Μέδουσα

Θα σας πω να κοιτάξετε μέσα μου, και θα δείτε. Κοίταξε, Μέδουσα, κορίτσι και Γοργόνα. Εσύ. Εγώ.

Η Μέδουσα είναι μια μορφή που επανέρχεται στα σκηνικά της παγκόσμιας μυθολογίας, ως άγγελος, δραματική μορφή, ή και τιμωρός. Η γνωστή ιστορία που αγαπήθηκε τόσο ανά τους αιώνες, με την τερατώδη φιγούρα να πρωτοστατεί ως σύμβολο της πληγωμένης θηλυκής αρχής, ως λάβαρο της γυναίκας που πλήττεται απλά και μόνο επειδή είναι γυναίκα.

Η Ασημίνα Ξηρογιάννη για το Η καρδιά της γινόταν ποτάμι

H καρδιά της γινόταν ποτάμι. Eίναι γυναίκα. Είναι γυναίκα που δημιουργεί. Είναι γυναίκα σε έναν σκληρό κόσμο γεμάτο αγριότητα για τη γυναίκα. Είναι ακριβώς ο στίχος που επέλεξα για να γίνει ο τίτλος του νέου μου βιβλίου που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Αυτή η νύχτα μένει

Αυτή η νύχτα μένει, στο Δημοτικό Θέατρο Ολυμπία. Η μεγάλη μουσικοθεατρική παραγωγή του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Αστέριου Πελτέκη, μουσική Σταμάτη Κραουνάκη, από το βιβλίο του συγγραφέα Θάνου Αλεξανδρή.

Ο Παναγιώτης Πετράκης ως κεντρικός άξονας στον ρόλο του Ήρωα με μια πληθώρα ηθοποιών, μουσικών και χορευτών μάς γυρίζουν πίσω στις δεκαετίες του '80 και του '90 όπου τα μπουζούκια και η λάμψη τους ήταν στο φόρτε τους.

Ο ρόλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο

Ο σύγχρονος κόσμος είναι ένας κόσμος που χαρακτηρίζεται από ταχύτατες αλλαγές, εντυπωσιακή ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, παγκοσμιοποίηση, άμεση επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων και των λαών, αλλά ταυτόχρονα και από βαθιές κοινωνικές, ηθικές και πνευματικές κρίσεις, διότι αν και ο άνθρωπος έχει αποκτήσει πρωτοφανείς δυνατότητες να γνωρίζει, να δημιουργεί, να ταξιδεύει και να επικοινωνεί, πολλές φορές αισθάνεται περισσότερο μόνος, ανασφαλής και αποξενωμένος από ποτέ, ενώ την ίδια στιγμή η φτώχεια, η κοινωνική αδικία, οι πόλεμοι, οι διωγμοί, η προσφυγιά, ο ρατσισμός, η εκμετάλλευση του ανθρώπου, η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και η κρίση των αξιών δημιουργούν ένα σύνθετο περιβάλλον μέσα στο οποίο ο άνθρωπος αναζητά απαντήσεις για το νόημα της ζωής και για τον πραγματικό σκοπό της ύπαρξής του.

Η μύτη

Ιδιαίτερο το πρώτο θεατρικό έργο της Ντένυς Μπουζιώτη Η μύτη, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν, αφού δεν πρόκειται για ένα κλασικό θεατρικό σύγγραμμα αλλά για μία διαδραστική αισθητηριακή εμπειρία που συντελείται ομαδικά από όλους τους παρευρισκόμενους.

Η συμμετοχική performance –αν θέλετε να του δώσουμε ένα χαρακτηριστικό– αποτελείται από πέντε επεισόδια, όσες και οι αισθήσεις μας όπου και βασίζεται ενώ αποτελεί και μία κοινωνική σάτιρα με αφορμή μια μεγάλη μύτη.

Η ηρωίδα δεν μοιάζει με κανέναν άλλο κι αυτό είναι το θέμα (της). Έρχεται αντιμέτωπη με το δίλημμα αν θα αλλάξει για να ενσωματωθεί ή αν θα παραμείνει ίδια αλλά διαφέροντας. Αναμνήσεις από έρωτες και σχόλια που έχει δεχτεί διατρέχουν το κείμενο με τον θεατή –συλλειτουργό και συμμέτοχο– ν' αναγνωρίζει σε εκείνη μια τραυματική ιστορία για την εικόνα και την αποδοχή· με το δεύτερο να έχει διττή έννοια αφού αφορά τόσο την κοινωνική αποδοχή όσο και την προσωπική, το να αποδεχτεί το άτομο την εικόνα του.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

