Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Γιάννη και Νεφέλης Σμίχελη Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες, Λαγνογκριζοβυθίσεις

Ένα βαρύ σέρτικο - Όλα είναι στεγνά και ψήνονται
Στη γειτονιά σου - με την θανατηφόρα επαφή στο κολλώδες φως
Πίσω από την εκκλησία - της πλαστικής λάμψης.
Σε είδα στο παράθυρο - Έτσι μου φαίνονταν οι οικείοι μου.
Και το 'ξερα πως τέλειωσε - Άγγιζαν την ασφάλεια κι όπως η μύγα
Blogger Widgets

Από πού κι ως πού Νάξος;

Έργο τέχνης Θανάση Λάλα [Εndurance of the heart, metal and plexi glass]

Σήμερα θα τριγυρίσουμε στο Αιγαίο, στις Κυκλάδες πιο συγκεκριμένα και μάλιστα στο μεγαλύτερο νησί.


Από πού κι ως πού Νάξος;


Η Νάξος είναι ξεκάθαρα νησί του Δία. Εκεί πέρασε τα παιδικά του χρόνια όταν έφυγε από την Κρήτη που γεννήθηκε, εκεί ανδρώθηκε, εκεί πάνω στο όρος, που προς τιμήν του ονομάστηκε Ζευς, έμαθε να ρίχνει τους κεραυνούς του, εκεί έκανε τις πρώτες μεταμφιέσεις του ως ταύρος, χρυσή βροχή (ναι, τι;), κούκος (μονός σε πολλά ταμπλό), (γιδο)βοσκός, φίδι (κολοβό) και χίλιες δυο ακόμα μεταμφιέσεις για να πλανεύει τις χιλιάδες ερωμένες του.
— Και τότε γιατί δεν το λένε Δία το νησί, θα ρωτήσετε με το δίκιο σας.
Δία το λέγανε!

Οξυπύθμενος αμφορέας συναισθημάτων

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Έργο τέχνης της Φωτεινής Χαμιδιέλη [Resistance]

Σε ένα ποίημα έχει χώρο
άπλετο η αγάπη.
Μιλάει για ταξίδια, για έρωτες
και πάθη.
Πλέκονται εγκώμια για αυτήν.

Ο καραφλομπέκατσος

Ο καραφλομπέκατσος στο θέατρο Olvio, της Λένας Κιτσοπούλου, σε σκηνοθεσία Νατάσας Παπαμιχαήλ, με τον Γιάννη Οικονομίδη [φωτογραφίες συντάκτριας]

Ο καραφλομπέκατσος
στο θέατρο Olvio, της Λένας Κιτσοπούλου, σε σκηνοθεσία Νατάσας Παπαμιχαήλ, με τον Γιάννη Οικονομίδη. Στο πιάνο η Άννα Μακούρινα.

Το να μετακομίσεις σε ένα καινούργιο σπίτι και μάλιστα το δικό σου σπίτι το οποίο έχεις αποκτήσει με κόπο, στερήσεις και χίλια βάσανα, φαντάζει ιδανικό. Όταν όμως αυτό γίνεται μετά από έναν χωρισμό που σε έχει καταρρακώσει δεν είναι και ό,τι καλύτερο.

Maitreya Corso: Μην υποθέτεις τι θα ακούσεις, αλλά να ακούσεις τα πάντα!

Maya Hawke Maitreya Corso

Κατ' αρχάς, ας δούμε ποια είναι η Maya Hawke, που ολόκληρο το όνομά της είναι Maya Ray Thurman Hawke, που είναι ηθοποιός και τραγουδοποιός και είναι η κόρη των ηθοποιών Eathan Hawke και Uma Thurman. Η Maya, ως ηθοποιός, έχει εμφανισθεί στις ταινίες Once Upon a Time in Hollywood (2019), Fear Street Part One: 1994 (2021), Do Revenge (2022), Asteroid City (2023), Maestro (2023) και Wildcat (2023). Ως τραγουδίστρια/τραγουδοποιός –γιατί μ' αυτό θα ασχοληθούμε– έχει κυκλοφορήσει τα albums Blush (2020), Moss (2022) και Chaos Angel (2024).

