Παίζουν: Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Ευάγγελος Βογιατζής.
Σε αυτή την παράσταση, ο κεντρικός ήρωας είναι ο θαυματοποιός, αυτός ο τσαρλατάνος που δίνει φρούδες ελπίδες στους αδαείς και ευκολόπιστους ακολούθους τους οι οποίοι προσδοκούν στο θαύμα.
Μαζί του η ερωμένη του και ο μάνατζέρ του.
Και οι δύο αποσκοπούν σε κάτι. Η γυναίκα έχει ανάγκη από συντροφιά και χρήματα, ο μάνατζερ καθαρά για βιοποριστικούς λόγους αφού ο υπάλληλός του του αποφέρει κέρδη.
Μια παράσταση σκοτεινή, δύσκολη πολύ ως προς την κατανόησή της, αργή στην πλοκή της που –τολμώ να πω– χρειάζεται αρκετή σκέψη και συζήτηση μετά το τέλος της.
Δεν προτείνεται για χαλαρή διασκέδαση καθώς τα νοήματά της είναι βαθιά και ουσιαστικά. Θίγει θέματα όπως ο αλκοολισμός, η μοναξιά, η κερδοσκοπία...
Σοβαρότερο όλων όμως θεωρώ ότι είναι η ανάγκη του πνιγμένου να πιαστεί από το ίδιο του το μαλλί, όπως λέει και ο σοφός λαός μας.
Πάνω στην απελπισία του, ο άνθρωπος πολλές φορές παρασύρεται από επιτήδειους χάνοντας χρήμα και πολύτιμο χρόνο που στο τέλος ίσως αποβεί μοιραίο.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
![O θαυματοποιός, στο θέατρο Μπέλλος, του Μπράιαν Φρίελ, σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη [φωτογραφίες συντάκτριας] O θαυματοποιός, στο θέατρο Μπέλλος, του Μπράιαν Φρίελ, σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη [φωτογραφίες συντάκτριας]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUjcFYhbdUDJnyghtgBtKUfuu_-dtsh41q4aINsvU-XWMsCjozqJGfH3Tmn6PEUfQkQAHuiOyEkpMqbczGSnpW3LJgkooatJDPiZ1GPO69kwlLfnBANwU6CEEJqSxvVBI3fllMztWOkx8Vm7rVydkI5Y5Je-yFQ-3yWjQ-h7X3ukWPKBCnenHS2kKMKFRe/w320-h320/4.png)

