Βασιλική Διαμαντή: Ένα παλιό ημερολόγιο, που ήρθε στα χέρια μου, το δέος για έναν μεγάλο, αταίριαστο έρωτα, η αγάπη για τον τόπο μου, η διάθεση να αναδείξω άγνωστες –για τους πολλούς– ιστορικές περιόδους που μάτωσαν την πατρίδα μας.
Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;
Β.Δ.: Είναι τα πνευματικά μου παιδιά. Ο χρόνος δεν αλλοιώνει την αγάπη, αλλά αν ξανάγραφα την ίδια ιστορία δεν θα την έγραφα ποτέ με τον ίδιο τρόπο.












