Το θεώρημα ενός μη γεωμέτρη

Ευαγγελίας Σιμιτσοπούλου

Κουκκίδες διάσπαρτες,

στροβιλιζόμενες αδιάκοπα

σ' έναν άγριο χορό,

λες και περιμένουν

κάποιο θεϊκό πρόσταγμα.

Με απόγνωση ψάχνονται

για να τραβήξουν γραμμές,

να δημιουργήσουν ευθύγραμμα τμήματα

που να πορεύονται παράλληλα.

Μα αγγίζονται σαν ξίφη

και θρυμματίζουν συθέμελα

την ίδια τους την κατασκευή.

Άλλοτε σαν γωνίες στέκουν στο κέντρο,

λαμπρά σημεία των καιρών

και με τα δυο τους μακριά χέρια

απορροφούν, με οξεία διάθεση,

τον θαυμασμό των άκρων.

Στην παθιασμένη δίνη των σχημάτων

τρίγωνα πλησιάζουν σαν λόγχες,

σημαδεύουν και τραυματίζουν,

χωρίς κανείς να ξέρει

ποια πλευρά θα αντέξει

και ποια θα καταρρεύσει πρώτη.

Δεν είμαι γεωμέτρης,

ούτε καν μαθηματικός,

δεν ξέρω ν' εξηγήσω τους νόμους

που κυβερνούν αυτή τη συνύπαρξη.

Μόνο ένα σχήμα όμως αγαπώ,

τον κύκλο.

Δεν έχει γωνίες να κόβουν,

ούτε άνισες αποστάσεις.

μόνο έναν κοινό πυρήνα,

γύρω από τον οποίο

όλα μπορούν να συνυπάρχουν,

κρατώντας, σαν αγκαλιά,

ενωμένα

όσα αλλού θα είχαν διαλυθεί.

🍂

Copyright © Ευαγγελία Σιμιτσοπούλου All rights reserved, 2026

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης από την Niki Christina Elezi [Ο χορός των νούφαρων, ακρυλικό σε καμβά]