτοκαθεδρία.

Ο Tinderάς!

Τι συμβαίνει όταν μια σχέση έχει χάσει τη ζωντάνια της, η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε έναν ατελείωτο κατάλογο υποχρεώσεων και η επικοινωνία έχει περιοριστεί σε παράλληλες σιωπές, δικαιολογίες και οθόνες;

Ο Tinderάς!, που παρουσιάζεται στο θέατρο Αλκμήνη, πιάνει το νήμα από μια απολύτως σύγχρονη συνθήκη και το μετατρέπει σε κωμωδία παρεξηγήσεων, μεταμφιέσεων και αλλεπάλληλων ανατροπών.

Η ιδέα της χρονιάς

Η ιδέα της χρονιάς, του Γάλλου συγγραφέα Sebastien Castro, στο θέατρο Βρετάνια, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη.

Παίζουν: Άκης Σακελλαρίου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Ναταλία Δραγούμη, Σοφία Βογιατζάκη.

Κράτα σφιχτά το χέρι μου

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Πιστεύω σε σένα,

γιατί είναι το μόνο που

με κρατά ζωντανή.

Σαν δέντρο ριζώνεις στα βάθη

της ψυχής μου.

Ο θαυματοποιός

O θαυματοποιός, στο θέατρο Μπέλλος, του Μπράιαν Φρίελ, σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη.

Παίζουν: Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Ευάγγελος Βογιατζής.

Ένα θαύμα περιμένω να με σώσει, όπως τραγουδούσε επί χρόνια ο αδικοχαμένος Γιώργος Μαζωνάκης.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Ο έρωτας δεν είναι παρανοϊκός, ούτε φρενοβλαβής, μα και μήτε άλογος. Έχει τη λογική της έλξης, είναι ασυνείδητος ή υποσυνείδητος ο τρόπος του αλλά πλήρως συνειδητός ο τρόπος συνουσίας στο κρεβάτι και πέρα από αυτό. Ο έρωτας είναι ο απόλυτος λόγος, ένας λόγος μυστικιστικός, έχει τις ρίζες του, αν είναι τέτοιες, γιατί μπορεί να είναι ροές, αρχέγονες ή άχρονες, αιώνιες κι απόλυτες με όλα εκείνα τα χωροχρονικά ενδύματα και τις πολιτιστικές ατμόσφαιρες ώστε να μας παραπλανά με την ακαταμάχητη επικαιρότητα και παροδικότητά του.

Εδώ δεν πενθούν

Εδώ δεν πενθούν, στο θέατρο 104, της Μένιας Κιοσσέ, σε σκηνοθεσία Θάνου Καπρέλη από την ομάδα LUMA.

Το πένθος και τη διαχείρισή του πραγματεύεται αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση.

Ψίθυροι από μελάνι: Η επόμενη σελίδα

Θέλετε κάτι που να συνδυάζει λογοτεχνία και μαρτυρία; Κάτι που να μην είναι στεγνή εγκυκλοπαίδεια αλλά ούτε και εντελώς μυθοπλασία; Θέλετε να εισπράξετε το ηχόχρωμα μιας εποχής που δεν ζήσατε ή να τη θυμηθείτε; Ε, τότε οπωσδήποτε αυτό το ημερολόγιο μνήμης με στοιχεία και ντοκουμέντα είναι το ιδανικό ανάγνωσμα.

Ο Νίκος Αναγνωστάκης στο λεύκωμά του Ψίθυροι από μελάνι: Η επόμενη σελίδα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Όγδοο, γράφει από καρδιάς και μνήμης όλα όσα χαρακτήρισαν τις δεκαετίες του '60 και του '70, ζωντανεύοντας μια ολόκληρη εποχή σε όλα τα επίπεδα.

Καταπιάνεται με ένα ευρύ φάσμα θεματικών κι αυτό προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα αυτών των ετών σκιαγραφώντας τα από κάθε μεριά, ολοκληρωμένα. Θα βρούμε δοκίμια για την κοινωνία, την πολιτική, την κουλτούρα, τον πολιτισμό, την καθημερινότητα των πολιτών, τον αθλητισμό, τη διασκέδαση... Θα βρούμε δοκίμια για τις προσωπικότητες που ξεχώρισαν ή/και σημάδεψαν την εποχή (όχι μόνο Έλληνες), για την τηλεόραση, τη μουσική, τον Τύπο, τη γειτονιά... για τις διαφημίσεις ή τις ταινίες... Ναι, για όλα.