Πετροβολώντας τον Ληθαίο

Γιώργου Αλεξανδρή

Έργο τέχνης της Ελισάβετ Πρωτοσυγγέλου [έργο μικτής τεχνικής που συμμετείχε στην ατομική της έκθεση Στο άπειρο]

Στης νύχτας τ' ανα­γνώ­σματα,
με μια σαγη­νευ­τική νωχέ­λεια,
λιτα­νεύει των επο­χών το ψίκι,
γητεύει την ομορ­φιά και τη γηθο­σύνη,
σμι­λεύει την αλκή του χρό­νου
και ψηλα­φώ­ντας τις όχθες του,
αυτο­μο­λεί αυτά­ρε­σκα στο φλοί­σβο του

Grotesque

Η σάτιρα, η παρωδία, το μυστήριο πρωταγωνιστούν στην μαύρη κωμωδία με τον τίτλο Grotesque

Η σάτιρα, η παρωδία, το μυστήριο πρωταγωνιστούν στην μαύρη κωμωδία με τον τίτλο Grotesque που φιλοξενείται στον ιδιαίτερο και φιλόξενο χώρο του Τεχνοχώρου Εργοτάξιο στον Άγιο Δημήτριο. Ο χώρος έχει δημιουργηθεί με αγάπη και είναι εμφανές ότι είναι από τους χώρους που προάγουν την τέχνη.

Το έργο είναι μια δημιουργία του Σπύρου Γεωργακόπουλου που έχει αναλάβει και την ευθύνη της σκηνοθεσίας καθώς και της ερμηνείας ως μέλος της θεατρικής ομάδας Της μάνας σου.

Με ένα έξυπνο σατιρικό κείμενο δημιουργείται μια μαύρη κωμωδία-παρωδία που η πρόθεσή της είναι να διασκεδάσει το κοινό με τις υπερβολές και τα άστοχα, πολλές φορές, έργα μυστηρίου αλλά και να εμβαθύνει στην ανθρώπινη ψυχολογία που ζητά συνεχώς επιβεβαίωση ξεχειλίζοντας από απληστία και έπαρση.

Η τελευταία κραυγή

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ψηφιακό έργο Eric Brenner [The sky below the sky]

Από καιρό στον ύπνο μας κυκλοφορούν
αλλόκοσμες σκιές
Στ' αφτιά μας φθάνουν κάποιες στιγμές
αποτρόπαιες ψαλμωδίες
Κανείς κίνδυνος όμως δε φαίνεται,
όταν ξυπνούμε
Τίποτα δε προμηνύει συμφορά

Μπλε σκούρο 05...

Πάνου Μυρμιγγίδη Μπλε σκούρο 05

...μ’ ένα ερώτημα να προκύπτει κοιτάζοντας το εξώφυλλο –ποιο/τι χρώμα είναι αυτό; περί τίνος πρόκειται;– όμως, πολύ γρήγορα ο συγγραφέας της νουβέλας, ο Πάνος Μυρμιγγίδης, φροντίζει να μας εξηγήσει ότι το μπλε σκούρο είναι το χρώμα μιας βαλίτσας και το 05 απλά το νούμερό της σε έναν κατάλογο με βαλίτσες άλλες, άλλων. Σημειολογικά όμως, η αφήγηση δεν ξεκινά με την αναζήτηση μιας βαλίτσας, μα με αυτό που συμβολίζει η βαλίτσα.

Από το πρώτο πρώτο πράγμα που συναντάς στο βιβλίο, μια φράση όπου λέει: Για όλα τα ταξίδια που έχουμε κάνει, αλλά και για όλα αυτά που κάναμε με το μυαλό μας... και μετά λίγο παρακάτω: Για όλους τους έρωτες... Για το ροκ... αλλά και Για την πιο μεγάλη στιγμή των παιδικών μας χρόνων γίνεται σαφές ότι πρόκειται για ένα πόνημα που διαπερνά τις πιο έντονες, άρα και αξιομνημόνευτες, στιγμές ενός ανθρώπου –ας τον πούμε ήρωα– και που, ως τέτοιο, θα κουβαλά πολλή αλήθεια, αναμνήσεις... δηλαδή βίωμα. Το ίδιο προλογικό κείμενο ολοκληρώνεται με ένα κλικ. Ό,τι προλάβουμε, μα η ομιλούσα θεωρεί ότι, από τη στιγμή που αυτό το κλικ γίνεται δημόσιο κτήμα μπαίνοντας σε ένα βιβλίο, το πιθανότερο είναι να ισχύει η καζαντζακική ρήση «Μια αστραπή η ζωή, μα προλαβαίνουμε».

Πάρη Λεβέντη

Δημοσίευμα του περιοδικού Ντομινό (10/6/1961)

Γεννήθηκε στο Φάληρο στις 29/10/1936. Στη φωτογραφία δημοσίευμα του περιοδικού Ντομινό (10/6/1961).