Ένα μωρό για τρεις

Από το μακρινό 1987 και συγκεκριμένα όταν το σινεμά ήταν μια ευχάριστη, και σε πολλούς από εμάς, απαραίτητη διασκέδαση, μια που η τηλεόραση έπαιζε συνήθως παλιές ταινίες.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Το βίωμα προέρχεται από τον βίο αλλά ορίζεται από τον ψυχισμό. Όταν λέμε πως κάπως διαθέτει ψυχή εννοούμε ότι έχει κουράγια, σθένος και διάθεση για αγώνα ώστε να αυτοεκπληρωθεί. Ο δικός μου εσωτερικός ψυχικός κόσμος διέθετε αυτή την τάση αλλά με μία πολύ σκοτεινή διάθεση, ένα παιδικό πεσιμισμό, μια απαξίωση της καθημερινής ζωής προς τιμή της ύψιστης ζωής, εκείνης που υπερβαίνει τα στενά εγκόσμια και γήινα πεδία για να ανυψωθεί στα μεταθανάτια επουράνια επίπεδα στου υπερφυσικού. Αυτό με οδηγούσε στο να αναζητώ την εκπλήρωση των αξιών και ιδεών ενώ απαξίωνα τις καθημερινές απολαύσεις και οφέλη.

Οι ρήτορες

Οι ρήτορες, σε κείμενο και σκηνοθεσία του Χριστόφορου Χριστοφή, στο Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παίζουν: Βερόνικα Αργέντζη, Δημήτρης Ραφαήλος, Θάνος Τριανταφύλλου. Στο βίντεο ερμηνεύουν: Magnus Pedersen, Κρις Θεοδοροπούλου.

Success story

Success story, στο θέατρο του Νέου Κόσμου, από την ομάδα Κλεψύδρα. Κείμενο Αφροδίτης Φλώρου, σκηνοθεσία Κατερίνας Μπουζάνη.

Ο ανθρώπινος πόνος γίνεται δημόσιο θέαμα στον βωμό της τηλεθέασης και της δημοσιογραφίας. Η απελπισία των άλλων μετατρέπεται σε success story για λίγα likes και μερικά λεπτά δημοσιότητας.

Τρίκαλα: Ιστορίες της πόλης μας

Τα Τρίκαλα είναι από τις αγαπημένες μου πόλεις. Πολλές αναμνήσεις με συνδέουν με την όμορφη πόλη και κάθε φορά που την επισκέπτομαι, νιώθω οικεία, νιώθω αγαλλίαση, νιώθω ευτυχία. Αλήθεια, είναι από τις πόλεις που άνετα θα έμενα για πάντα! Η ιστορία της, η φιλοσοφία της, η αμεσότητά της, η πάντα ανοιχτή αγκαλιά της, η κουλτούρα των ανθρώπων της είναι βέλη στη φαρέτρα της που την κατατάσσουν ψηλά στις προτιμήσεις μου.

Αν την επισκεφτείς, δύσκολα ξεχνάς τα όσα έζησες εντός της, δύσκολα απαγκιστρώνεις το μυαλό σου από τις ομορφιές της. Έχει τόσο πολλά να μοιραστεί μαζί σου που, πραγματικά, θέλει χρόνο και καλή διάθεση για να την περπατήσεις και να οικειοποιηθείς τους θησαυρούς της που, πιστέψτε με, είναι πολλοί.

Όταν έφτασε το βιβλίο στα χέρια μου, η επιλογή να το διαβάσω ήταν μονόδρομος. Άδειασα το μυαλό από περιττές σκέψεις, πήρα ανά χείρας το βιβλίο και ήμουν έτοιμη να βουτήξω στις σελίδες του.

«Να θρέφετε την ψυχή σας», Νάγια Γούγου-Μητροπούλου

Στο σημερινό μας άρθρο φιλοξενούμε την ηθοποιό Νάγια Γούγου-Μητροπούλου σε μια απολαυστική συνέντευξη!

