1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Εγγραφή στο newsletter *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κ.λ.π. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι * Τα τεμάχια * Τα άυλα θηρία της ψυχής * Amor Fati * Το αίνιγμα του Ερωτόκριτου * Ενώπιον του βασιλιά * Blackbird * Άμνετ * Innuendo * Ο Λύχνος * Χριστίνα ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος * ΣυμΠτώματα * Καρδιόσχημα * Ουά * Ναίφως ** Νουβέλα: Αγαπητή μου Ευδοξία * Απαγορευμένη αίθουσα ** Άλλα: Έρως λυσιμελής * Γνώθι σεαυτόν * Ό,τι γυρίζει γύρω μας * Σειρά Παράξενες Μέρες στην Ευρώπη ** Παιδικά - Εφηβικά και Παραμύθια: Δεν υπάρχει τέλος * Η μάγισσα Βρωμίλα

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Ράγες οδηγούν εκτός...

Graffiti Train by Gerard Boersma
'Εναρξη ταξιδιού. 

Εισιτήριο στο χέρι. Αποσκευές στον ώμο. Βάρος. Τι μου χρειάζονται κι αν μου χρειάζονται όλα αυτά δεν ξέρω...

Επιβίβαση. Θέση-παράθυρο. Κοιτάζω έξω. Κανείς δικός μου στην αποβάθρα για να μ' αποχαιρετήσει...

Φοβάμαι. Φοβάμαι να ταξιδέψω μόνη. 

Όμως τώρα πια, δε γίνεται, δε μπορώ να κάνω αλλιώς. 

Και το ταξίδι μου ξεκινά. Γρήγορο, ρυθμικό, με πιθανό κίνδυνο εκτροχιασμού. Ταξίδι μ' ένα χθεσινό τραίνο. Χθεσινό. Έχει επιβιβαστεί πολύς κόσμος πριν από μένα στο ίδιο τραίνο. Για τους ίδιους λόγους. Ένα είδος μετανάστευσης. Κακοφορμισμένα στην ψυχή παλιά τραύματα και λάθη ζωής έκαναν την κάθε μέρα σκοτεινή και κρύα. Γεμάτη σκιές και ψευδαισθήσεις.

Μεταναστεύω τώρα προς αναζήτηση μιας νέας πατρίδας, ενός επαναπροσδιορισμού.

Το τραίνο μου ξεκινά. 

Αφήνω πίσω την έρημο της αφθονίας και τη δυσκολία των ανέσεων της σύγχρονης τεχνολογίας. 

Τίποτε το συνηθισμένο κι όμως/αν και,όλα γνώριμα.

Ποια «ζωή» επιβλήθηκε, ποια έρημος επιβλήθηκε για ζωή, μια χώρα εξορίας των πολλών μας κομματιών;

Σημείο επιβίβασης: μια εύθραυστη κατασκευή από ανασφάλειες, από λάθος αγάπες…

Προορισμός: μια κρυστάλλινη πόλη ονείρων ζωντανών και καθαρών, με δρόμους αλήθειας της ψυχής, με το λευκό της κάθαρσης ν’ αναμιγνύεται στα πεθαμένα χρώματα και να τα αλλοιώνει, με την αστραπή να χτυπάει κατ’ ευθείαν ό,τι διαστρέβλωσε ο εγωισμός.

Το ταξίδι περνάει αναγκαστικά μέσα από ζευγάρια μάτια μολονότι είναι μοναχικό. 

Δεν βλέπω πίσω, γιατί ξέρω πως πίσω είναι η κοινή λογική σε σύγκρουση με το «σύστημα», δηλαδή:

α) η ατιμωρησία των ασυνείδητων δολοφόνων της απανταχού ομορφιάς είναι μεγαλοψυχία και συγχωρητικότητα,

β) ο μαζοχισμός είναι καλοσύνη,

γ) οι δυνατοί κι ευαίσθητοι καθαρίζουν τη βρωμιά των εγωκεντρικών "θυμάτων" και των οκνηρών ψυχών...

Και μακραίνει ατέλειωτα ο κατάλογος των διαστρεβλώσεων.

***

-Πρώτος σταθμός αδιάφορος.

-Μια ανταπόκριση που αργεί εξαντλητικά, ματαίωση-μάτωμα που δεν μπορείς να κρύψεις. 

-Μια προσωρινή στάση για τα απαραίτητα. 

-Μια αναγκαστική συνύπαρξη με συνεπιβάτες με διαφορά φάσης.

-Ένας έκτακτος σταθμός και μόνο λόγω του ότι είναι έκτακτος να ‘ναι ενδιαφέρον! 

…κι όσο το ταξίδι συνεχίζει τόσο ξεθωριάζει η καλά ριζωμένη ρουτίνα, με τις κακές επαναλήψεις και τις άψυχες εκδηλώσεις μιας από κοινού συμφωνημένης καρικατούρας αγάπης και σχέσης, μιας ψυχαναγκαστικής συγκατάθεσης ακρωτηριασμού, αντίτιμο της «αγάπης» και της «έγκρισης» των ανθρωποειδών τρωκτικών, μια θέση στο τρομακτικό συνονθύλευμα του κανιβαλισμού τους.

Αφήνοντας πίσω ό,τι δε χρειάζεται κι ενίοτε χαρίζοντας ένα μέρος των αποσκευών ή των περιεχομένων τους… 

Ελαφρύτερη, σοφότερος, πιο όμορφος, ταχύτερη, σοφότερη, ελαφρότερος, πιο όμορφη, συνεπιβάτες και συνεπιβάτισσες...

Αυτή η πόλη και τα ζόμπι της κι όσα ζόμπι αγωνίζονται με νεκρό τρόπο ενάντια στη νέκρα τους, μακριά… Το δικό τους παντού και το δικό τους τώρα, ανήκει σε παρελθοντικό χρόνο… 

Το δικό μας τώρα και το δικό μας παντού, ανήκει στον παρόντα χρόνο… Η διαφορά χρόνου, απλά θέμα επιλογής.


Copyright © Κατερίνα-Τατιάνα Θωμαΐδη, All rights reserved, Πρώτη δημοσίευση 2013.

Δείτε επίσης: "Τα ημερολόγια της μέσα ζωής" και "Μια μέρα ακλυονίς" της Κατερίνας-Τατιάνας Θωμαΐδη.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ναίφως, Φυλλένια ΣφουγγάρηΆμνετ, Μάγκι Ο'ΦάρελΧριστίνα, Δέσποινα ΜυστακίδουΣυμΠτώματα, Χρίστος ΤσιαήληςΓνώθι σεαυτόν, Μαρία ΠανέτσουInnuendo, Πέτρος ΜπράιλαςΑπαγορευμένη αίθουσα, Φωτεινή Αποστολοπούλου
Η καρδιά που γυρνάει, Το δέρμα είναι η ελαστική θήκη που περιβάλλει το σώμα ολόκληρο, Τα τετράδια ενός θηλαστικού, Φως έρωτας θάνατοςΟυά, Ο φιμωμένοςΌ,τι γυρίζει γύρω μας, Κ. Ευαγγέλου-ΚίσσαΝέλλη Σπαθάρη, Amor FatiΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤα άυλα θηρία της ψυχής, Ευαγγελία ΤσακίρογλουΕνώπιον του βασιλιά, Γρηγόρης Παπαδόπουλος
Ο Λύχνος, Γιώργος ΜανέτταςΤο αίνιγμα του Ερωτόκριτου, Βασιλική ΜακρήΤα τεμάχια, Χρύσα Μαστοροδήμου
Η μάγισσα Βρωμίλα, Φωτεινή ΖαχαριουδάκηΚαρδιόσχημα, Όλγα ΑχειμάστουBlackbird, Matthias BrandtΔεν υπάρχει τέλος, Μαρία Καβούρη