.gif)
![Η τελευταία απολογία του Νίκου Κοεμτζή, στο θέατρο Nous, σε σκηνοθεσία Κώστα Κιμούλη, με τον Μάρκο Γέττο στον πρωταγωνιστικό ρόλο [φωτογραφίες συντάκτριας]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhE_bFxO_IBcddcDtltiZ-bLzaSubZPBBtjHFSft5mwXP0_jyleIGWm15SWbMAjN2rWRQCXUoCqWdDwN4N2D4reVxbNeERVXBm5yTWG506MntQoxDOm8L3fdTIPjvKDGDXA20sTrbg09x0sTq2qlR5b8-zToxWDlbLJ1AX5GPWRDtMedcve5Eps_q9OwtAw/s1500/51.png "Η τελευταία απολογία του Νίκου Κοεμτζή, στο θέατρο Nous, σε σκηνοθεσία Κώστα Κιμούλη, με τον Μάρκο Γέττο στον πρωταγωνιστικό ρόλο [φωτογραφίες συντάκτριας]")
Η τελευταία απολογία του Νίκου Κοεμτζή, στο θέατρο Nous, σε σκηνοθεσία Κώστα Κιμούλη, με τον Μάρκο Γέττο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Φωνή αστυνόμου: Γιώργος Γιαννόπουλος. Φωνή δικαστή: Χάρης Γρηγορόπουλος. Δημοσιογράφοι: Πάνος Σόμπολος, Σπύρος Χαριτάτος, Αλεξάνδρα Χατζηγεωργίου, Ευλαμπία Ρέβη.
Ο Νίκος Κοεμτζής έγινε ευρύτερα γνωστός όταν, το 1973, στο γνωστό νυχτερινό κέντρο Νεράιδα, σκότωσε τρεις ανθρώπους, οι δύο εκ των οποίων ήταν αστυνομικοί και τραυμάτισε δέκα για μια παραγγελιά.
Ο αδελφός του ο Δημοσθένης ζήτησε το τραγούδι Οι βεργούλες για να το χορέψει αλλά η πίστα δεν άδειασε. Στον άγραφο νόμο της νύχτας κανείς δεν παραβίαζε το δικαίωμα στο ζεϊμπέκικο. Ο Νίκος ένιωσε να πνίγεται από το άδικο, σηκώθηκε και φώναξε: Είναι παραγγελιάαα, αλλά δεν κατέβηκαν από την πίστα όσοι ήδη ήταν εκεί και χόρευαν. Τότε έβγαλε από τη ζώνη του τη ματσέτα, που κουβαλούσε πάνω του, κι άρχισε να σκοτώνει όποιον έβρισκε μπροστά του σε κατάσταση αμόκ θέλοντας να υπερασπιστεί την τιμή του μικρού του αδερφού. Τρεις άνθρωποι έπεσαν νεκροί, ανάμεσα τους δύο αστυνομικοί και δέκα τραυματίστηκαν.
Ένα ειδεχθές έγκλημα που συγκλόνισε την Αθήνα, πρωτοφανές, συζητήθηκε πολύ και ακόμη συζητιέται.
Η καταδίκη του ήταν παραδειγματική, τρεις φορές σε θάνατο και οχτώ φορές σε ισόβια. Το 1977 η ποινή του μετατρέπεται σε ισόβια και τελικά αποφυλακίζεται μετά από 23 χρόνια φυλάκισης, το 1996. Πέρασε πολύ δύσκολα στη φυλακή. Λόγω των πολιτικών φρονημάτων της οικογένειάς του και του ήδη βεβαρημένου ποινικού του μητρώου του φέρθηκαν πολύ σκληρά.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του πουλούσε την αυτοβιογραφία του έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων και στο Μοναστηράκι. Έφυγε το Σεπτέμβρη του 2011 από έμφραγμα σε ηλικία 74 ετών.
Αυτή η παράσταση είναι η πρώτη που αφορά τη ζωή του, μας εξιστορεί πού γεννήθηκε, πώς μεγάλωσε και την μετέπειτα πορεία του. Φωνάζει τις αλήθειες του στο θεατρικό κοινό και όχι στις δικαστικές αίθουσες.
Ανήσυχο πνεύμα, από μικρός μπλεγμένος με τον υπόκοσμο, θαμώνας των φυλακών αφού μπαινόβγαινε συνεχώς, μάγκας που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του.
Δεν θα κρίνω εγώ αν έπραξε σωστά ή όχι, τον έκριναν άλλοι, πλήρωσε το τίμημα των πράξεών του. Αυτό που θα πω εγώ είναι ότι το μυαλό του ανθρώπου χρειάζεται μόνο μερικά δευτερόλεπτα για να θολώσει και να φέρει την καταστροφή κι ότι η πορεία της ζωής μας, από τα πρώτα βήματά της, αν ξεκινήσει λάθος έτσι ανορθόδοξα θα συνεχιστεί. Οι λάθος επιλογές και οι κακές παρέες μόνο άσχημα αποτελέσματα μπορούν να έχουν.
Πολλά συγχαρητήρια στον Μάρκο Γέττο, αεικίνητος πάνω στη σκηνή, έβγαλε όλο το πάθος, τη φόρτιση, την πίκρα, το μαράζι του υποδυόμενου.
Δείτε αυτή την παράσταση αν θέλετε να έχετε μια πιο σφαιρική εικόνα των πραγμάτων για το τι ακριβώς έγινε στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτής της υπόθεσης. Είπαμε, για εκείνη την εποχή, τέτοιου είδους εγκληματικές ενέργειες ήταν αδιανόητες ενώ στη σημερινή εποχή σκοτώνει ο ένας τον άλλον επειδή του έκανε παρατήρηση που δεν έβγαλε φλας για να στρίψει στο στενό.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
