Σπασμένη κιθάρα

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Σαν ξεκούρδιστη κιθάρα…

Αυτό νιώθω…

Τη θυμήθηκα σπασμένη.

Έξι χορδές διαλυμένες.

Θέλουν να τραγουδήσουν στον ρυθμό της αγάπης.

Μα δεν συμφωνούν όλες.

Πώς ξεγελάς τον κόσμο, άραγε; Όπως αυτές…

Με ένα ψεύτικο χαμόγελο!

Υψώνεις τον λεπτό ερωτικό από μικρές φλεβίτσες λαιμό σου

και δημιουργείς παραισθήσεις.

Φαντασιώσεις στην κάθε ζωντανή γυμνή γυνή.

Σαν μια κιθάρα παίζεις τη μουσική που ονειρεύονται όλες…

Κι έπειτα, γονυπετείς παραδίδονται στη γοητεία σου.

Σαγηνεύεις, σκορπώντας τον πόθο, με χορδές που σπάνε.

Δεν αντέχουν το ψέμα…

Θέλουν αγάπη κι αυτές.

Όχι, δεν θα τη φτιάξω ξανά.

Θα την αφήσω να επιζήσει

χωρίς να υποφέρει…

Αν ξαναπέσει στα χέρια σου

θα λαχτίσει.

Εξαιτίας σου δεν θα ακουστούν ξανά

οι νότες με πάθος και αρμονία.

Με ένα κρασί για συντροφιά

θα την κρατώ στην αγκαλιά

μη νιώσει πάλι μοναξιά.

Βλέπεις, δεν το αξίζεις.

🌺

Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε πίνακα του Juliano Mazzuchini [Canto]