Η δημιουργική γραφή είναι για εμένα ένας τρόπος έκφρασης. Ο δικός μου τρόπος έκφρασης.
Αποτελεί ένα ελεύθερο, ήσυχο και αχανές πεδίο, όπου μπορώ με ησυχία να κάνω τις σκέψεις μου λέξεις και να τις αποτυπώσω στο χαρτί. Μέσα από τις κινήσεις των δακτύλων μου, διοχετεύω ό,τι συμβαίνει (ή έχει συμβεί) στο σώμα μου και το μεταμορφώνω σε κάτι απτό, πραγματικό, βιωμένο. Με αυτόν τον τρόπο, το καταλαβαίνω καλύτερα, του δίνω μορφή – ζωή σε ένα χώρο που δεν είναι το μυαλό μου, αλλά κάτι που μπορώ να αγγίξω, να δω, να μυρίσω, να μοιραστώ. Όσο η διαδικασία της γραφής προχωρά, ανοίγεται περισσότερος χώρος ώστε να το μεταμορφώσω, να το ξαναβιώσω, να το αλλάξω, να του δώσω νέο νόημα, αξία και ύπαρξη.
Όταν ξεκίνησα να ασκούμαι στη δεξιότητα της γραφής, ανακάλυψα ότι με ηρεμεί και μου δίνει χώρο για να αναπνεύσω. Ως άσκηση λοιπόν, ξεκίνησε άτσαλα και ερασιτεχνικά, με άγνοια σε ό,τι αφορούσε τις τεχνικές δυσκολίες, την αμηχανία στην αναμέτρηση με το λευκό χαρτί, την αφοσίωση που απαιτεί η διάρκεια που χρειάζεται για να ολοκληρωθεί η ιστορία, μα πάνω από όλα, την έκπληξη και το σεβασμό που χρειάζεται τη στιγμή όπου οι ήρωες αποκτούν σάρκα, οστά και υπόσταση μοναδικά δική τους και αρχίζουν να μου υπαγορεύουν την εξέλιξη που επιθυμούν.
Αυτή είναι για μένα η πιο μαγική στιγμή της γραφής ως διαδικασία. Είναι η στιγμή που χρειάζεται να σταθώ κοντά σε μένα και να παρατηρήσω τι συμβαίνει, τι γεννιέται, να δώσω χώρο και φωνή στους ήρωές μου, να τους σεβαστώ για αυτό που γίνονται και να τους ακολουθήσω στο μονοπάτι πάνω στο οποίο θέλουν να διαβούν. Στο κάτω κάτω κομμάτια μου είναι. Με σεβασμό κι εμπιστοσύνη, βάζω σε παρένθεση τις δικές μου προθέσεις, επιθυμίες, πείσματα ή προσδοκίες και αφήνω τα δάχτυλά μου να κάνουν τη δουλειά τους, καθώς αφήνω ελεύθερη τη ροή από την καρδιά, στο μυαλό και τέλος στα δάχτυλα.
Η διαδικασία της γραφής είναι στην πραγματικότητα για μένα μια διαδικασία ενηλικίωσης, επικοινωνίας και αλήθειας. Πώς συνομιλώ εγώ με εμένα και με τους ήρωες μου, δηλαδή τα διαφορετικά κομμάτια του εαυτού μου; Τι είναι τελικά αυτό που θέλω να πω; Κι εκεί είναι που εμφανίζεται ο αναγνώστης. Αυτός που με παρακολουθεί, με κρατά στα χέρια του και με διαβάζει. Τον ακουμπάει σε κάποιο σημείο η ιστορία μου; Μπορώ άραγε να τον συν-κινήσω, να τον πάρω μαζί μου στο ταξίδι μου και μαζί να κάνουμε ένα βήμα πιο μπροστά;
Όσο οι σελίδες γεμίζουν, οι ερωτήσεις ησυχάζουν, χτίζεται η εμπιστοσύνη μου στους ήρωές μου, μαζί διανύουμε αυτή τη διαδρομή και η ιστορία γράφεται μόνη της. Το Αύριο είναι χθες είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας διαδικασίας που η επιθυμία μου είναι να συναντήσει τον αναγνώστη στο σημείο όπου βρίσκεται και να τον κάνει να σκεφτεί, να αισθανθεί, να συν-κινηθεί με τους ήρωες, να προβληματιστεί ενδεχομένως πάνω στην ατομική δική του διαδρομή και να κάνει μαζί μου ένα ακόμα μικρό βήμα πάνω σε αυτή.
Το Αύριο είναι χθες είναι για εμένα ένα σημείο συνάντησης, όπου το αύριο τέμνεται με το χθες με τον πιο γλυκό, ήσυχο και συνωμοτικό τρόπο και σιωπηλά υπόσχεται ένα ξεκάθαρο τώρα!
Κατερίνα Γαλιάτσου
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το μυθιστόρημα της Κατερίνα Γαλιάτσου Το αύριο είναι χθες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.
