Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών * Θρυαλλίς εγένετο

Αθανασία

Αθανασία, στο θέατρο Κατερίνας Βασιλάκου, σε κείμενο Νεφέλης Μαϊστράλη, σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, με τους Έλλη Τρίγγου, Θανάση Βλαβιανό, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργο Νούση, Αλέξανδρο Τούντα [φωτογραφίες συντάκτριας]

Αθανασία
, στο θέατρο Κατερίνας Βασιλάκου, σε κείμενο Νεφέλης Μαϊστράλη, σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη, με τους Έλλη Τρίγγου, Θανάση Βλαβιανό, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργο Νούση, Αλέξανδρο Τούντα.

Η πίστη του ανθρώπου και η εκμετάλλευση είναι το θέμα αυτής της ομολογουμένως πανέξυπνης παράστασης.

Το κείμενο και η σκηνοθεσία σε μια μοντέρνα εκδοχή, που πολύ μας άρεσε, έθιξαν όλα όσα έπρεπε και τόνισε γεγονότα και καταστάσεις.
Blogger Widgets

Θραύσματα

Μαρίας Καρυτινού

Πίνακας Magdalena Morey [Within silence]

Ο Ηλίας πάτησε το χιόνι στην είσοδο της πολυκατοικίας, ακούγοντας τον χαρακτηριστικό, κούφιο ήχο που έκανε η παγωμένη νύχτα της πόλης. Ήταν Φλεβάρης και το νέο έτος είχε εισβάλει για τα καλά με το χιόνι να πέφτει αδιάκοπα, καλύπτοντας τις στέγες και τις αυλές της μικρής του πόλης.

Ο ατέλειωτος χειμώνας της ψυχής του δεν είχε φέρει ακόμα το φως που περίμενε. Κάθε του βήμα αντηχούσε σαν μυστικός ψίθυρος, η φωνή της συνείδησής του, καθώς αναζητούσε τα όνειρα που είχε χτίσει, όταν ήταν νέος. Όνειρα ακριβά, που τώρα ανήκαν πια σε άλλη εποχή. Τώρα, ένιωθε πως ήταν απλώς θραύσματα ψυχών σκορπισμένα στο πάτωμα μιας εγκαταλειμμένης αποθήκης. Κι όμως, κάτι τον πονούσε βαθιά μέσα του. Κοίταξε γύρω του το μικρό αλλά καλοεπιπλωμένο διαμέρισμά του στο κέντρο της πόλης. Δεν ήταν φτωχός, ούτε δυστυχισμένος. Είχε μια καλή δουλειά, αλλά βίωνε τη μοναξιά του, σα να παρακολουθούσε τον κόσμο να κινείται έξω απ' αυτόν, χωρίς να έχει τη δύναμη να σπάσει το κρύσταλλο που τον χώριζε και να γίνει μέρος του.

Είσαι μουσική

Δημήτρη Καρά

Η Αναστασία Ραφαέλα Κονίδη σηκώνει στους ώμους της ολόκληρη την παράσταση Είσαι μουσική

Υπάρχουν παραστάσεις που απλώς παρακολουθείς και άλλες που σε ακολουθούν σιωπηλά μετά το τέλος τους. Το Είσαι μουσική ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Ο θεατρικός μονόλογος του Δημήτρη Καρά, που συνεχίστηκε λόγω επιτυχίας από τον Ιανουάριο του 2026 ως τον Μάρτιο του 2026, δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει με θεατρικά πυροτεχνήματα. Επιλέγει έναν πολύ πιο επικίνδυνο δρόμο: να μιλήσει χαμηλόφωνα για όσα πονάνε βαθιά.

Ο Αριστείδης Βέβης και Ο υπέροχος Γκάτσμπυ

Αριστείδη Βέβη Ο υπέροχος Γκάτσμπυ και φωτογραφία του ίδιου

Γράμμα στον Νικ Καραγουέι


Γεια σου Νικ,

Σου γράφω για ακόμη μία φορά. Τι έχω να σου πω που δεν σου έχω ήδη πει; Δε θα πρωτοτυπήσω. Μια αναδρομή θα κάνω με αφορμή τον Υπέροχο Γκάτσμπυ. Πρωτομπήκε, άλλωστε, στη ζωή μου μέσα από τον δικό σου θεατρικό ρόλο, Νικ. Έπειτα ήρθε και το μυθιστόρημα, όχι ότι δεν είχε έρθει ήδη για την παράσταση, αλλά κάτι με έκανε να επιστρέφω ξανά και ξανά και ξανά σε αυτό. Γιατί; Ήταν ο ίδιος ο μύθος, και το πώς μπορείς να τον αγγίζεις. Αν επιτρέπεται καν σε εμένα να τον αγγίξω.

Η ιστορία του κόσμου με μια ματιά

Ruth Brocklehurst και Henry Brook Η ιστορία του κόσμου με μια ματιά

Με πολλή χαρά σας παρουσιάζω το σημερινό βιβλίο!

Οι εκδόσεις Πατάκη διαθέτουν στο ενεργητικό τους ένα υπέροχο βιβλίο για όλους εσάς αλλά και για όλους εμάς που λατρεύουμε την ιστορία, για όλους εσάς που θέλετε να μάθετε κομμάτια της, αλλά δυσκολεύεστε να διαβάζετε όλα εκείνα τα βαρύγδουπα ιστορικά βιβλία.

