Η ιστοριούλα αυτή μοιάζει σαν μια φαρσοκωμωδία, μπόλικη γκροτέσκα κατάσταση, ένας τραγέλαφος παρακμιακής ατμόσφαιρας. Η εισαγωγική σκηνή μας βρίσκει χώρια, ο καθένας στο σπίτι του να ερεθίζει ο ένας την άλλη με τηλεφωνικό σεξ, ναι –κυριολεκτικά ήταν μία από τις συναντήσεις στα τύφλα– και να ερχόμαστε σε οργασμό.. Βέβαια η προεργασία ήταν μια γερή ποιητική δόση με χαριτωμένα και αισθαντικά ποιήματα απέναντι στα δικά μου στοχαστικά και καταγγελτικά, που προμήνυαν, αν μη τι άλλο, μια πολύ ενδιαφέρουσα περιπέτεια. Πάντως η θεατρικότητα διέπρεψε σε αυτή την περίπτωση. Δεύτερη σκηνή στα ΚΤΕΛ να με περιμένει και να συναντιόμαστε για πρώτη φορά, έχοντας εκείνη ένα βλέμμα κατάθλιψης, όλα τα χαρακτηριστικά του προσώπου προς τα κάτω, χείλη, γωνίες των ματιών, μάγουλα και ζάρες μετώπου στον κατήφορο της ψυχικής διάθεσης, ενώ εγώ χαμογελαστός και γεμάτος περιέργεια να την παρατηρώ, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μου την εκπεφρασμένη μειωτική εκτίμησή της για την ομορφιά της μετά από το πέρας ενός τηλεφωνικού αυνανισμού. Ναι, όταν την πρωτογνώρισα φάνταζε σαν μια γκρίζα αιθέρια ύπαρξη, σαν νυχτοπούλι, αλλά ήταν μια αυταπάτη, γιατί αργότερα εκδήλωσε καθαρά και ξάστερα μια αλεπουδίσια συμπεριφορά, η οποία κατόπιν μετεξελίχθηκε σε νυχτερίδας. Ένιωθα πως είχα την αποστολή της απελευθέρωσής της από τις σκοτεινές δυνάμεις της μαγείας, εντελώς παραμυθένια σκέψη, μιας και είχε να κάνει η κατάθλιψη της με την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα που αναζητούσε διέξοδο και σ' αυτές τις περιπτώσεις ένας κόπανος λύνει τα μάγια του φαλλοκρατικού περιγύρου της, καλή ώρα ο υποφαινόμενος, και την πληρώνει κι από πάνω. Όμως πια ήμουνα τόσο καλά εκπαιδευμένος από τους προηγούμενους τοξικοέρωτες ώστε να διαθέτω την απαραίτητη ψυχραιμία απέναντι στην κατάθλιψη γνωρίζοντας πως αν και μ' έσπρωχνε αυτή ως αφορμή δεν ήταν και η αιτία. Αντίθετα ήθελα να ξεφύγω από ένα φαύλο κύκλο και βυθίστηκα ακόμα σε πιο σκοτεινό λαβύρινθο έτσι ώστε να βρω το νήμα της προσωπικής μου αλήθειας. Προς το παρόν, στην αρχή ήμασταν υποτίθεται πολύ ερωτευμένοι, αγόραζε ο ένας στον άλλο δώρα, είχαμε και οι δύο έφεση στον στοματικό έρωτα, διαβάζαμε μαζί ενώ συνουσιαζόμασταν, συγγράφαμε ποιήματα, διαλόγους, μάλιστα είχαμε δοκιμάσει διάφορα παιχνίδια, όπως εκείνο όπου με τη χρήση προκαθορισμένων λέξεων δημιουργούσαμε μικρά στιχουργήματα, όμως στα δύσκολα φαίνεται ο άνθρωπος και εκείνη ως κόρη καλής αστικής οικογενείας στα δικά μου ζόρια μου πέταξε το κοινότυπο, δεν θέλω να μείνω μαζί σου γιατί δεν βγάζεις αρκετά για κοινό βίο, λες και δεν έχουμε ισότητα ώστε ο καθένας να αναλαμβάνει τις ευθύνες του εαυτού του. Τέλος πάντων. Γενικά αυτό το κορίτσι έβγαζε πολλά κουλά, για τα οποία εκ των υστέρων αποδεικνυόταν πως άλλα είχε στο μυαλό της και λόγω ανασφαλειών και ψευδαισθήσεων τα σερβίριζε επικαλυμμένα έως διαστρεβλωμένα. Είναι μια ανάμνηση όλο γλυκανάλατη γεύση, ένα υφάλμυρο υγρό έτρεχε από την ύπαρξή της.
Copyright © Γιάννης Σμίχελης All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Η συλλογή Δεύτερη φωνή II που περιέχει τα βιβλία Δηλήδονες του Γιάννη Σμίχελη και Λαγνογκριζοβυθίσεις της Νεφέλης Σμίχελη, που δημοσιεύθηκαν τμηματικά από τις 4 Μαρτίου 2026, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις koukidaki. ISBN: 978-618-88274-0-0
Ξεκινήστε από την αρχή. Συνεχίστε στο επόμενο στις 2 Αυγούστου!
