Παιχνίδι του υπολογιστή

Χρήστου Ντικμπασάνη

Το κρύο του διαστήματος

παγώνει τις μνήμες μου

Μια εκκωφαντική σιωπή

εισβάλλει στο είναι μου

Ρίχνω στην άβυσσο τη μοναξιά μου

για να γεμίσει με το φως των αστεριών

μα μεγαλώνει η σιγή μέσα μου

Βουλιάζω σιγά σιγά

στη μαύρη τρύπα της λήθης

Δεν πιστεύω πια

στις υποσχέσεις του ερχομού σου

Φοράω κατάσαρκα τη φανέλα της απουσίας σου

Βγάζω απ' τη ξεσχισμένη τσέπη μου

του ανέφικτου έρωτά σου μια κορδέλα

και δένω τη μονόχρωμη μοναξιά μου

Το εικονικό σου πρόσωπο

παίζει με την ονείρωξή μου

στην οθόνη του υπολογιστή

Μου λείπεις και δεν ανεβαίνω πια επίπεδο

🍃

Copyright © Χρήστος Ντικμπασάνης All rights reserved, 2026

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο Κώστα Ορδόλη [Έργο της ατομικής έκθεσης φωτογραφίας Πόλεις από χαρτί]