Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια συλλογή ποιημάτων που έχω γράψει τα τελευταία χρόνια. Περιγράφει σκέψεις, στιγμές, σκηνές, εικόνες. Κάθε ένα έχει γραφτεί σε διαφορετική χρονική περίοδο και με διαφορετική διάθεση. Η γραφή των ποιημάτων υπήρξε μια εσωτερική ανάγκη να εξωτερικεύσω κάποιες σκέψεις. Φυσικά, τότε, δεν υπήρχε καν η ιδέα ότι θα γίνουν βιβλίο που θα εκδοθεί. Αυτή γεννήθηκε αρκετά αργότερα όταν μαζεύτηκε ένας μεγάλος όγκος ποιημάτων και δημιουργήθηκε και η απορία στο κατά πόσον θα μπορούσαν να αφορούν και να ενδιαφέρουν και περισσότερο κόσμο.
Ξεκινάει με την ιταλική παροιμία Chi non risica non rosica, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει όποιος δεν ρισκάρει δεν κερδίζει. Θέλει να δώσει το στίγμα της δράσης, καθώς είναι όμορφο να διαβάζουμε και να μας έρχονται σκέψεις, ιδέες και συναισθήματα, όμως όλα αυτά έχουν αξία μόνο όταν μετουσιώνονται σε δράση.
Έμπνευσή του αποτέλεσαν διάφορα γεγονότα. Μια σκηνή που μπορεί να είχα δει, μια ιστορία που είχα ακούσει, κάτι που μπορεί να είχα διαβάσει ή κάποια δική μου σκέψη. Είναι πολυθεματικά και δεν υπήρξε ποτέ συγκεκριμένη ιδέα να περιορισθούν σε κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Ωστόσο, εκ του αποτελέσματος, παρατηρούμε πως τα ποιήματα της συγκεκριμένης συλλογής πραγματεύονται κυρίως το όνειρο, την ελπίδα, τον χρόνο και το όραμα. Ως εκ τούτου, θα τα χαρακτηρίζαμε μάλλον υπαρξιακά.
Γενικά στην ποίηση δεν μου αρέσει η επεξήγηση και η ερμηνεία των ποιημάτων. Είναι πεποίθησή μου πως κάθε αναγνώστης πρέπει να τα ερμηνεύει με το δικό του τρόπο αναλόγως των συναισθημάτων και των σκέψεων που του δημιουργεί το καθένα. Δεν υπάρχει λάθος τρόπος. Το να περιορίζουμε τη σκέψη μας προς συγκεκριμένη κατεύθυνση είναι ο λάθος τρόπος. Ελπίζω πως ο τρόπος γραφής μου οδηγεί προς αυτό τον σκοπό και όχι προς μια ξεκάθαρη ερμηνεία. Εξάλλου, πάντα πίστευα πως η ποίηση πρέπει να είναι ο σπινθήρας και όχι ο καθοδηγητής.
Όταν ξεκινάς να γράψεις κάτι για πρώτη φορά, η αρχική αίσθηση είναι ένα σάστισμα καθώς διαβάζοντας τα γραπτά σου έρχεσαι αντιμέτωπος με τον ίδιο τον εαυτό σου. Τότε πρέπει να εμπιστευθείς το ένστικτό σου και να το αφήσεις να σε καθοδηγήσει. Εμένα με οδήγησε στο συγκεκριμένο βιβλίο.
Το κάθε πράγμα, η κάθε λεπτομέρεια σε ένα βιβλίο έχει τη σημασία του. Η σειρά με την οποία θα μπουν τα ποιήματα, το οπισθόφυλλο και φυσικά το εξώφυλλο το οποίο ήταν μια ιδέα που είχα και υλοποιήθηκε υπέροχα από τον Στράτο Προύσαλη. Όλα παίζουν τον ρόλο τους ώστε να δημιουργηθεί ένα όμορφο αποτέλεσμα που θα ικανοποιήσει τον αναγνώστη.
Εύχομαι η ανάγνωση αυτού του βιβλίου να ικανοποιήσει τον αναγνώστη και να του γεννήσει σκέψεις και όμορφα συναισθήματα. Άλλωστε, μόνο έτσι πάμε μπροστά. Από εκεί και πέρα τον λόγο έχει η ποίηση... ή μάλλον οι λέξεις. Ίσως τα καταφέραμε, ίσως όχι. Όπως και να έχει όμως ας μην κατηγορούμε τις λέξεις. Εξάλλου...
Κι αυτές οι λέξεις δεν μ' αρέσουνλίγες μου φαίνονται,φτωχές, αταίριαστες.Πιάνουν χώρο απ' τα αισθήματαζητούν παρέα.Κάτι να ταυτιστούνκάπου να πλαγιάσουν.Με τί χρέος φορτώθηκαν!Κι ίσως φταίμε εμείςπου τους ζητήσαμε τόσα πολλάή μια ζωή που δεν τα έφερε.
Γιώργος Νταής
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Γιώργου Νταή Το κλουβί της μέλισσας κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν
