Κόκκινο

Κόκκινο, στο θέατρο Μουσούρη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη, με τον ίδιο στον ρόλο του εμπρεσιονιστή ζωγράφου Μαρκ Ρόθκο και τον Δημήτρη Γκοτσόπουλο στο ρόλο το Κεν [φωτογραφίες συντάκτριας]

Κόκκινο, στο θέατρο Μουσούρη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη, με τον ίδιο στον ρόλο του εμπρεσιονιστή ζωγράφου Μαρκ Ρόθκο και τον Δημήτρη Γκοτσόπουλο στο ρόλο του Κεν (μαθητής του).

Ο Μαρκ Ρόθκο είναι ένας ιδιόρρυθμος άνθρωπος με ανασφάλειες, ψυχολογικά προβλήματα, πίνει συνεχώς και παίρνει αντικαταθλιπτικά. Ζει μόνος του και τις περισσότερες ώρες της ημέρας τις περνάει στο εργαστήριο ζωγραφικής του παρέα με τους πίνακές του.

Ο Κεν είναι ένας νέος φιλόδοξος, με όραμα να γίνει ένας καλός ζωγράφος. Όταν ο Μαρκ τον προσλαμβάνει έχοντάς τον υπό την προστασία του, δίνοντάς του τα φώτα του σε ό,τι αφορά την τέχνη της ζωγραφικής, κανένας από τους δύο δεν περίμενε ότι με την πάροδο των ετών θα αναπτυχθεί ανάμεσα τους ένας ιδιαίτερος δεσμός.

Δύο άνθρωποι από διαφορετικούς κόσμους, δύο γενιές διαφορετικές. Ο ένας νέος, με ελεύθερη σκέψη, φιλόδοξος, έχει όρεξη να μάθει, να αποκομίσει όσο περισσότερα μπορεί από τον μέντορά του. Ο άλλος, ενώ είναι μόλις 58 ετών, αισθάνεται γέρος, νιώθει ότι το έργο του δεν αναγνωρίζεται, ζηλεύει και φοβάται τους ανταγωνιστές του.

Η σύγκρουση ανάμεσα στους δύο αυτούς άντρες είναι αναπόφευκτη. Δάσκαλος εναντίον μαθητή, πατέρας ενάντια στον γιο... γιατί, κακά τα ψέματα, θα μπορούσε να ήταν πατέρας του βάσει ηλικίας. Η γενιά που έρχεται και η γενιά που φεύγει, κονταροχτυπιούνται με όπλα τα πινέλα, τα χρώματα και τους καμβάδες.

Μια παράσταση πολύ δυνατή, με τους δύο ηθοποιούς να παραδίδουν μαθήματα υποκριτικής και μια σκηνοθεσία τόσο καλή, σε σημείο που να ψάχνεις ψεγάδι και να μη μπορείς να βρεις.

Με αρκετές δόσεις χιούμορ για να αποφορτίζει την ατμόσφαιρα, ο Γιώργος Κιμούλης σκιαγραφεί την προσωπικότητα του ζωγράφου με αριστοτεχνικό τρόπο.

Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος, ως υποστηρικτής της νέας γενιάς, με τρομερή ευαισθησία, με αυτή την ηρεμία που τον διακατέχει, χρησιμοποιώντας επιχειρήματα, μιλώντας με τον ενθουσιασμό της νιότης, υποστηρίζοντας με τον μεστό λόγο του τα πιστεύω του, είναι ο τέλειος αντιπρόσωπος των νέων.

Τα σκηνικά έδεναν σε τέλεια αρμονία μεταξύ τους, με το κόκκινο να κυριαρχεί σε όλους τους πίνακες. Κόκκινο σαν το αίμα, κόκκινο σαν τη λάβα, κόκκινο σαν τους σπόρους του ροδιού.

Ο Μαρκ Ρόθκο αυτοκτόνησε σε ηλικία 60 ετών κόβοντας τις φλέβες του, έχοντας καταναλώσει πρώτα μεγάλη ποσότητα χαπιών. Ήταν μια διαταραγμένη προσωπικότητα, δυστυχώς.

Πολύ προσεγμένη παράσταση που συστήνεται ανεπιφύλακτα στους λάτρεις του ποιοτικού θεάτρου.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά την υπεύθυνη επικοινωνίας Νατάσα Παππά, που βρίσκεται πάντα στο πλάι μας και είναι πρόθυμη στο να μας διαθέτει προσκλήσεις.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου