Ο Οδυσσέας συνιστά την κεντρική μορφή της Οδύσσειας και συγχρόνως μία από τις πλέον σύνθετες προσωπικότητες της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, καθώς ο Όμηρος δεν επιδιώκει να αναδείξει έναν ήρωα ο οποίος διακρίνεται αποκλειστικά για τη σωματική του ρώμη και την πολεμική του υπεροχή, αλλά έναν άνθρωπο που κατορθώνει να υπερβαίνει τις αντιξοότητες αξιοποιώντας τη δύναμη του νου, τη διορατικότητα, την ψυχική αντοχή και την ικανότητα να προσαρμόζεται στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της ζωής, γεγονός που αποτυπώνεται ήδη από τον πρώτο στίχο του έπους, όπου χαρακτηρίζεται ως «πολύτροπος», επίθετο το οποίο συμπυκνώνει τη δυνατότητά του να μεταβάλλει τη συμπεριφορά και τη στρατηγική του ανάλογα με τις περιστάσεις, χωρίς ποτέ να χάνει τον τελικό του προσανατολισμό που είναι η επιστροφή στην Ιθάκη και η αποκατάσταση της φυσικής και ηθικής τάξης του οίκου του.
Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες
ΑΛΚΟΟΛΟΥΧΑ ΕΡΩΤΟΤΡΟΠΙΑ
Την Σιμόν γνώρισα στο μαγαζί. Ήταν η μόνη τουρίστρια με την οποία σύναψα ερωτική σχέση. Σε μια πόλη όπου η σεξουαλική απελευθέρωση εκδηλωνόταν με τον όρο καμάκι, κάμακας, καμακώνω, μιας και ήταν παλιό ψαροχώρι με παράδοση στο ψαροντούφεκο, εγώ προσωπικά ήμουν εντελώς εκτός κλίματος του συγκεκριμένου σπoρ. Ναι, το αντιμετώπιζε ο τοπικός πληθυσμός και κυρίως ο ανδρικός στη δεκαετία του ογδόντα σαν άθλημα, επικερδές, απολαυστικό, καταξίωσης και επιμορφωτικό. Πήδηξα τόσες, κοίτα τι σενιάρισα από την μαντάμ, δείχνοντας επιδεικτικά αλυσίδες, δαχτυλίδια, ρουφήγματα, δαγκώματα. Γίναμε και τηλεοπτικό θέαμα της πασοκικής αυριανιστικής ιδεολογίας, το οποίο σύμφωνα με τα ρεπορτάζ διέκοψε η Μαργαρίτα, όχι η Μαργαρώ του Μίκη, αλλά του Ανδρέα. Η φαλλοκρατία στο φιλελεύθερό της υπερβαίνοντας το πατερναλιστικό της. Ο άντρας ο πολλά βαρύς φιγουράρει στις ευρωπαϊκές πίστες με ανοιχτά πουκάμισα διαφημίζοντας το ρωμαλέο τριχωτό στήθος του και με συμπληρωματικό ένδυμα μια φανταχτερή πολύχρωμη κουβανέζικη προδιαγραφών βερμούδα για να την κατεβάζει κι ανεβάζει ταχέως εις κάθε ενδεχόμενη περίπτωση σεξουλιάρικου αναβρασμού εν παραλίας, τουαλέτας, σκοτεινής γωνίας της ντίσκο. Το δασύτριχο μουσκλιάρικο αρρενωπό δέρμα γίνεται το σήμα κατατεθέν της πόλεως στας ευρωπαϊκάς σαλόνια. Saint Nikolas und Greek kamakas, τα αγγλοελληνικά σ' άλλη διάσταση. Καμία σχέση μ' όλα αυτά εγώ προσωπικά. Άλλωστε, break dance, heavy metal και σκυλάδικα μου προκαλούσαν αδιαφορία έστω κι αν ακολουθούσα την έκαστη παρέα στον ανάλογο «ναό» των ξεσαλωμάτων.
Γεώργιος Βιζυηνός
Ο Γεώργιος Βιζυηνός είναι από τους σπουδαιότερους και σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής λογοτεχνίας.
Γεννήθηκε το 1849 στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης.
Το 1872 επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη για να συνεχίσει τις σπουδές του αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να ανταπεξέλθει λόγω οικονομικών δυσκολιών.
Απευθύνεται στον Γεώργιο Χασιώτη ο οποίος ήταν διευθυντής του Ελληνικού Σχολείου και είχε μεσολαβήσει να κάνει την εγγραφή του ως ιεροσπουδαστής στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.
Mary in the Junkyard, Role Model Hermit (AMF, 2026)
Ένα ντεμπούτο που αγγίζει την τελειότητα
Το πρώτο άλμπουμ είναι πάντα η πιο δύσκολη δοκιμασία για ένα συγκρότημα. Έχουμε δει και ακούσει αμέτρητα γκρουπ να δημιουργούν προσδοκίες με τα πρώτα singles ή τα EP τους και να τις διαψεύδουν όταν έρθει η ώρα του μεγάλου βήματος. Οι Mary in the Junkyard, όμως, όχι μόνο ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις, αλλά παραδίδουν έναν δίσκο που δύσκολα θα μπορούσε να είναι πιο ολοκληρωμένος.
