Την Ευαγγελία Πέτρου την γνωρίσαμε στο Για να σε συναντήσω, το πρώτο της μυθιστόρημα που επίσης κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Έξη όπως και ο Πέτρινος δρόμος.
Στο προκείμενο, θα γνωρίσουμε τη Βασιλική, μια νέα κοπέλα που ενώ ζει τον πρώτο της έρωτα στην αγκαλιά ενός νέου που έχει τα ίδια αισθήματα προς εκείνη, βρίσκεται αναπάντεχα μέσα σε έναν στρόβιλο κακίας και βίας. Από μια κακή στιγμή, χωρίς να έχει φταίξει η ίδια σε κάτι, θα ξεκινήσει ο Γολγοθάς της, στο πλαίσιο του οποίου θα χάσει ό,τι πολύτιμο έχει κι ό,τι αγάπησε περισσότερο. Καθώς η λέξη «φόνισσα» θα ηχεί στα αφτιά της, θα κληθεί να βιώσει πολύ μεγάλες απώλειες, λαχτάρες, κακοποίηση και άλλες συμφορές. Θα κληθεί να βαδίσει τον πέτρινο δρόμο που της επιφύλασσε η Μοίρα της προσπαθώντας, με νύχια και με δόντια, να βρει κουράγιο και δύναμη για να συνεχίσει.
Πρόκειται για κοινωνικό δράμα που διαδραματίζεται, κατά κύριο λόγο, στην ελληνική επαρχία της δεκαετίας του '60 –Καρύταινα, Δημητσάνα, Γιάννενα– αν και το Κένσινγκτον είναι ένα μέρος που, επίσης, θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην υπόθεση.
Άραγε, πόση δυστυχία αντέχει κανείς; Πόσα χτυπήματα; Μία τόσο νέα γυναίκα, πώς θα συνεχίσει παρακάτω; Πόση δύναμη πρέπει να αντλήσει; Θα μείνει η ελπίδα ζωντανή;
Η ζωή θέλει κουράγιο και η αγάπη δύναμη.
Γλυκό βιβλίο κι αγαπησιάρικο, με τη γλύκα του πρώτου έρωτα να πρωτοστατεί και να κυριαρχεί, όπως και το συναίσθημα της οικογένειας, της θαλπωρής και της ζεστασιάς, παρά τους εγκληματίες που συναντάμε διαβάζοντας και τις απάνθρωπες πράξεις που συμβαίνουν στην ιστόρηση.
Η όμορφη ροή της αφήγησης βοηθά πάρα πολύ. Θεωρητικά είναι γρήγορο· η συγγραφέας θα μπορούσε να το απλώσει περισσότερο όμως αυτή η δομή εξυπηρετεί στον παλμό του.
Με δυο λέξεις θα το χαρακτήριζα ανθρώπινο και απάνθρωπο μαζί· έχει μία στέρεη μίξη και των δύο αυτών υφών και παρά το γεγονός ότι, η κυρία Πέτρου, ακουμπά ακραία και τις δύο αυτές έννοιες, παραμένει μέσα στις γραμμές, δεν παρασύρεται σε υπερβολές, αποτυπώνει το ίδιο καλά και τις δύο έννοιες και προσφέρει ένα δυνατό μα ρεαλιστικό ανάγνωσμα.
Υφολογικά, μου άρεσαν οι μικρές φράσεις, εδώ κι εκεί, που σε προϊδεάζουν για τη συνέχεια και την πορεία των ηρώων, όπως όταν λέει: Το παιχνίδι της μοίρας παραμόνευε αδίστακτο μες στο σκοτάδι.
Σε αυτό το βιβλίο, τις εντυπώσεις κερδίζουν οι ηρωίδες της μυθοπλασίας, όπως και τα αισθήματα ή τη συμπάθειά σου, σε αρκετά μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τους άντρες.
Είναι μια ιστορία εποχής που συγκλονίζει λόγω συναισθήματος και ισορροπεί την ένταση με αρετή.