Από πού κι ως πού Φεβρουάριος;

Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]

Σήμερα θα μπορούσε ο μήνας να έχει 29. Γιατί όμως αυτός ο μήνας έχει μόνο 28 μέρες; Αναρωτηθήκατε ποτέ;
Αν ναι, σήμερα θα βρείτε την απάντηση στην πολυπόθητη ερώτηση.
Αν όχι, σήμερα θα μάθετε την άχρηστη πληροφορία της ημέρας.


Από πού κι ως πού δίσεκτο έτος και Φεβρουάριος;


Να τα πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή.

Οι Ρωμαίοι ήταν οι πρώτοι που έκαναν σοβαρή δουλειά παραλαμβάνοντας το μυθικό ημερολόγιο του ιδρυτή της Ρώμης Ρωμύλου που είχε τους εξής 10 μήνες:
Martius 31 μ. (μήνας του Άρη, Mars),
Aprilius 30 μ. (μήνας της Αφροδίτης, Apru),
Maius 31 μ. (μήνας της Μαίας, Maia),
Iunius 30 μ. (μήνας της Ήρας, Juno),

Κική Δημουλά

Η Κική Δημουλά υπήρξε μια εξέχουσα προσωπικότητα, πολυγραφότατη και πολυβραβευμένη, που έμεινε στη Ιστορία ως ποιήτρια της δεύτερης μεταπολεμικής περιόδου

Η Κική Δημουλά υπήρξε μια εξέχουσα προσωπικότητα, πολυγραφότατη και πολυβραβευμένη, που έμεινε στη Ιστορία ως ποιήτρια της δεύτερης μεταπολεμικής περιόδου. Η δημοτικότητά της είναι πολύ μεγάλη. Ευτύχησε να κερδίσει το αναγνωστικό κοινό που έβρισκε αγαλλίαση και παρηγοριά στην ποίησή της ενώ βρισκόταν ακόμα εν ζωή. Το ποιητικό της έργο αγκαλιάστηκε από μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού που κατέταξε την Δημουλά ως μία από τις μεγαλύτερες ποιήτριες που έβγαλε ποτέ η χώρα. Η παρακαταθήκη που μας άφησε είναι μεγάλη και ανυπολόγιστη και συνεχίζεται να διαβάζεται από τους ανθρώπους που την έχουν αγαπήσει μέσα από τους σπουδαίους στίχους της αλλά την ανακαλύπτουν συνεχώς και καινούργιοι αναγνώστες, η νέα γενιά. Έχουν μελοποιηθεί πολλά από τα ποιήματά της γνωρίζοντας και εκεί στίχοι της την καθολική αποδοχή.

Η κουρτίνα

Delo Isufi

Πίνακας της Ανδρομάχης Μπενέκου [Πανσέδες]

Θυμάμαι το παράθυρό σου εκεί
με κοιτούσες απ' την κουρτίνα πίσω
κι ένα όνειρο, κρυφό σαν προσευχή
μες στο μυαλό μου να σε ζωγραφίσω!

Παραμυθοχώρα

Άννας Ζανιδάκη

Πίνακας Χριστίνας Μακροπούλου

Μικροί μεγάλοι, χρόνια τώρα, ήθελαν να την επισκεφθούν μαθαίνοντας τι ήταν εκείνο που είχε κινήσει την περιέργεια του Τάγματος των Γραφών και είχαν κάνει τόσο μεγάλο ταξίδι.

Το τάγμα αυτό δεν ήταν παρά τρεις φίλοι, συνεργάτες, που ήθελαν να ομορφαίνουν τον κόσμο και να σβήσουν κάθε μουντό χρώμα από τον χάρτη της καρδιάς τους και το καβαλέτο της ψυχής τους.

Η ψυχή τους ήταν γεμάτη αλήθεια, καλοσύνη, αξιοπρέπεια αλλά, κυρίως, και οι τρεις από την αρχή κατάλαβαν πως ήταν γεννημένοι ο ένας για τον άλλον, στο να ενωθούν, να βοηθήσουν, αλλά κυρίως στο να κατανοούν ο ένας τη θέση του άλλου.

Στα βιβλία που κυκλοφορούσαν κάτω στη γη, απ' όσο θυμάμαι, αυτό λέγεται ενσυναίσθηση και τη συναντάς πολύ δύσκολα.

Σκεφτείτε πόσο δύσκολο είναι να τη βρούμε εδώ, που τα συναισθήματά μας είναι παγωμένα και, κυρίως, που οι καρδιές μας είναι πέτρινες.

Μνήμη τρελή

Γιώργου Αλεξανδρή

Πίνακας Γιάννη Τσαρούχη [Νέος σκεπτόμενος, λάδι σε πανί]

Μνήμη τρελή,
μνήμη αδέσποτη του καημού κι απείθαρχη του χρόνου,
υπέκυψες στον πειρασμό, σαν μου 'πε εφηβάκι
και μ' έσμπρωξες παιδί να πλανηθώ,
έφηβος να παλιννοστήσω,
στις παλιές και έρημες των προσδοκιών αφετηρίες
και στις πλημμυρισμένες των ονείρων κοίτες,
τότε που ασυντρόφευτος την αποζητούσα,
ανιχνεύοντας τη μορφή της σ' όλους τους δρόμους