ΤΟ ΛΥΣΙΜΟ ΤΟΥ ΓΟΡΔΙΟΥ ΔΕΣΜΟΥ

Τελικά σε συμπεριλαμβάνω σ' αυτή την συλλογή σαν ένα σχισμένο γράμμα, πρώτα καλά και γερά τσαλακωμένο, μέσα στα δυο μου χέρια συμπιεσμένο και μετά με τα πόδια ένα μπαλάκι να το χτυπώ μηχανικά στους τοίχους με καρφωμένο το βλέμμα στον άδειο λευκό σοβά και να προβάλει το μυαλό μου τις εικόνες σου, το στόμα σου στο πέος μου, να θέλεις να το δαγκώσεις και να χύνω στο στόμα σου και καθώς καταπίνεις το σπέρμα μου να τονίζεις πως έχει πολύ στυφή γεύση γιατί πίνω πολλούς καφέδες, στην παραλία πάνω στα βότσαλα στο καταχείμωνο, με κατεβασμένα τα ρούχα να γλειφόμαστε σε στάση γιν-γιάν,

Οι στιγμές μας

Ήρθαν απρόσμενα στα χέρια μου τέσσερα μίνι βιβλία από τη συλλεκτική σειρά Οι στιγμές μας. Τέσσερα βιβλία με περιορισμένες σε έκταση, μα τόσο εύστοχες, λέξεις. Τέσσερα βιβλία με αισθαντικές εικόνες. Τέσσερα βιβλία απλά, κατανοητά και ξέχειλα συνειδητοποίηση.

Πιστεύω στους όμορφους ανθρώπους που συναντιούνται την κατάλληλη στιγμή

Ποια είναι η κατάλληλη στιγμή;

Ποιος την ορίζει;

Πώς την αντιλαμβάνεσαι;

Πώς την αναγνωρίζεις;

Punching the Clown (City Slang, 2026)

Ο Kurt Wagner δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη

Υπάρχουν καλλιτέχνες που όσο περνούν τα χρόνια τόσο περισσότερο φοβάσαι μήπως αρχίσουν να επαναλαμβάνουν τον εαυτό τους. Ο Kurt Wagner όμως, δεν μου δίνει αυτή την εντύπωση. Στο 17ο άλμπουμ των Lambchop, το Punching the Clown, κάνει κάτι που δεν είναι ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο: κοιτάζει πίσω για να προχωρήσει μπροστά. Ανακαλύπτει μια παλιά σκωτσέζικη τεχνική, το lined out singing και την περνά μέσα από το προσωπικό του σύμπαν. Μαζί του ο Andrew Broder, ο Justin Vernon και μια ολόκληρη χορωδία υπό τον Blake Morgan. Και ξαφνικά, κάτι που γεννήθηκε πριν από αιώνες ακούγεται σαν να περίμενε απλώς κάποιον να το ξαναθυμηθεί.

Από πού κι ως πού Στύρα και όρος Όχη;

Από πού κι ως πού Στύρα Ευβοίας;

Μια στείρα στήρα πιάστηκε στα Στύρα.

Τα Στύρα: Χωριό της Εύβοιας που οι ντόπιοι το λένε και «Χωριό».

Η στήρα: Ψάρι της οικογένειας των επινεφιλίδων.

Η στείρα: Αυτή (γυναίκα ή θηλυκό ζώο) που δεν μπορεί να τεκνοποιήσει.

Στυρονήσια: Η αρχαία Αιγιλεία, ένα νησιωτικό σύμπλεγμα στον όρμο των Στύρων, απέναντι από την παραλία των Νέων Στύρων, κάτω από τα Στύρα.

Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί οι κάτοικοι των Στύρων προτιμούν το Στουραΐτης και Στουραΐτισσα από τις άλλες εκδοχές όπως Στύριοι, Στύροι, Στυρομένοι ή Αποστυρωμένοι.

Αυτή η νύχτα μένει

Μια διαφορετική, αναμνησιακή, μουσικοθεατρική παράσταση έκανε τα βήματά της στην όμορφη Θεσσαλονίκη και ήρθε η σειρά της Αθήνας να τη φιλοξενήσει, στο όμορφο θέατρο Ολυμπία, στην καρδιά της πρωτεύουσας. Πρόκειται για το έργο του Θάνου Αλεξανδρή Αυτή η νύχτα μένει που έκανε πράξη το ΚΘΒΕ με σκηνοθέτη και υπεύθυνο για τη θεατρική διασκευή τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Αστέριο Πελτέκη ενώ ο Σταμάτης Κραουνάκης επιμελήθηκε την πρωτότυπη σύνθεση καθώς και την μουσική επιμέλεια της παράστασης.