Ευαγγελίας Αλιβιζάτου
αρνούμαι να αποδεχθώ την απώλεια.
Φταίει που μαθαίνει
Φταίει που υπάρχει.
Αλήθεια είναι πως
κοστίζει ζωές,
ψυχές διαφεντεύουν
τα χαμένα όνειρα, και
οι ελπίδες λιγοστεύουν
για την αθανασία.
Δίχως κόστος η μοίρα πρυτανεύει.
Η τύχη περισσή.
Ο καημός για αιωνιότητα μεγαλώνει
και φτάνει μέχρι τα
επουράνια.
Η αιωνιότητα είναι δανεική,
ποτέ δεν θα καταφέρουμε να ξεχρεώσουμε, την αξία της.
Οι μοίρες ένα «τώρα»
κραυγάζουν
κι ας πονά τόσο...
Κι αν η απώλεια είναι το τίμημα που υπάρχουμε.
Ο ποιητής εξηγεί... πως η ζωή
δεν μετριέται με το
πόσο κρατά
αλλά με το πόσα ζήσαμε.
Κερδίζουν πάντα αυτοί που αγάπησαν
τον εαυτό τους χωρίς
φόβο, για το μεγάλο αύριο.
🍂
Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης από την Ελισάβετ Πρωτοσυγγέλου [έργο μικτής τεχνικής που συμμετείχε στην ατομική της έκθεση Στο άπειρο]
![Έργο τέχνης από την Ελισάβετ Πρωτοσυγγέλου [έργο μικτής τεχνικής που συμμετείχε στην ατομική της έκθεση Στο άπειρο] Έργο τέχνης από την Ελισάβετ Πρωτοσυγγέλου [έργο μικτής τεχνικής που συμμετείχε στην ατομική της έκθεση Στο άπειρο]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU8WGl_5mxzvc7llz3DS8J_JA9Tg4bn18WiEzFydO-ZSssCpAGycOigbLI730BVRFCjmeY-JYpn3BzG09d_40gD6cFkPPYbH2pWFKkb26otR-Tpk321mXG-ju__JOrkSbvWUxsCib8I8ph36PdqBzpsSt2Y1KFChrNY6p1nV5lCSDBTEOZRv3D9c5v3UXB/w320-h320/43.png)