Η αυλαία ανοίγει με το Mantra III, ένα υπνωτικό κομμάτι που ισορροπεί ανάμεσα στην ομορφιά και την ανησυχία. Οι κιθάρες κινούνται λιτά, τα κρουστά μοιάζουν να ακολουθούν τη δική τους διαδρομή και η φράση this is yours, babe, you deserve it επαναλαμβάνεται σχεδόν εμμονικά, δημιουργώντας μια αίσθηση που σε τραβάει από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα. Από εκεί και πέρα, οι Mary in the Junkyard χτίζουν έναν κόσμο που σε απορροφά ολοκληρωτικά.
Ο ρόλος των φυλάκων στην Πολιτεία του Πλάτωνα
Εισαγωγή
«Λέγεται πως κάποτε ο Σωκράτης ονειρεύτηκε ότι κρατούσε στα γόνατά του τον νεοσσό ενός κύκνου, που έξαφνα μεγάλωσαν τα φτερά του και πέταξε στους αιθέρες, βγάζοντας κάτι χαρούμενους, δυνατούς ήχους· την επόμενη μέρα τού έφεραν τον Πλάτωνα· τότε εκείνος είπε ότι αυτό είναι το πουλί που είδε στο όνειρό του». (Διογένης Λαέρτιος, Βίοι φιλοσόφων)
Το πότε και πού γεννήθηκε ο Πλάτων δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένο. Πληροφορίες της εποχής μάς παραπέμπουν στο έτος 430/429. Πιθανότερη είναι η χρονολογία 428/427. Ο Διογένης ο Λαέρτιος για τον τόπο γέννησης του Πλάτωνα γράφει: «Σύμφωνα με ορισμένους γεννήθηκε στην Αίγινα, στο σπίτι του Φειδιάδη, γιου του Θάλητα, καθώς αναφέρει ο Φαβωρίνος στην Παντοδαπή ιστορία του, όπου είχαν στείλει τον πατέρα του μαζί με άλλους ως κληρούχο∙ μετά εκείνος γύρισε στην Αθήνα, όταν τους Αθηναίους έδιωξαν οι Λακεδαιμόνιοι που έσπευσαν σε βοήθεια των κατοίκων τής Αίγινας.».
Οπτασία
Γιώργου Αλεξανδρή
αγνάντεψε τα πυκνά των ανθρώπων πηγαινέλα
και κουρασμένος και ασυντρόφευτος ταξιδιώτης
έγειρε και βασίλεψε στο εσπέριο καταφύγιό του,
μοναχικός στις δόξες του και τα λιβανωτά του,
στο σήμερα πειρατής και στο αύριο κουρσάρος.
Το σπίτι μιλάει
Αγαπημένοι μου μικροί φίλοι,
Τούτο το βιβλίο, επέλεξα να το διαβάσω από τον τίτλο του και μόνο. Το σπίτι που μιλάει... αλήθεια ξέρετε εσείς κανένα σπίτι το οποίο να μιλάει; Εγώ δεν έχω υπόψη μου κάποιο και αυτό ήταν κάτι το οποίο με δελέασε. Είχε έρθει η στιγμή να γνωρίσω ένα τέτοιο σπίτι και φυσικά δεν έχασα την ευκαιρία.
Διάβασα το βιβλίο και είμαι έτοιμη να μοιραστώ την όμορφη ιστορία του μαζί σας. Σας προτρέπω να καθίσετε αναπαυτικά γιατί σε πολύ λίγο αρχίζω να σας διηγούμαι όλα όσα αποκόμισα.
Γυναίκες εφευρέτριες ανά τους αιώνες
19ος ΑΙΩΝΑΣ-20ός ΑΙΩΝΑΣ
Κατά τον 19ο αιώνα, εποχή ραγδαίας εκβιομηχάνισης, πολλές γυναίκες ξεπέρασαν τους κοινωνικούς περιορισμούς και κατοχύρωσαν επαναστατικές εφευρέσεις σε διάφορους τομείς, κυρίως όμως στις μεταφορές, την τεχνολογία, τις οικιακές συσκευές και την συσκευασία. Παρόλο το θάρρος τους όμως και την προθυμία τους να ξεπεράσουν τις κοινωνικές συμβάσεις, οι δυσκολίες είναι πολλές και μεγάλες και δυστυχώς συνεχίζονται και τον επόμενο αιώνα, τον 20ό, όπου, αν και η εποχή έχει προχωρήσει, κάποια πράγματα φαίνεται πως μένουν σταθερά στάσιμα.







![Έργο τέχνης της Μαριέττας Παπαγεωργίου [Sea reflections, λάδι σε καμβά] Έργο τέχνης της Μαριέττας Παπαγεωργίου [Sea reflections, λάδι σε καμβά]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCGSDJBFdLyfC88nTYum1UQVfTWWLn6j4C1SYQAA1sJtuCLHjdjBPtV1TACzuwl4bRo6dQ9uNjXSlmx6E-FR70rEpNlP0XzfTofghCSHMsXH0SJ-KEfe4Uir2tyqROA-pQfwlK7qv0A4xiwx2GpWtoE6W1I9nLBPiiACkPdbYkbo6Ypt-kBx-lmCNgZSOn/w320-h320/4.png)




