Η πλεξούδα

Το ποιοτικό θέατρο στο προσκήνιο με το καταπληκτικό βιβλίο της Γαλλίδας συγγραφέως Λετισιά Κολομπανί με τίτλο Η πλεξούδα, που έχει κάνει πολύ δρόμο, έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες και έχει διαβαστεί από τουλάχιστον 10.000.000 αναγνώστες, αν και είμαι σίγουρος ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολλαπλάσιος μα είναι δύσκολο να μετρηθεί. Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει κάποιος άνθρωπος, γυναίκα ή άνδρας, που διάβασε αυτό το βιβλίο και δεν το πρότεινε σε κάποιον άλλο. Αδιανόητο κατά τη γνώμη μου, γι' αυτό και δεν είναι μετρήσιμη η δυναμική του.

Η πλεξούδα είναι ένα πανίσχυρο μήνυμα της γυναίκας προς τη γυναίκα αλλά και προς όλους. Η Λετισιά τόλμησε να το γράψει χωρίς να το κάνει βολικό. Ήθελε να ταρακουνήσει και σωστά έπραξε.

Η ανάστασις

Ο Λέον Τολστόι, ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς της Ρωσίας, έγραψε το έργο Ανάστασις που φιλοξενείται από το θέατρο Νους.

Ο τίτλος είναι μια μικρή απεικόνιση μιας ιστορίας που επιδιώκει λύτρωση από κάποιον που αδίκησε και κάποια που αδικήθηκε.

Κολυμπώντας στον αέρα

Κολυμπώντας στον αέρα σε σκηνοθεσία Λίλλυ Μελεμέ, στο θέατρο 104, σε κείμενο Charlotte Jones με την Πέγκυ Σταθακοπούλου και την Σίλια Γεωργέλου.

Μια παράσταση που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα και είναι βασισμένη σε αληθινά γεγονότα. Μιλάει για τις γυναίκες στον εικοστό αιώνα και συγκεκριμένα στην Αγγλία του 1920.

Δύο γυναίκες, η μία νεαρή, η άλλη πιο ώριμη, κλείνονται άδικα σε ψυχιατρείο όχι επειδή νοσούν αλλά επειδή δεν ταιριάζουν με τα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής τους. Είναι λάθος μια κυρία να καπνίζει πούρα. Δεν είναι σωστό να έχει σχέση με έναν άντρα και πόσο μάλλον όταν εκείνος είναι παντρεμένος.

Η μαγεία της γραφής: Θεατρικό σε τέσσερις πράξεις

Σκηνή πρώτη:

Ένας σπόρος, ένας ξαφνικός τριγμός και βρέθηκα να επιπλέω σ' ένα χλιαρό νερό ενός πρωτόγνωρου τόπου. Άμορφος ακόμα, αλλά ήταν ζεστά και μπορούσα να κοιμάμαι σε μια γαλήνια ησυχία. Δεν ξέρω ούτε θυμάμαι από πού είχα έρθει και ποιος ήταν ο δημιουργός μου. Σίγουρα εκείνος ήξερε τον χρόνο που χρειαζόμουν για να πάρω μια συγκεκριμένη μορφή, έτσι όπως με είχε φαντασθεί στο μυαλό του. Αλλά αυτό στην πορεία ίσως δεν είχε τόσο σημασία για μένα όσο το γιατί, ενώ ήμουν έτοιμο να γεννηθώ, αναβλήθηκε η έξοδός μου προς τον κόσμο. Ένιωθα σαν να έμεινα ένα ξεχασμένο έμβρυο στα αζήτητα. Τότε έπεσα σε νάρκη έως ότου με αναζητήσουν, αν ζω ή πέθανα. Φοβόμουν βέβαια την εγκατάλειψη αλλά αυτό δεν το μοιράστηκα με κανέναν. Απλά έκρυψα το κεφάλι ανάμεσα στα πόδια μου και αποκοιμήθηκα.

