Πρόκειται για μία νουβέλα φαντασίας, που θα διαβάσετε απνευστί, και αφορά την ιστορία του κόσμου, από τη γέννησή του ως το μακρινό μέλλον μέσω της Δευτέρας παρουσίας. Συγκεκριμένα, ένας μετάνθρωπος, που δεν κατονομάζεται, αφήνει σε εμάς ένα γράμμα-μαρτυρία όπου μας μιλάει για όσα έγιναν χιλιάδες έτη μετά από τους δικούς μας χρόνους σπάζοντας τους νόμους του χρόνου – όπως εμείς τον γνωρίζουμε και τον ορίζουμε. Η νέα αποκάλυψη δεν μοιάζει με καμία άλλη ήδη γνωστή μας ενώ οι άνθρωποι, σε αυτή την τόσο μακρινή εποχή, έχουν εξελιχθεί υπερβολικά νικώντας κάθε νόμο της φύσης προς όφελός τους εκτός από έναν: τον θάνατο. Ως εκ τούτου, όταν εμφανίζεται ο Ιησούς κληροδοτώντας τους την επιθυμία του, δηλαδή: Άνθρωποι, αναστήστε εσείς όλους τους νεκρούς προγόνους σας και θα σας χαρίσω την αθανασία, ξεκινά η μέγιστη επιχείρηση επαναπροσδιορισμού τους όπως και η αναβίωση του χριστιανισμού και των μυστηρίων. Το κατόρθωμα όμως δείχνει άπιαστο για πλήθος λόγων, που θα βρείτε στο πόνημα αλλά δεν θα σας αναφέρω, και ο χρόνος πλησιάζει στο τέλος του. Η απομάκρυνση από αυτό τον στόχο, με την αξιωματική δυσκολία, αυξάνει τις εντάσεις κι έτσι ξεσπά η επανάσταση.
Για να εξάψω το ενδιαφέρον σας, κι ενώ θα αναρωτιέστε ποια είναι η εσχάτη παρουσία, αφήνω παρακάτω μερικά ερωτήματα:
Ποια η συμβολή των χρωμάτων;
Ποια η συμβολή του Δία, του θεού των θεών;
Ποια η συμβολή του Έρωτα;
Τι θα γινόταν/γίνει άραγε στη Δευτέρα παρουσία;
Τι θα γινόταν/γίνει στην αθανασία;
Υπάρχουν πολλά σημεία να σταθείς σε αυτό το βιβλίο. Καταρχάς, αν περιμένεις κάτι τετριμμένο τότε θα δεις με χαρά ότι δεν είναι. Η επιστολή που στέλνεται/φτάνει από το απώτατο μέλλον στην εποχή μας και περιέχει μια ιστορία από το παρελθόν του γράφοντα, δηλαδή την ιστορία του ανθρώπου για το μέλλον του, είναι επίσης πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση· πόσο δε μάλλον που η συνθήκη προσομοιάζει με την Αποκάλυψη του Ιωάννη. Το πιο ενδιαφέρον όμως, κατά τη γνώμη μου, είναι η αποτύπωση επί χάρτου της αθανασίας, όπως την δίνει ο συγγραφέας που από τη μια σε ξαφνιάζει από τις ιδιαιτερότητές της και από την άλλη δεν μπορείς παρά να συμφωνήσεις με αυτές.
Η αθανασία δεν έχει ανάγκη από φλόγα, μόνο ακινησία και στασιμότητα.
Ακολούθως, το κείμενο περιέχει ποικίλα στοιχεία: από θεολογία και φιλοσοφία ως μεταφυσική και μυθολογία, όλα μαζί σε ένα κράμα επανασύστασης και νέας ματιάς υπό το επιστημονικό πρίσμα. Σε αυτό το επίπεδο, αναρωτήθηκα αν αυτό το γράμμα, που αποτελεί το περιεχόμενο της νουβέλας, έχει ως σκοπό του τη συμμόρφωση, την ενημέρωση, την κατανόηση, τη γνώση ή τον παραδειγματισμό μας και κατέληξα πως φτάνει σε εμάς ώστε να κοιτάξουμε τα λάθη μας, με την ελπίδα ότι θα τα διορθώσουμε, δηλαδή δεν θα τα κάνουμε, ώστε να υπάρξει ένας καλύτερος κόσμος και για τον μετάνθρωπο που μας το παρέδωσε.(!;) Αναζητώντας, λοιπόν, το νόημα μιας τέτοιας χειρονομίας, βρήκα και το μέγιστο κέρδος από τούτη την ανάγνωση, κατ' εμέ. Εκεί προς το τέλος της νουβέλας, ο συγγραφέας μάς δίνει μία εντυπωσιακή απάντηση στο ερώτημα: ζωή όπως την ξέρουμε ή αθανασία; Ο Γριβέας μας δείχνει την αξία της ανθρώπινης ζωής, την μέγιστη αξία που έχει, και την τελειότητά της παρά το ατέλειο της δομής της και χωρίς να αναφερθεί πουθενά κάτι τέτοιο, παρά προκύπτοντας μέσα από την εμπειρία του βιβλίου.
Έχετε κάτι που για χάρη του αξίζει να πεθάνετε. Έχετε την πεμπτουσία της ζωής. Τον έρωτα και την αγάπη!
Είναι μια άποψη και ένα λογοτεχνικό εγχείρημα φαντασίας που αξίζει την προσοχή μας. Αφήνει απόηχο και γεννά ιδέες, οπτικές... και πολύ γόνιμη συζήτηση.
Παρότι κέρδισαν την αθανασία, είναι πράγματι ζωντανοί;
