Αν σας αρέσουν οι ιστορίες εποχής ή η ατμοσφαιρική Βενετία ή τα αστυνομικά μυθιστορήματα, ένα από αυτά ή και όλα, τότε το βιβλίο του Θάνου Κονδύλη Το ματωμένο φεγγάρι της Βενετίας, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ίαμβος, ίσως είναι για εσάς.
Στην υπόθεση, βρισκόμαστε στη Βενετία του 15ου αιώνα όπου γνωρίζουμε την οικογένεια ενός Ελληνο-βενετού αστυνόμου, του Ζαν Λε Κερ, με γαλλικές ρίζες [καλά το υποψιαστήκατε] ο οποίος αναλαμβάνει να διαλευκάνει τον φόνο μιας ιερόδουλης. Μάλιστα, έχει ένα πολύ ισχυρό κίνητρο να τα καταφέρει καθώς έτσι θα προαχθεί σε επιθεωρητής παρά το νεαρό της ηλικίας του.
Ο απροσδόκητος έρωτας, που θα ζήσει με μια Βενετσιάνα, θα περιπλέξει τα πράγματα ενώ οι φόνοι γυναικών, που εργάζονται σε οίκους ανοχής, συνεχίζονται αυξάνοντας τα θύματα μέρα με τη μέρα και δομώντας ένα προφίλ για τον δολοφόνο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Ο χρόνος είναι περιορισμένος και, παράλληλα, ο τελευταίος αρχίζει να του στέλνει ανυπόγραφες επιστολές.
Φανταστείτε το πλαίσιο: Βενετία, μια πόλη όπου όλοι περπατούν ή μετακινούνται με άλογα ή γόνδολες και μια εποχή που δεν υπάρχουν δακτυλικά αποτυπώματα ή άλλα τέτοια εργαλεία που έφερε η πρόοδος αιώνες αργότερα – μη μιλήσουμε για DNA. Δεν υπάρχουν κάμερες, ούτε φωτογραφικές μηχανές... δεν υπάρχει καν τυπογραφία. Τα λιγοστά βιβλία που κυκλοφορούν είναι είδη πολυτελείας, αντιγράφονται από επαγγελματίες χειρόγραφα και είναι για λίγους αφού οι περισσότεροι δεν ξέρουν να διαβάσουν ή επειδή κοστίζουν πολύ ακριβά. Επίσης, φανταστείτε τις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής, τον κοινωνικό ιστό, τις συνήθειες...
Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ένας επιθεωρητής έχει περιορισμένα «εργαλεία» δουλειάς πόσο μάλλον που είναι πολύ μικρός ηλικιακά για μια τέτοια θέση, που σχετίζεται με μία νεαρή γυναίκα χωρίς ταμπού και που πρέπει να ολοκληρώσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τις έρευνές του καθώς πιέζεται χρονικά ενώ και η ίδια η φύση των ερευνών με τα «σπίτια» και τις κακόφημες συνοικίες είναι από μόνη της μια πρόκληση.
Με όλα αυτά τα «εφόδια», ο Θάνος Κονδύλης σκαρώνει μια ατμοσφαιρική αστυνομική περιήγηση στην υγρή Βενετία προσφέροντάς μας μια ιστορία εποχής. Το βιβλίο διαβάζεται εύκολα και γρήγορα παρά τον όγκο του καθώς δεν υπάρχει πολυπλοκότητα ή πολυπροσωπία. (Αν και το τελευταίο δεν σημαίνει ότι δεν εμφανίζονται αρκετά πρόσωπα· εμφανίζονται αρκετοί όμως όλα είναι ξεκάθαρα και εύγλωττα και δεν τίθεται ζήτημα σύγχυσης.)
