Ξύλινος σταυρός

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Υπομονή, αντοχή, επιμονή, προσμονή, ελπίδα, πίστη…

Λίγα από αυτά, με έναν κόμπο στον λαιμό να μου γίνεται βαρίδι.

Ένας σταυρός για παρηγοριά

όχι χρυσός, μήτε αργυρός

για διαμαντένιος.

Ένας ξύλινος σταυρός, με τα χέρια μου φτιαγμένος.

Επτά νύχτες στη Νάπολη: Γεωγραφικός περίπατος στην αρχαία Παρθενόπη

Una Notte a Napoli[1] τιτλοφορείται το τραγούδι που έγινε γνωστό από το συγκρότημα Pink Martini. Έξι νύχτες στην Ακρόπολη[2] τιτλοφορείται το –μοναδικό ολοκληρωμένο– μυθιστόρημα του Γιώργου Σεφέρη. Τα ανακάτεψα λοιπόν, τα πρόσθεσα και προέκυψε ο τίτλος του περιπάτου. Στη Νάπολη μείναμε όντως επτά νύχτες, αλλά στην Ακρόπολη δεν έχουμε μείνει καμία, ούτε και πρόκειται φαντάζομαι.

Η πρωτεύουσα της περιφέρειας της Καμπανίας είναι γνωστή για τις αρχαιότητές της, την ομώνυμη πίτσα της –την οποία τρώγαμε κάθε μέρα– και τον Αργεντινό ποδοσφαιριστή Ντιέγκο Μαραντόνα! Φωτογραφίες του, ζωγραφιές στους τοίχους και διάφορα άλλα ενθύμια της παρουσίας του εκεί υπάρχουν παντού. Είναι επίσης γνωστή για την Καμόρα, τα κοσμοπολίτικα θέρετρά της –όπως το Κάπρι και το Σορέντο– και την τεράστια υπόγεια πόλη της· τις κατακόμβες, όπως τις λένε.

Εάν η αγάπη είχε πρόσωπο...

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Το σημερινό βιβλίο που θα σας παρουσιάσω –δεν σας το κρύβω– έφτασε στα χέρια μου με έναν τρόπο επεισοδιακό. Ενώ η συγγραφέας του μου έστειλε το βιβλίο της στην αρχική του μορφή, εγώ το παρέλαβα ταλαιπωρημένο και βρεγμένο όμως ήταν τόσο δυνατή η επιθυμία μου να το διαβάσω που τίποτα δεν με σταματούσε, όπως κι αν ήταν οι σελίδες του. Εναπόθεσα το βιβλίο επάνω σε ένα καλοριφέρ για να μπορέσει να στεγνώσει και αφού ήταν σχεδόν λειτουργικό, το πήρα στα χέρια μου για να ταξιδέψω μαζί του.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Εσύ εκεί πίσω απ' τη γραμμή - Όχι δεν κλαίγομαι μήτε διαμαρτύρομαι

Και πέρα απ' τα σύνορα της καρδιά σου εγώ - άλλωστε η πατρική περιουσία

Τα ματοτσίνορα κλειστά κοιτάζουν ουρανό - ήταν ένας βραχνάς για μένα

Και τα δικά σου ανοικτά τον καθρέπτη της ψευτιάς - μια θηλιά που έσφιγγε

Η αναπαράσταση του εθίμου του Κλήδονα από πολιτιστικούς φορείς: Μία λαογραφική προσέγγιση

