Αλήθεια σου λέω ψέματα

Μια εξαιρετική κωμωδία από την πένα του εξαιρετικού Αντώνη Καλομοιρακή που, μετά τον πολύ καλό Καταπληκτικό καταθλιπτικό, σκηνοθετεί και παίζει το Αλήθεια σου λέω ψέματα μαζί με τους Μάριο Μαριόλο, Εύη Κολιούλη, Τερέζα Καζιτόρη, Βασίλη Θελούρα και τον Νίκο Παντελίδη στο θέατρο Άλφα.

Το απομεινάρι της ανάσας

Η σημερινή ιστορία είναι κομμένη στα δύο. Μάλλον, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, μάλλον στα τρία είναι κομμένη. Ένα μέρος της βρίσκεται καταχωνιασμένο στην Κρήτη του 1972, ένα άλλο το κρατά στα χέρια της η Αρετή και ένα ακόμα βρίσκεται σε απαγορευμένα χέρια.

Deadlift: Άρση θανάτου

Το νέο έργο της Βαλερίας Δημητριάδου με τίτλο Deadlift ακροβατεί ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα.

Στο όμορφο θέατρο Εμπορικόν, που φιλοξενεί αυτό το έργο, με ένα επιτελείο από πολύ γνωστούς και έμπειρους ηθοποιούς αρχής γενομένης από την πάντα εξαιρετική Μυρτώ Αλικάκη και τους Βαγγέλη Αμπατζή, Κωνσταντίνο Κάππα, Γιώργο Κορομπίλη, Αλέξανδρο Μαυρόπουλο, Γιώργο Πυρπασόπουλο, Μαριάμ Ρουχάτζε και Αρετή Τίλη.

Η συγγραφέας παίρνει πάνω της όλη την παράσταση αφού, εκτός από το κείμενο, σκηνοθετεί και έχει αναλάβει και την μουσική επιμέλεια.

Restart

Μια επανεκκίνηση είναι μια εσωτερική ανάγκη που πολλές φορές πρέπει να γίνει αλλά σπανίως γίνεται.

Αυτός είναι και ο τίτλος της παράστασης Restart που φιλοξενείται στο νέο θέατρο-στολίδι Συγγρού 33, σε κείμενο των Sébastien Azzopardi και Sacha Danino και σκηνοθεσία από την Βάνα Πεφάνη, με τους Πέτρο Λαγούτη, Αντιγόνη Δρακουλάκη, Κατερίνα Μάντζιου, Βασίλη Αφεντούλη, Ιάσονα Παπαματθαίου και την Αριάδνη Δάρρα.

El Funcionario

Ένα εντελώς διαφορετικό βιβλίο.

Ένα ξεκούραστο ανάγνωσμα που, αν και σε μερικά σημεία με έβαλε σε σκέψεις και με προβλημάτισε, ωστόσο, είναι γραμμένο με τόσο χιούμορ που δεν ήταν και λίγες οι φορές που έκλαιγα από τα γέλια.

Διονύσης Χαριτόπουλος

Τιμής ένεκεν

Αύγουστος 2022

Στο ιστορικό Μικρό Χωριό της Ευρυτανίας, στον τόπο από όπου καταγόταν και έζησε τα τελευταία χρόνια ο σημαντικός Διονύσης Χαριτόπουλος, είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά. Είναι ξεχωριστή στιγμή για έναν αναγνώστη να συνδεθεί και με την φυσική παρουσία με τον συγγραφέα που τον προβλημάτισε, τον ταξίδεψε, τον δίδαξε, τον έκανε να ονειρεύεται.

Η Κατερίνα Γαλιάτσου και Το αύριο είναι χθες

Η δημιουργική γραφή είναι για εμένα ένας τρόπος έκφρασης. Ο δικός μου τρόπος έκφρασης.

Αποτελεί ένα ελεύθερο, ήσυχο και αχανές πεδίο, όπου μπορώ με ησυχία να κάνω τις σκέψεις μου λέξεις και να τις αποτυπώσω στο χαρτί. Μέσα από τις κινήσεις των δακτύλων μου, διοχετεύω ό,τι συμβαίνει (ή έχει συμβεί) στο σώμα μου και το μεταμορφώνω σε κάτι απτό, πραγματικό, βιωμένο. Με αυτόν τον τρόπο, το καταλαβαίνω καλύτερα, του δίνω μορφή – ζωή σε ένα χώρο που δεν είναι το μυαλό μου, αλλά κάτι που μπορώ να αγγίξω, να δω, να μυρίσω, να μοιραστώ. Όσο η διαδικασία της γραφής προχωρά, ανοίγεται περισσότερος χώρος ώστε να το μεταμορφώσω, να το ξαναβιώσω, να το αλλάξω, να του δώσω νέο νόημα, αξία και ύπαρξη.

Οικογένεια Άνταμς

Οικογένεια Άνταμς: Το μιούζικαλ, των Μάρσαλ Μπρίκμαν, Ροκ Έλις, Άντριου Λίπα στο θέατρο Βέμπο, σε σκηνοθεσία Θέμις Μαρσέλλου, με έναν πολυμελή θίασο και ζωντανή μουσική.

Μαύρη, μουσική κωμωδία που κρατάει τον θεατή σε εύθυμη διάθεση από την αρχή ως το τέλος.

Όλοι –μα όλοι!– εξαιρετικοί.

Ανάταση

Χρήστου Ντικμπασάνη

Κάνε επιτέλους την κίνηση

κι ας είναι αυτή η ύστατη προσπάθεια

να γίνουμε οι θριαμβευτές άποικοι

της αυγής κάποιου άλλου πλανήτη

Ενός εξωπλανήτη που τριγυρίζει ακούραστα

κάποιο άγνωστο αστέρι

και το Σύμπαν σχίζει σε δυο κομμάτια

Από πού κι ως πού Δεκελεία, Αφίδνες, Τατόι;

Σήμερα θα μιλήσουμε για έναν ξεφτιλισμένο βασιλιά!

Έναν σαρδανάπαλο, σεξοπορνοδιαστροφικό, γεροσάτιρο που στην ιστορία έμεινε σαν ήρωας και σοφός βασιλιάς.

Από την αρχή φαινόταν τι κουμάσι ήταν (όταν, κάπου στη Νάξο, είπε στην Αριάδνη ότι πετάγεται ως το περίπτερο για τσιγάρα και δεν γύρισε ποτέ) αλλά όσο γερνούσε επιβεβαίωνε την ξεφτίλα του.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή και η αρχή ονομάζεται Ωραία Ελένη.

Κι επειδή η ομορφιά δεν φέρνει πάντα ευτυχία, αντιθέτως συνήθως φέρνει δυστυχία, η ωραιοτέρα των Θεών, η Αφροδίτη, άφριζε από το κακό της κάθε φορά που ο μαγικός της καθρέφτης στην ερώτηση «Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ποια είναι η ομορφότερη;» απαντούσε: «Η Ελένη!».