Ο θόρυβος

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ο θόρυβος, αυτός ο οξύς και δυνατός

θόρυβος των καιγόμενων δασών

και του εξορυγμένου άνθρακα

με τρελαίνει, καθώς μέσα τους σέρνομαι

χαιρέκακα, κάνοντας το μυαλό μου

να τρέμει σύγκορμο

και τις αναμνήσεις ν' αναζητούν με αγωνία

Είκοσι έξι και μία

Είκοσι έξι και μία. Είναι ένα μεγαλειώδες έργο του Μαξίμ Γκόρκι, ένα δράμα που εξελίσσεται για 26 ψυχές σε έναν φούρνο όπου δουλεύουν ασταμάτητα, χωρίς κανένα μέλλον, καμία ελπίδα, κανένα φως... σε αυτό το αποπνικτικό υπόγειο όπου –θαμμένοι– ζουν μόνο για να δουλεύουν.

Το φως που αναζητούν το βρίσκουν σε ένα όμορφο κορίτσι, την Τάνια, που στα μάτια τους φαντάζει σαν άγγελος που θα τους δώσει την ελπίδα που αναζητούν μάταια.

Αλεξάνδρεια

Μια καταπληκτική παράσταση, μια μεγάλη παραγωγή που έφερε στο θέατρο Παλλάς η εταιρεία ADS48 ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΙΚΕ από τις τόσες που έχει προσφέρει στο ελληνικό θέατρο.

Η Αλεξάνδρεια είναι ένα ιστορικό γεγονός.

Ένα έπος από στιγμές που έζησαν πριν 100 χρόνια περίπου σε ένα μέρος που ενώθηκαν για λίγο διαφορετικοί πολιτισμοί και θρησκείες μα με όνειρα όλοι τους για μια καλύτερη ζωή. Εκεί που οι Έλληνες διέπρεψαν όπως κάνουν όλοι όσοι είναι μακριά από την Ελλάδα.

Χρήστος Βαλαβανίδης

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαΐου 1944. Η φωτογραφία είναι από το πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Καρρέ του έρωτα» (του Κώστα Πρετεντέρη, Αττικό Θέατρο, 1976).

Σε μισώ μέχρι θανάτου

Ο φόνος είναι ένα πιάτο που σερβίρεται καλύτερα κρύο.

Δεν είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που διαβάζω. Το best seller της Αυτό το βιβλίο σκοτώνει, που κυκλοφόρησε το 2025 και πάλι από τις εκδόσεις Μίνωας, το θυμάμαι ακόμη.

Από πού κι ως πού Στερεά Ελλάδα, Ρούμελη, Πρωταπριλιά;

Από πού κι ως πού Στερεά Ελλάδα και Ρούμελη;

Α, ρε, κατακαημένη Ρούμελη τι σου 'μελλε να πάθεις…

Εξηγούμαστε…

Η περιοχή ονομάστηκε Ρούμελη γύρω στο 1100 μ.Χ. εξαιτίας της μεγάλης παραγωγής ζαχαροκάλαμου. Το οποίο ζαχαροκάλαμο μετά από διύλιση μας δίνει την μελάσα. Η οποία μελάσα με την κατάλληλη επεξεργασία μας δίνει το περίφημο ποτό που λέγεται ρούμι. Το οποίο ρούμι πρωτοπαράχθηκε από τους αδερφούς Βακάρδη το 1328 στην ορεινή Ναυπακτία από απόσταξη μελάσας.

Η λέξη ρούμι είναι αρχαιοελληνική και παράγεται από αντιμετάθεση των λέξεων «μη ρου» = όχι ροή, επειδή κατά την απόσταξη δεν έχουμε συνεχή ροή.

Αυτά μέχρι το 1456, χρονιά που οι Οθωμανοί κατέκτησαν την Αθήνα και όλη την Στερεά ανακαλύπτοντας το χρυσορυχείο που λέγεται παραγωγή ρουμιού και αμέσως την βάφτισαν Ρούμελη (Rumeli, από το rum -> ρούμι + ili = επαρχία, η χώρα του ρουμιού, η ρουμοχώρα!).