Εισαγωγή

Ο Κλήδονας αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά λαϊκά μαντικά έθιμα του ελληνικού χώρου, το οποίο τελείται παραδοσιακά την ημέρα του αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Το έθιμο αυτό, συνδεδεμένο με το θερινό ηλιοστάσιο και τη γιορτή του αϊ-Γιάννη του Προδρόμου, αποτελούσε ιστορικά μια μαντική τελετουργία για την αποκάλυψη του μελλοντικού συζύγου. Σήμερα, αν και η πίστη στη μαντική του δύναμη έχει εκλείψει, το έθιμο αναβιώνει δυναμικά σε όλη την Ελλάδα. Τα έθιμα που αποκόπτονται από το αρχικό τους κοινωνικό πλαίσιο δεν εξαφανίζονται, αλλά αποκτούν μια «δεύτερη ζωή», λειτουργώντας πλέον ως φορείς μνήμης και ταυτότητας. Το έθιμο του Κλήδονα, ενώ έχει χάσει την αρχική του λειτουργικότητα ως μαντική διαδικασία, γνωρίζει μια «δεύτερη ζωή» μέσω των πολιτιστικών συλλόγων. Πρόκειται για μια πτυχή διαχείρισης της προσφυγικής πολιτισμικής κληρονομιάς, που απασχολεί την σύγχρονη λαογραφική έρευνα, αποτελώντας τμήμα του γενικότερου ζητήματος της διαχείρισης της κληρονομιάς, υλικής και άυλης, την οποία οι πρόσφυγες έφεραν στις νέες τους πατρίδες.

Το παιδί

Συνέχεια για το Off-Off Athens festival με το έργο Το παιδί του Jon Fosse από την θεατρική ομάδα The defects που αποτελείται από τον Γιώργο Ταλιάνη, τον Κωνσταντίνο Παναγιωτίδη που έχει και χρέη σκηνοθέτη, την Έλσα Θεοχάρη και την Στέφη Κόντου.

Λυσιστράτες

Με την παράσταση, από την Ομάδα χωρίς όνομα, Λυσιστράτες συνεχίζω να παρακολουθώ δημιουργίες από νέους ανθρώπους που επιθυμούν να βρεθούν πάνω σε μια θεατρική σκηνή, κάτι που προσφέρει κάθε χρόνο το θέατρο Επί Κολωνώ με το φεστιβάλ που φιλοξενεί, το Off-Off Athens.

Το Λυσιστράτες είναι μια διασκευή της Λυσιστράτης του Αριστοφάνη, μια κωμωδία που παίζεται σε όλα τα θέατρα του κόσμου ανελλιπώς από το 411 π.Χ. όπου παρουσιάστηκε πρώτη φορά μέχρι σήμερα.

Έλλη Φωτίου

Η Έλλη Φωτίου γεννήθηκε στον Πειραιά στις 30 Σεπτεμβρίου 1939 (το πραγματικό της όνομα είναι Ευαγγελία Τριγωνοπούλου). Στη φωτογραφία, δημοσίευμα του περιοδικού Ντομινό (21/4/1962).

Η παγίδα

The loop

Τι να γράψω γι' αυτό το διαμάντι!

Μια νεαρή βιολόγος, η Έλεν Ρος στέλνεται στη Μοντάνα να βάλει κολάρα σε λύκους που είναι προστατευόμενο είδος. Ένας παλιός γνωστός της, διαζευγμένος πια, είναι προϊστάμενος στην Αμερικανική Υπηρεσία Ιχθύων και Άγριων Ζώων. Παράλληλα, υπάρχει η Υπηρεσία Ζημιών Άγριων Ζώων που τους διευκολύνει όταν χρειάζονται ελικόπτερο.

Διάνεμα

Μοναδικό το βιβλίο της Αλεξίας Κατσικογιάννη, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άνω τελεία. Μοναδικό όπως ξεχωριστό αλλά και μοναδικό όπως φανταστικό και υπέροχο.

Το Διάνεμα είναι μια μικρή συλλογή που αποτελείται από τις νουβέλες Η θεία Σταφίδα, Διάνεμα και Νησί σαν πεταλούδα· όλες τους στο ίδιο, ενιαίο, ύφος δομούν τρεις ιστορίες με οικεία πρόσωπα, αναγνωρίσιμα τριγύρω ή ακόμα και πάνω μας, που τα βλέπουμε [περίεργα ακούγεται το βλέπουμε εδώ αφού εμείς ως αναγνώστες μόνο να τα γνωρίσουμε μπορούμε μέσα από τη μυθοπλάστρια] να βιώνουν μια καθημερινότητα όπως η δική μας –ή περίπου όπως η δική μας– όμως σε άγνωστο χωροχρονικό πλαίσιο· σε τόπους που δεν προσδιορίζονται ή δεν υπάρχουν ή δεν αντιστοιχούν σε κάτι γνώριμο και σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται ή, ακόμα, θα έλεγε κανείς πως είναι διάχρονες περιπτώσεις.