Ας γνωρίσουμε μερικά στοιχεία για την ίδια μέσ' από το καλλιτεχνικό της βιογραφικό:

Είμαι η Νάγια και γεννήθηκα ένα απριλιάτικο πρωινό στην Θεσσαλονίκη. Κάτι πρέπει να είδαν οι μοίρες τότε και με έραναν με τα καλλιτεχνικά τους άνθη. Γραφίστρια κατά βάση, σπουδάστρια υποκριτικής και με ακόρεστη αγάπη στον χορό, ιδιαίτερο τον σύγχρονο με τον οποίο ασχολούμαι. Έχω μεγάλη αδυναμία στον κινηματογράφο και το θέατρο, ιδίως στα μιούζικαλ. Είμαι λάτρης της φωτογραφίας και των ταξιδιών, του καλού φαγητού και της λογοτεχνίας. Η μουσική είναι η απαραίτητη και πιο σταθερή συντροφιά μου παντού και πάντα, ιδίως όταν γράφω μικρές ιστορίες ή ζωγραφίζω.

Το εφήμερο του έρωτα και η αβέβαιη αλήθεια του Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα και άλλα εφήμερα ειδύλλια του Γιάννη Κίντζιου

Η ποιητική συλλογή Ονειρεύτηκα τη Διοτίμα και άλλα εφήμερα ειδύλλια κινείται στον πυρήνα του έρωτα, εκεί όπου η επιθυμία, η μνήμη και η απώλεια συνυπάρχουν σε μια διαρκή κατάσταση έντασης. Πρόκειται για ένα έργο που δεν επιδιώκει να εξιδανικεύσει τον έρωτα αλλά να τον απογυμνώσει, για να αποκαλυφτεί η εύθραυστη, συχνά σκοτεινή, ανθρώπινη πλευρά του.

Φλατ παπούτσια

Το 7ο Φεστιβάλ θεάτρου 2510 νέων δημιουργιών, που φιλοξενεί το θέατρο Brecht 2510, φέρνει μια παράσταση με τίτλο Φλατ παπούτσια που είναι ένα one-woman show με την Μικαέλλα Κάσινου να ερμηνεύει με συνοδεία μουσικής από τον Παναγιώτη Αλεξάνδρου, που ντύνει με τη δημιουργία του επί σκηνής με μουσική και στίχους δικούς του τον θεατρικό μονόλογο της Μικαέλλας.

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Γράμματα σε έναν σμηνίτη: Επιστολές του Ντίνου Χριστιανόπουλου προς τον Κώστα Ευαγγελάτο

Μπροστάρηδες είναι οι ποιητές κι αλίμονό τους αν δεν είναι. Με αυτόν τον στίχο του Άγγελου Σικελιανού θα ξεκινήσω την παρουσίαση του βιβλίου Ντίνος Χριστιανόπουλος, Γράμματα σε έναν σμηνίτη: Επιστολές του Ντίνου Χριστιανόπουλου προς τον Κώστα Ευαγγελάτο.

Το βιβλίο Γράμματα σε έναν σμηνίτη αποτελεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδοτική παρουσία, όχι μόνο επειδή φέρνει στο φως άγνωστες επιστολές του Ντίνου Χριστιανόπουλου προς τον Κώστα Ευαγγελάτο, αλλά κυρίως επειδή αποκαλύπτει μια πιο προσωπική και ανθρώπινη διάσταση του σημαντικού Θεσσαλονικιού ποιητή. Μέσα από την αλληλογραφία αυτή, ο αναγνώστης δεν συναντά απλώς τον δημόσιο λογοτέχνη με την αυστηρή, συχνά αιχμηρή του στάση, αλλά έναν άνθρωπο που επιθυμεί την επικοινωνία, την συντροφικότητα και τη διατήρηση ενός ουσιαστικού δεσμού με έναν νεότερο δημιουργό.

Η σκυτάλη της ελπίδας

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Συναισθήματα σκυταλοδρομίας δίνουν

τρέχουν, βιώνουν αγωνία.

Οδεύουν στη νίκη χωρίς τελειωμό.

Ματώνουν παλάμες πεισματωμένες…

Σκιάζονται οι θεατές από τον εγωισμό τους.