Εισαγωγή
Τα έθιμα αποτελούν παγιωμένους τρόπους έκφρασης και υλοποίησης αντιλήψεων και νοοτροπιών σχετικών με τις θρησκευτικές αντιλήψεις των ανθρώπων. Κατά κανόνα πρόκειται για τελετουργικές μορφές, που συνδέονται με συγκεκριμένες στιγμές κύκλου της ανθρώπινης ζωής, τη γέννηση, τον γάμο και τον θάνατο. Παρόλο που πολλές παραδοσιακές πρακτικές μεταβάλλονται, οι τελετουργίες του κύκλου της ζωής, όπως ο γάμος, αποτελούν ένα δυναμικό πεδίο έρευνας, καθώς υπόκεινται σε συνεχείς εξελίξεις που υπαγορεύονται από την αλλαγή των πολιτισμικών προτύπων.
Ο γάμος στη Μάνη δεν είναι απλώς μια νομική ή θρησκευτική ένωση, αλλά μια κορυφαία κοινωνική στιγμή, που αποκαλείται «χαρά». Οι Μανιάτες δεν τραγουδούσαν και δεν χόρευαν, παρά μονάχα στους γάμους. Ο γάμος λέγεται «χαρά» και είναι πραγματική χαρά, γιατί μόνο στη περίσταση αυτή ο Μανιάτης χορεύει και τραγουδά. Σε παλαιότερα μάλιστα χρόνια, εξαιτίας των εχθροπραξιών, δεν υπήρχε στον τόπο καμία άλλη ευκαιρία ψυχαγωγίας, ούτε πανηγύρια, ούτε καν ονομαστικές εορτές.