Ο Σιμιγδαλένιος

Πόσα να πεις και να γράψεις για το αγαπημένο βιβλίο του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου που διανύει την 13η έκδοσή του και γιορτάζει αφού συμπληρώνει τα 35 χρόνια παρουσίας ως βιβλίο και ως θεατρικό· ένα ξεχωριστό διήγημα που ξεπερνά τα όρια του παραμυθιού και μαγικά επανέρχεται σε αυτό, πάντα επίκαιρο, πάντα γλυκό, τρυφερό, ένα παραμύθι που σε ταξιδεύει, σε συναρπάζει με έναν διαφορετικό τρόπο απ' ότι άλλο έχεις διαβάσει πριν.

Νίκος Καλογερόπουλος

Γεννήθηκε την 1η Αυγούστου 1953 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Η φωτογραφία είναι από το πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης «Η απεργία» (του Γιώργου Σκούρτη, θέατρο Λουζιτάνια, 1975-1976).

Μόνιτορ

Όταν η είδηση γίνεται όπλο και η αλήθεια βγαίνει εκτός κάδρου

Ο Τάκης Νταλάκος επιστρέφει με το 4ο μυθιστόρημά του. Μετά από τα Τρίλημμα (2019), Μακροβίπερα (2021) και ΝοΜοΦοβία (2024), κατεβάζει τον διακόπτη και μας βάζει μέσα στο σκοτάδι του infotainment. Πρωταγωνιστής ο Κίμων Μελάς. Γόνος εύπορης αθηναϊκής οικογένειας, με εξαίρετη παιδεία και κακές παρέες, μπλεγμένος για τα καλά εκεί που ο Νταλάκος έχει στήσει τον δικό του ομφαλό της γης. Στην Κυψέλη.

Ειρήνη

Ειρήνη του Αριστοφάνη, σε σύλληψη και σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, τραγούδια Φοίβου Δεληβοριά και μια πλειάδα ηθοποιών σε μια παράσταση γεμάτη μουσική, τραγούδι, χορό και αυτό το ιδιαίτερο χιούμορ που χαρακτηρίζει τα αριστοφανικά έργα.

Ηρακλής μαινόμενος

Ένα πολύ ιδιαίτερο έργο που με έκανε να ταξιδέψω περίπου 100 χιλιόμετρα για να το παρακολουθήσω και δεν το μετάνιωσα ούτε μια στιγμή είναι το Ηρακλής μαινόμενος, μία δημιουργία του συνθέτη Δημήτρη Μαραμή που παντρεύει το κλασικό έργο του Ευριπίδη καθώς και την τραγωδία Hercules Furens του Σενέκα σε μια rock opera κάνοντας μια ξεχωριστή εκτέλεση του κλασικού με μοντέρνους ρυθμούς που διατηρούν τον τελετουργικό χαρακτήρα του έργου αλλά η μουσική τού δίνει μια νέα πνοή διαμορφώνοντας ένα έργο που αγγίζει και το πιο νεανικό κοινό.

Δανεική αιωνιότητα

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Φταίει που φοβάμαι και

αρνούμαι να αποδεχθώ την απώλεια.

Φταίει που μαθαίνει

κανείς να ζει με αυτήν.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

9

Σκουλήκι σέρνεται,

την πεταλούδα του με ροκανίδια,

διαβρωμένου απ' τα τρωκτικά

της πλήξης σώματος,

ταΐζει

μέσα στην μούχλα την

φτερουγίζει,

με καραμελωμένη αίσθηση

τα φτερά της ποτίζει

και με διαίσθηση ανυπάκουη

μπρος σε ιπποπόταμους καπνισμένους

Καλά! Ευχαριστώ! και Μαρία Τ.: Μια ιστορία ζωής

Το 4ο Be-Hive Theatre Festival 2026 στο θέατρο Δρόμος είναι μια ευχάριστη αρχή εν όψει υποχρεώσεων για την νέα θεατρική περίοδο που διανύουμε.

Δύο παραστάσεις την ίδια μέρα, μικρές σε διάρκεια αλλά ιδιαιτέρως περιεκτικές στο νόημα που θέλουν να αποδώσουν.

Η νύχτα είναι επίσης ένας ήλιος

Μα ποιος είναι αυτός ο Έλληνας με το εξωτικό όνομα; Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα όταν ήρθε στα χέρια μου η ποιητική συλλογή του Ίντρι Ντραγκόι Η νύχτα είναι επίσης ένας ήλιος, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν. Δεν αναφέρει την ηλικία του όμως στη φωτογραφία δείχνει πολύ νέος κι εξάλλου αυτό είναι το πρώτο βιβλίο που εκδίδει, οπότε θεωρώ ότι θα διαβάσω κάτι από «νέο αίμα» που πάντα ασκεί μια γοητεία πάνω μου ενώ κρατάω σε μια γωνιά του μυαλού ότι κάθε τρόπος έκφρασης προχωρά από τους νέους.

Πράγματι, πρόκειται για αντισυμβατικό δημιουργό, μην πω αναρχικό. Ένας τύπος που δρα έξω από το κουτί, απελευθερωμένος από κάθε μέτρο, σχήμα, είδος, νόρμα... άρα ένας απολύτως ελεύθερος ποιητής που λατρεύει τους μοντέρνους, παλαβούς στίχους οι οποίοι, ειδικά για την περίπτωσή του, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ασύστοιχοι [δικός μου ο όρος].

Γιάννης Πανταζής: Μια πολιτιστική Οδύσσεια

Ο Γιάννης Πανταζής πιστεύει πως ο προορισμός του ανθρώπου και η κατάκτηση της ευδαιμονίας συνίσταται σε δυο πράγματα: πρώτον να ταξιδέψει και δεύτερον να βρει ένα μέρος που να θέλει να ζει.

Δεν χρησιμοποίησα τυχαία τη λέξη «ευδαιμονία». Ο Γιάννης έχει πάθος με τη γλώσσα, τη μυθολογία και τη μουσική της Ελλάδας και τους συμβολισμούς που πηγάζουν και βλασταίνουν μέσα από όλα αυτά. Από παιδάκι ιχνηλατεί στο άπειρο σύμπαν του ελληνικού μύθου, ακολουθώντας τον ήρωά του, τον Οδυσσέα, ταξιδεύοντας το δικό του υπαρξιακό, συναισθηματικό και μουσικό ταξίδι προς τον προσωπικό του μύθο.

Κυρίες, κύριοι, ο Γιάννης Πανταζής: οργανοποιός και οργανοπαίκτης μουσικών οργάνων, συνθέτης ήχων αρχέγονων που μιλάνε στην ψυχή, αναζητητής του μύθου και της α-λήθειας του, ταξιδευτής που ακολουθεί την «οδό της ουσίας» –όπως λέει ο ίδιος όταν αναφέρεται στον Οδυσσέα– είναι ο άνθρωπος, που μέσα από τις πολυποίκιλες δράσεις του, έχει πετύχει κάτι πολύ σπάνιο για τους πολλούς: να ζει ευ-δαίμων.