Μια πανέξυπνη σάτιρα που προβάλει με καυστικό χιούμορ τι επικρατεί σε ένα γραφείο και μάλιστα δημοσιογράφων.
Η φιλοδοξία σε πρώτη γραμμή, για αυτήν παραμερίζονται όλοι οι καθωσπρεπισμοί και κάνει έναν εργασιακό χώρο σε μια πίστα μάχης.
Το Γκλόρια δεν κρύβει την πραγματικότητα· ίσα ίσα που την αναδεικνύει και την βγάζει στα φανερά στο τι συμβαίνει σε ένα εργασιακό περιβάλλον ενός περιοδικού και στο πού μπορεί να φτάσει κάνεις για να αναδείξει την σπουδαιότητα που νομίζει ότι διαθέτει.
Ο αμερικανικής καταγωγής βραβευμένος συγγραφέας Branden Jacobs-Jenkins έχει γράψει αυτό το δυνατό κωμικοδραματικό έργο με τον τίτλο Γκλόρια που παρουσιάζεται στο κέντρο της Αθήνας στο Μικρό Χορν, ένα στολίδι από τα λίγα στην καρδιά της πρωτεύουσας, σε σκηνοθεσία από την Έμιλυ Λουίζου και με ένα εξαιρετικό καστ καλών μας ηθοποιών: Αποστόλης Τότσικας, Βασιλική Τρουφάκου, Μάξιμος Μουμούρης, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Στέργιος Μικρούτσικος και η Δανάη Βασιλοπούλου.
Η Βασιλική Τρουφάκου μας συστήνει μια κακομαθημένη υπάλληλο που έχει να πει κάτι για όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό της και ο Απόστολος Τότσικας φαίνεται μάλλον εγκλωβισμένος σε ένα περιβάλλον που τον έχει κουράσει και ψάχνει μια διέξοδο. Η ιδιαίτερη υπάλληλος, η Γκλόρια, που ερμηνεύει η Μαρία Διακοπαναγιώτου, είναι η τρελή του γραφείου και είναι εξαιρετική όπως και ο Μάξιμος Μουμούρης που είναι πολύ καλός και ο μόνος που δεν παίζει διπλό ρόλο διότι ο Λάκης που υποδύεται είναι ο συνδετικός κρίκος από το γεγονός που ανατρέπει τα πάντα μέχρι και δύο χρόνια μετά.
Η κλασική καθημερινότητα του γραφείου διακόπτεται από ένα απρόσμενο γεγονός και η Γκλόρια, που όλοι την απέφευγαν λόγω της ιδιορρυθμίας της, γίνεται πρωταγωνίστρια ενός σκηνικού που ανατρέπει την καθημερινότητα και αποκαλύπτει με δραματικό τρόπο τις πραγματικές σκέψεις των ανθρώπων.
Μου άρεσε πολύ και θεωρώ ότι θέτει αρκετά ζητήματα προς συζήτηση. Η πλοκή καλή και γρήγορη και το κείμενο έξυπνο και σωστά αναγνωσμένο από το καστ που πλαισιώνει αυτό το έργο.
Η ουσία της ιστορίας αφορά αδηφάγα τέρατα που διψάνε στη θέα του αίματος είτε από την μεριά αυτών που τα γράφουν είτε από τη μεριά αυτών που τα παρακολουθούν. Και δεν χρειάζεται να τονίσω ότι αφορά όλους εμάς που θέλουμε κάτι να μας εξιτάρει ως σαρκοφάγα θηλαστικά που είμαστε!
Προς σκέψη και συμμόρφωση από όλους μας διότι η Γκλόρια δεν είναι μυθοπλαστικό διήγημα μα μια πραγματικότητα που συμβαίνει συνέχεια και όλοι εμείς, που συγκροτούμε μια κοινωνία υποκριτική και άδικη απέναντι στους αδύναμους και τους διαφορετικούς, μπορούμε να αλλάξουμε.
Το προτείνω σε κοινό που μπορεί να ξεχωρίσει την σάτιρα από την κωμωδία.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
